[Ιστορίες] Η Iστορία ξαναγράφεται

Η 16η Μαρτίου του 1986 ήταν μια ιστορική ημέρα για τη Γαλλία. Στις βουλευτικές εκλογές που έγιναν την ημέρα εκείνη, και λόγω του συστήματος της απλής αναλογικής που είχε υιοθετήσει ο Φρανσουά Μιτεράν πιστεύοντας πως έτσι θα απέφευγε τη συγκατοίκηση με τον δεξιό Ζακ Σιράκ, το Εθνικό Μέτωπο απέσπασε 350 από τις 577 έδρες της Εθνοσυνέλευσης! Τέσσερις ημέρες αργότερα, έγινε πρωθυπουργός του σοσιαλιστή Μιτεράν ο Ζαν Μαρί Λεπέν.

Αμέσως, ανακηρύσσει τη γαλλική τηλεόραση «εθνικό μονοπώλιο» και την εκκαθαρίζει από όλες τις επικριτικές φωνές. Οι βιβλιοθήκες εκκαθαρίζονται επίσης από όλα τα «κοινωνικοκομμουνιστικά» έργα. Η 10η Μαΐου ανακηρύσσεται εθνική εορτή χάριν της Ιωάννας της Λωρραίνης, οι διαδηλώσεις της Πρωτομαγιάς απαγορεύονται. Η άμβλωση γίνεται ποινικό αδίκημα. Παντού στη Γαλλία ανοίγουν «σανατόρια» (κέντρα κράτησης) για τους φορείς του ιού HIV. Τα νομοσχέδια αντικαθίστανται από πρωθυπουργικά διατάγματα. Υιοθετείται νέος κώδικας ιθαγένειας, που προβλέπει δύο καθεστώτα, ένα για τους Γάλλους από κούνια (με ελάχιστη προϋπόθεση να έχουν γεννηθεί δύο παππούδες στη Γαλλία) και ένα άλλο για τους ξένους. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι οδηγούνται στα σύνορα. «Γάλλος είναι μόνο όποιος το αξίζει», επαναλαμβάνει ο πρωθυπουργός υπό το βλέμμα απόγνωσης του προέδρου. Η οργάνωση SOS Ρατσισμός διαλύεται, όλες οι τηλεφωνικές συνομιλίες παρακολουθούνται, οι ευρωπαϊκές σημαίες αντικαθίστανται με την κομματική, η θανατική ποινή επανέρχεται, η δίκη του Ναζί εγκληματία πολέμου Κλάους Μπάρμπι αναβάλλεται επ’ αόριστον έπειτα από μια ομιλία κατά την οποία ο πρωθυπουργός χαρακτηρίζει τους θαλάμους αερίων «λεπτομέρεια της Ιστορίας».

Το φθινόπωρο του 1987, η Γαλλία έχει πια εκδιωχθεί από τον ΟΗΕ και από την UNESCO, το Χρηματιστήριό της βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, ανεργία και πληθωρισμός καλπάζουν. Στις πόλεις, τα απαγορευμένα συνδικάτα προετοιμάζουν την εξέγερση, επικρέμαται όμως η απειλή της στρατιωτικής επέμβασης. «Ποτέ ξανά», επαναλαμβάνουν όλοι εκείνοι οι Γάλλοι που χάρισαν την ψήφο τους στο Εθνικό Μέτωπο, θέλοντας να διαμαρτυρηθούν για το «σάπιο πολιτικό σύστημα»…