ΜΗΝ ΠΥΡΟΒΟΛΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

Στα χρόνια πριν από το Μνημόνιο ουδείς ενδιαφερόταν πραγματικά για προσέλκυση ιδιωτικών επενδύσεων: το κράτος είχε αναλάβει τον ρόλο του μεγαλοεπενδυτή – πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας κρατικοδίαιτης οικονομίας, στηριγμένης σε πήλινα πόδια. Σήμερα, με το κράτος ουσιαστικά πτωχευμένο, με την εμπειρία τριών χρόνων Μνημονίου και την ανεργία στο 27%, θα περίμενε κανείς διαφορετική αντιμετώπιση των ιδιωτών επενδυτών από τις πολιτικές δυνάμεις – κυρίως της Αριστεράς. Κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να είχαν εγκαταλείψει τη νοοτροπία τού «όχι σε όλα» όσον αφορά τις ιδιωτικές επενδύσεις, προκειμένου να μειωθεί η ανεργία. Απαιτείται μια μέση οδός. Για παράδειγμα, η άρνηση στην ιδιωτικοποίηση επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας – όπως για παράδειγμα η ΕΥΑΘ – έχει ισχυρή θεμελίωση, αρκεί να μην οδηγεί στη διαιώνιση των γνωστών καταστάσεων στο Δημόσιο. Ομως αυτό το «όχι» δεν μπορεί να ισχύει για όλες τις επενδύσεις: όχι μόνο δυσκολεύει την προσπάθεια εξόδου από την κρίση, αλλά ρίχνει περισσότερο νερό στον μύλο της ανεργίας!