[Προβολείς] Σχεδόν 45 ετών

Θα ‘πρεπε να ξεσκονίσει κανείς τα κιτάπια του Αντόνιο Γκράμσι και να πάρει μια ιδέα από την «απαισιοδοξία της διάνοιας» και την «αισιοδοξία της θέλησης» για να μπορέσει να τοποθετήσει στις πραγματικές του διαστάσεις τον μεταρρυθμιστικό πανικό της κυβέρνησης και τον αφόρητα παλαιοκομματικό βερμπαλισμό του Συνεδρίου της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αλλά και έτσι είναι μισή δουλειά. Γιατί πρέπει να οπλιστεί με κυνισμό, ένα δώρο που σύμφωνα με την επιστήμη προσφέρει ο βιολογικός κύκλος στον άνθρωπο στα 44 του χρόνια, για να χωνέψει ότι ένα πειθαρχικό συμβούλιο αποφασίζει πως δεν υπάρχει λόγος να παύσει από τα καθήκοντά του έναν καθηγητή που κατηγορείται για ασέλγεια σε μαθητές. Ο κυνισμός σού επιτρέπει τη σκέψη ότι η ζωή συνεχίζεται. Τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνει η ίδια η ζωή. Στο 45ο έτος της ηλικίας, λέει μια άλλη επιστημονική μελέτη, έρχεται η στιγμή κατά την οποία ο άνθρωπος κάνει κτήμα του την τεχνική της απόλυτης σεξουαλικής ικανοποίησης. Και μόλις έναν χρόνο μετά γεύεται επιτέλους την πλήρη ευτυχία.

Κυνικοί, ευτυχείς και με τις σεξουαλικές τους ορμόνες σε πλήρη διάταξη δυνάμεων, οι σαρανταπεντάρηδες θα μπορούσαν να χωθούν στον μικρόκοσμό τους. Ή θα μπορούσαν να πιάσουν από την αρχή το νήμα της σχέσης με την πραγματικότητα. Ο κυνισμός προσφέρει μια μοναδική στιγμή διαύγειας ώστε δεν πρέπει να την αφήσεις να πάει χαμένη. Η ευτυχία που έρχεται απρόσκλητη σε θωρακίζει. Και οι ορμόνες σου που δουλεύουν ρολόι τουλάχιστον δεν σε ταλαιπωρούν. Αυτός ο σπάνιος και σωτήριος συνδυασμός μπορεί να σε βοηθήσει να δώσεις μια εξήγηση σε ό,τι δείχνει ανεξήγητο, να ερμηνεύσεις ό,τι μοιάζει να κινείται στη σφαίρα του παραλόγου – από τον μεταρρυθμιστικό πανικό και τον παλαιοκομματικό βερμπαλισμό έως τις αδιανόητες αποφάσεις των πειθαρχικών συμβουλίων της δημόσιας διοίκησης.