[Προεκτάσεις] Ευκολία

Ο Πρωθυπουργός διακήρυξε ότι έρχεται το τέλος των Μνημονίων και αρχίζουν παροχές, ο αντιπρόεδρός του τοποθέτησε την πρόοδο εξόδου από την κρίση στο 80% και κατά τον υπουργό Οικονομικών πλησιάζει η ανάκαμψη. Αν ήταν περαστικοί θα έλεγε κανείς ότι παραπλανήθηκαν από την… κυβερνητική προπαγάνδα. Επειδή όμως είναι οι καλύτεροι γνώστες της κατάστασης, η ευκολία με την οποία υπόσχονται μια θέση στον παράδεισο για όλους προκαλεί εύλογες απορίες. Γιατί η πραγματικότητα που ζουν οι άνθρωποι προϊδεάζει για το αντίθετο.

– Η χώρα έχει δυσθεώρητο δημόσιο χρέος: μεγαλύτερο ονομαστικά από τότε που ξεκίνησε η προσπάθεια για τη μείωσή του και αδιανόητο για ευρωπαϊκή οικονομία, ως ποσοστό του ΑΕΠ. Ξέρει κανείς στην κυβέρνηση πόσα χρόνια θα χρειαστεί για πλησιάσει τον ευρωπαϊκό μέσο όρο; Ή πώς θα φθάσει στο 110% του ΑΕΠ το 2022, όπως ξαναζήτησε προχθές η Μέρκελ;

– Η κοινωνία μαστίζεται από την ανεργία που θα υπερβεί το 30% το 2014 κατά τη ΓΣΕΕ, με πρόγνωση ότι θα χρειαστούν είκοσι χρόνια για να πέσει κάτω από το 10% – επίσης υψηλό όριο.

– Η μέση οικογένεια έχασε το ένα τρίτο της αγοραστικής της δύναμης, οι φόροι διογκώνονται, η ακίνητη περιουσία απομειώνεται, τα Ταμεία βρίσκονται στο κόκκινο, οι δημόσιες επενδύσεις εξαφανίσθηκαν, οι μεταρρυθμίσεις τραβάνε ζόρια – ας σταματήσουμε εδώ. Με αυτά τα δεδομένα πού βασίζεται η κυβέρνηση και υπόσχεται ευτυχισμένες ημέρες;

Ως επιχείρημα για την ευωχία και τις αβασάνιστες διαβεβαιώσεις ότι τα δύσκολα πέρασαν και η τρόικα θα αποχωρήσει κατατροπωμένη από την κυβερνητική αποφασιστικότητα προβάλλεται ότι ο τρέχων προϋπολογισμός θα εγγράψει πρωτογενές πλεόνασμα – μέρος του οποίου θα διανεμηθεί μάλιστα.

Ακόμη δεν τον είδαμε Γιάννη τον εβγάλαμε. Αν θα υπάρξει πλεόνασμα, ακόμη και με τη συνδρομή της λογιστικής, δεν θα το ξέρουμε πριν από τον Φεβρουάριο, όταν θα οριστικοποιηθούν τα δημοσιονομικά δεδομένα του 2013. Επιπλέον: αυτό το πλεόνασμα πώς θα παραμείνει διατηρήσιμο αφού θα προέρχεται από εφάπαξ εισροές και όχι από αναπτυξιακές και παραγωγικές πηγές; Αλλωστε και το έλλειμμα δεν μειώθηκε με το πετσόκομμα μισθών, συντάξεων και κοινωνικών δαπανών;

Συμπέρασμα. Μας δουλεύουν; Στρώνεται ο δρόμος για πρόωρες εκλογές; Το αφεντικό τρελάθηκε; Ή απλώς κάνουν ό,τι έλεγε ο Τσόρτσιλ: «Είμαι αισιόδοξος – δεν έχει καμιά χρησιμότητα να είμαι οτιδήποτε άλλο».