[Εναλλακτικά] Πολυθρόνα για δύο

ΜΕΧΡΙ χθες ήμασταν ξένοι – που λέει κι ο τίτλος της ταινίας. Ισχύει για τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ που μέχρι το περασμένο Σαββατοκύριακο δεν είχαν ποτέ συγκατοικήσει σε κυβέρνηση έπειτα από εκλογές και με τους αρχηγούς μέσα. Υπήρχε, βεβαίως, το πρόσφατο προηγούμενο της συγκυβέρνησης υπό τον Λουκά Παπαδήμο. Αλλά αυτό ήταν ένα υβριδικό σχήμα, που αρχικά είχε μέσα και τον ΛΑΟΣ, ενώ αποσκοπούσε στο να πάει τη χώρα στις κάλπες. Ασφαλώς, ο πραγματικός στόχος ήταν η διεκπεραίωση της εκκρεμότητας του PSI.

Τώρα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Πρόκειται για μια ορίτζιναλ κυβέρνηση με πράσινο και γαλάζιο – και με τους κ.κ. Σαμαρά και Βενιζέλο σε θέση Πρωθυπουργού και αντιπροέδρου αντιστοίχως. Πρόκειται επίσης για την ελληνική εκδοχή ενός πειράματος που έχει δοκιμαστεί σε άλλες χώρες, ιδίως δε στη Γαλλία. Εκεί, το 2007, φρέσκος νικητής των εκλογών και κυρίαρχος της πολιτικής σκηνής, ο Νικολά Σαρκοζί έπαιξε το χαρτί της λεγόμενης ouverture – του ανοίγματος δηλαδή της κυβέρνησής του σε Σοσιαλιστές, Πράσινους και γυναίκες. Ο στόχος ήταν να διευρύνει την απήχηση του υπουργικού σχήματος και να τραυματίσει τους αντιπάλους του. Τα πέτυχε και τα δύο. Μόνο που είχε υπολογίσει χωρίς τις έντονες αντιδράσεις του κόμματός του – οι οποίες τον έκαναν τελικά να αναδιπλωθεί. Ενας ένας οι υπουργοί από μεταγραφή – με κορυφαία περίπτωση τον Σοσιαλιστή υπουργό Εξωτερικών Μπερνάρ Κουσνέρ – βγήκαν από την κυβέρνηση, δίνοντας τη θέση τους σε κλασικές προσωπικότητες της γαλλικής Δεξιάς. Ας πούμε, στη θέση του Κουσνέρ πήγε ο Αλέν Ζιπέ.

Το ενδιαφέρον είναι ότι στην Ελλάδα του 2013, η εγχώρια εκδοχή της ouverture δεν είναι μονοσήμαντη, αλλά αμφιμονοσήμαντη. Δηλαδή διπλή. Το πολιτικό άνοιγμα επιχειρείται ταυτόχρονα και από τη ΝΔ αλλά και από το ΠΑΣΟΚ. Αυτό για το οποίο πίεζαν οι ξένοι ήδη από το 2012 – και μάλιστα χωρίς εκλογές – έχει προκύψει τελικά στον ανασχηματισμό. Αρα είναι μια γνήσια έκφραση της πολιτικής δυναμικής και όχι κάτι που επιβάλλεται εκ των άνω. Και όπως είναι αναμενόμενο, γκρίνιες υπάρχουν από αμφότερες τις πλευρές. Τόσο στην Ιπποκράτους όσο και στις σκηνές του νεοδημοκρατικού στρατοπέδου, αρκετοί έχουν υποχρεωθεί να καταπιούν την οργή και να συγκρατήσουν τις πολιτικές τους παρορμήσεις για να αντέξουν τη συγκατοίκηση. Κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτε προς το παρόν. Αλλωστε, αρχηγού θέλοντος, τι να πουν; Ευκαιρία να δούμε αν ισχύει μια στυφή φράση του – alter ego του Κώστα Καραμανλή – Γιάννη Λούλη ότι «το κόμμα είναι χώμα».

Η συγκατοίκηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ είναι σαν την τραμπάλα. Αν ο ένας παίκτης μετακινηθεί απότομα, αυτό θα ταρακουνήσει τον άξονα που τον ενώνει με τον άλλο. Συμπέρασμα: το νέο σχήμα έχει ευστάθεια, δεν έχει όμως μεγάλα περιθώρια για εσωτερικές αναταράξεις.