[Διαστάσεις] Ανοιχτά όλα!

Ναι, ξέρω πως η κοινωνία δοκιμάζεται κι εγώ θα βυθιστώ πάλι στον μικρόκοσμό μας. Ξέρω πως στην Τουρκία και στο Ιράν υπάρχουν κοσμοϊστορικές εξελίξεις κι εγώ θα ασχοληθώ με τις ελληνικές αμαρτίες. Αλλά επειδή το κλείσιμο της ΕΡΤ αποτέλεσε την αφορμή για ένα γενικότερο ξεκαθάρισμα λογαριασμών, αισθάνομαι υποχρεωμένος να διευκρινίσω μερικά πράγματα.

Σε αυτή την εφημερίδα δουλεύω εδώ και 25 χρόνια. Δεν επενέβη κανείς στα κείμενά μου ούτε μία φορά. Δεν έγραψα ποτέ υπό καθοδήγηση ή υπό πίεση. Θα μου πείτε, εντάξει ρε μεγάλε, δεν γράφεις και το κύριο άρθρο. Πράγματι. Αυτά που γράφω, πάντως, τα γράφω ελεύθερα. Μερικές φορές, φυσικά, αυτολογοκρίνομαι. Αλλά αυτό είναι το αναγκαίο τίμημα της ειρηνικής συνύπαρξης σε έναν χώρο εργασίας, μια κοινότητα ή έναν πλανήτη. Αλλιώς, πρέπει να γίνουμε ερημίτες.

Δεν ξέρω τις σχέσεις του εκδότη με τον Σαμαρά, θα τις ξέρει σίγουρα η αμερικανική Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας, αλλά δεν έχω πρόσβαση στα αρχεία της. Ξέρω, επειδή το ζω, ότι «ΤΑ ΝΕΑ» στηρίζουν τα τελευταία χρόνια κριτικά, και συχνά απρόθυμα, τις μνημονιακές επιλογές – παρόλο που χάνουν αναγνώστες – επειδή πιστεύουν ότι η χώρα αυτή πρέπει να παραμείνει στην Ευρώπη και να μην παραδοθεί σε έξαλλους ερασιτέχνες. Ξέρω επίσης, επειδή το διαβάζω, ότι «ΤΑ ΝΕΑ» διαφώνησαν με το κλείσιμο της ΕΡΤ και το κατέστησαν από την πρώτη στιγμή σαφές με τα κύρια άρθρα τους και την εν γένει στάση τους. Κάποιοι αναγνώστες, κακόπιστα ή καλόπιστα, πιάνονται από ένα ρεπορτάζ ή μια γνώμη και μιλούν για «δεξιά στροφή» της εφημερίδας. Φοβάμαι ότι δεν καταλαβαίνω καν πλέον τι σημαίνει αυτό.

Κατηγορηθήκαμε ότι, υπό την πίεση της εργοδοσίας, «σπάσαμε» μια απεργία που έχει κηρυχθεί παράνομη και καταχρηστική. Την ίδια ώρα, προετοιμαζόταν εν κρυπτώ η έκδοση ενός απεργιακού φύλλου που υποτίθεται ότι εκφράζει τις απόψεις της «πλειοψηφίας». Η Ελλάδα όμως δεν είναι ούτε Σοβιετική Ενωση, όπου την αλήθεια την εξέφραζε το κόμμα και όλες οι διαφορετικές απόψεις απαγορεύονταν, ούτε Τουρκία, όπου ο ηγέτης στέλνει στο όνομα της «πλειοψηφίας» τις δυνάμεις ασφαλείας εναντίον των διαδηλωτών. Οσο αυθαίρετο και αντιδημοκρατικό ήταν το λουκέτο στην ΕΡΤ από ένα κόμμα σε κατάσταση απελπισίας, άλλο τόσο αντιδημοκρατική και επικίνδυνη είναι η επιβολή σιωπητηρίου από μια συνδικαλιστική ηγεσία σε κατάσταση σύγχυσης – ιδιαίτερα μάλιστα όταν επιτρέπεται να μιλούν μόνο αυτοί που λένε το «σωστό». Ανοιχτά όλα, δεν υπάρχει άλλη λύση.

Τελικά, ο Σαμαράς δεν είναι τελείως αποτυχημένος. Κατάφερε με μια του κίνηση, όχι μόνο να στείλει στην ανεργία χιλιάδες ανθρώπους, αλλά επιπλέον να διχάσει και να φανατίσει. Ισως πάλι να ώθησε στην επιφάνεια τα λανθάνοντα πάθη μας. Αυτοί είμαστε, δεν έχει νόημα να το κρύβουμε.