[Στίγμα] Τα σχέδια του ΠΑΣΟΚ για τις εκλογές

Μας χωρίζουν περίπου οκτώ μήνες από τις εκλογές του επόμενου χρόνου, που μπορεί να είναι δύο, αλλά μπορεί και… τρεις ή και… τέσσερις, μέσα σε ενάμιση μήνα (από μέσα Μαΐου ώς τέλη Ιουνίου 2014), αλλά στο ΠΑΣΟΚ έχουν πέσει ήδη από τώρα σε βαθιά περισυλλογή. Αφού, σου λέει, κουτουλάνε ο ένας πάνω στον άλλον στους διαδρόμους, τόσο προβληματισμένοι είναι.

  Η πληροφορία και μόνο κινητοποίησε ανακλαστικά το δημοσιογραφικό μου δαιμόνιο, διότι έως τώρα, και μετά την είσοδο του προέδρου του κόμματος στην κυβέρνηση σε θέσεις αντιπροέδρου και υπουργού των Εξωτερικών, είχα την αίσθηση ότι στο μέγαρο της Χαριλάου Τρικούπη επικρατούσε μια ανέμελη διάθεση, απόδειξη της επικρατούσης διάχυτης ευφορίας…

  Κάλεσα μια μια τις πηγές μου, και ιδού: η αιτία του προβληματισμού, ο οποίος με τη σειρά του προκαλεί το φαινόμενο των… συγκρούσεων στους διαδρόμους, πρέπει να αποδοθεί στο τι θα κάνει το κόμμα της χαράς ειδικά στις αυτοδιοικητικές εκλογές: θα κατέβει μόνο του; Θα επιδιώξει συμμαχίες; Και αν επιδιώξει συμμαχίες θα είναι με τη Νέα Δημοκρατία; Θα είναι με κόμματα της Αριστεράς; Και τι θα γίνει στον δεύτερο γύρο, εάν ας πούμε αναμετρώνται στην κάλπη ένας υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ με έναν της Χρυσής Αυγής ή της Νέας Δημοκρατίας;

Παρακάμπτω και τον δικό μου πονοκέφαλο που μου προκλήθηκε από την παράθεση αυτών των μειζόνων για την πορεία της χώρας ερωτημάτων, για να υπεισέλθω στο ψητό της υπόθεσης: προχθές το βράδυ, με πρωτοβουλία του προέδρου Βαγγέλη, συγκεντρώθηκαν στο γραφείο του μια σειρά παλικάρια. Από τον γραμματέα Νίκο «είμαι από την Κρήτη και δεν μασάω» Ανδρουλάκη, έως τον Πάρη Κουκουλόπουλο, τον Χρήστο Πρωτόπαπα, τον Δημήτρη Καρύδη, τον Τάκη «έζησα έξι μήνες δίπλα στη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τα κατάφερα» Ρήγα, τον Λεωνίδα Γρηγοράκο, τον Γιώργο Ντόλιο, τον Φώτη Χατζημιχάλη, τον περιφερειάρχη πασών των περιφερειών Γιάννη Σγουρό και τον Κώστα Ασκούνη, πρόεδρο της ΚΕΔΕ.     

Η σύσκεψη είχε ως στόχο να γίνει «μια πρώτη συζήτηση για τις εκλογές στην αυτοδιοίκηση». Αλλά γρήγορα σε αυτήν εγκαταστάθηκε το θέμα των συνεργασιών, και ειδικά το θέμα «τι κάνουμε στον β’ γύρο». Ακούστηκαν απόψεις και απόψεις. Μέχρι που ο πρόεδρος Βαγγέλης αποφάσισε να δώσει ένα τέλος:

Αν και το Πολιτικό Συμβούλιο δεν έχει σημαντικά διαφορετική σύνθεση (πλην ίσως της συμμετοχής ορισμένων κυριών), εκτιμώ ότι η κίνηση του προέδρου είχε ως στόχο να αποτρέψει να προκύψουν από τη σύσκεψη πολιτικές αποφάσεις τις οποίες ούτε και ο ίδιος ήταν έτοιμος να λάβει.

Μου ζητήθηκε να μην μπω σε λεπτομέρειες αναφορικά με πρόσωπα. Τηρώ τη δέσμευση. Θα πω μόνο ότι αν μπορώ να κάνω μια πρόβλεψη (λέμε τώρα):

–  χρίσματα δεν θα δοθούν σε κανέναν,

– περίπτωση συνεργασίας στον πρώτο γύρο με τη Νέα Δημοκρατία μπορεί να υπάρξει μόνο σε ορισμένες περιφέρειες και μόνο σε επίπεδο προσώπων (λ.χ στην Αττική, στο πρόσωπο του Γιάννη Σγουρού, λόγω επιτυχίας),

– θα επιδιωχθεί να στηριχθούν πρόσωπα της Κεντροαριστεράς με στόχο να αποτελέσουν οι εκλογές  βήμα για την ανασυγκρότηση του χώρου,

– στον β’ γύρο δεν θα αποκλειστεί η στήριξη υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ αν έχουν απέναντί τους εκπροσώπους της ΧΑ ή  υπερσυντηρητικούς υποψηφίους,

– αυτά όλα ανεξάρτητα από το τι θα γίνει με τις  εθνικές εκλογές – αν θα πραγματοποιηθούν δηλαδή μαζί με τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές (εθνικές εκλογές τον Μάιο, ίσως επαναλάβουν το σκηνικό του   2012, ήτοι προκαλέσουν και δεύτερες εκλογές τον Ιούνιο…).

Εγινα κατανοητός;

Είναι άθεος ή όχι;

Και τώρα ήρθε η ώρα να ασχοληθώ με το φλέγον θέμα «είναι άθεος ο Τσίπρας ή όχι;». Αφορμή αποτέλεσε το βαθύ  σκύψιμο-προσκύνημα του προέδρου Αλέξη στον σταυρό  ενώπιον αρχιμανδρίτη ο οποίος τέλεσε τον αγιασμό στο ΕΠΑΛ Νέας Ιωνίας, και το όλο σεβασμό φιλί στο ιερό σύμβολο, που εμένα τουλάχιστον μου θύμισε πιστό… θεούσο, ο οποίος κάθε Κυριακή πρωί δίνει το «παρών» στην ενορία του για να ακούσει τον Θείο Λόγο.

Αυτή η επίδειξη θρησκευτικότητας από μέρους του προέδρου Αλέξη, την οποία εγώ θεωρώ ως άλλη μια προσπάθεια «προσαρμογής» στη ζώσα πραγματικότητα (πώς θα γίνεις πρωθυπουργός αγόρι μου, αν δεν σε ψηφίσουν και οι θεούσες;), προκάλεσε θύελλα στους χώρους των τρελαμένων εθνικοσοσιαλιστών, οι οποίοι αναζήτησαν και βρήκαν ένα βίντεο από την εποχή που το αριστερό αγόρι ήταν γραμματέας της Νεολαίας του Συνασπισμού. Εκεί εικονίζεται να προσπαθεί να αρθρώσει (σε άψογα πάντα ελληνικά) το τρέντι εκείνη την εποχή «είμαι άθεος».

  Επίσης αναπαρήγαγαν οι ίδιοι κύκλοι ένα απόσπασμα από μια συνέντευξη που είχε δώσει (;) το 2011 σε εφημερίδα ονόματι «Κυκλαδική», στην οποία ανέφερε ότι  είναι «άθεος και δεν πιστεύει»…  

Τι λέω εγώ για όλα αυτά; Οτι το τι πιστεύει ο καθένας είναι ατομικό του δικαίωμα και ουδείς πρέπει να το σχολιάζει. Αλλά αν είσαι πραγματικά άθεος δεν γίνεται να μου σταυροκοπιέσαι και να φιλάς τον σταυρό. Κοροϊδεύεις τον κόσμο έτσι, και δείχνει κάτι για τον χαρακτήρα σου αυτό…   

  Κατά τα λοιπά, χαιρετίζω τη βαθύτατα πολιτική δήλωση που έκανε ενώπιον του μαθητικού ακροατηρίου στο ΕΠΑΛ Νέας Ιωνίας ότι «δεν τη βλέπει καλά την τρόικα». Εξ όσων γνωρίζω από χθες τρέμει σύγκορμη η τρόικα, γεγονός που αποδίδω ακριβώς στη δήλωση του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος οφείλω να επισημάνω ότι χθες προσήλθε στον αγιασμό φορώντας σιελ ριγέ πουκάμισο της μάρκας «Μπρακούλιας, ντυθείτε χωρίς να ξοδευτείτε», δείγμα ότι αποκωδικοποίησε σωστά τις αντιδράσεις για το αγωνιστικό μπλε slim fit Burberry που φορούσε στη διαδήλωση της Θεσσαλονίκης…

Μη μιλάς…

Ενα άλλο θέμα που θέλω να αναδείξω είναι οι νέες δηλώσεις του προέδρου της Κομισιόν Ζοζέ Μπαρόζο, σύμφωνα με τις οποίες (αντιγράφω) «το δημόσιο χρέος σε ορισμένα κράτη-μέλη είχε καταστεί μη βιώσιμο πριν αρχίσει η κρίση και τα λάθη θα πρέπει να αναζητηθούν στις πολιτικές συγκεκριμένων εθνικών κυβερνήσεων»!

Αν αναδεικνύω τις δηλώσεις αυτές είναι για να επισημάνω την απίστευτη πρόκληση που συνιστούν: πρόκειται για τον ίδιο Μπαρόζο, ο οποίος αφού κατέστρεψε οικονομικά ως πρωθυπουργός την Πορτογαλία και δραπέτευσε στις Βρυξέλλες, επί έτη κάλυπτε τις εγκληματικές πολιτικές της κυβέρνησης Καραμανλή οι οποίες οδήγησαν τη χώρα στην καταστροφή. Μα πώς τολμάει να μιλάει τώρα; Τι θράσος…