Ο «Μόντι» της Βουλγαρίας
Μια θερμή χειραψία ανάμεσα στον νέο Πρωθυπουργό της Βουλγαρίας Πλάμεν Ορεσάρσκι (αριστερά) και τον Πρόεδρο της χώρας Ρόσεν Πλέβνελιεφ. Η πολιτική σταθερότητα και η οικονομική ανάπτυξη της φτωχής Βουλγαρίας βρίσκονται από χθες στα χέρια του τεχνοκράτη Πρωθυπουργού της
Κορυφαίος οικονομολόγος, πρώην υπουργός Οικονομικών, ανεξάρτητος δεξιάς καταγωγής, προσηλωμένος στη δημοσιονομική πειθαρχία. Αυτός είναι ο νέος Πρωθυπουργός της Βουλγαρίας: ο Πλάμεν Ορεσάρσκι ή, για τους τεχνοκράτες υποστηρικτές του, ο «Μάριο Μόντι της Βουλγαρίας», που ελπίζει να προσεγγίσει τους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους και να επαναφέρει την πολιτική σταθερότητα στη χώρα.
«Ισως να μην έχουμε τη δυνατότητα να γίνουμε πλούσιοι, όμως ο ελάχιστος στόχος μας είναι να έχουν οι Βούλγαροι ελπίδα και περισσότερη εμπιστοσύνη ότι βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο», δήλωσε αμέσως μετά τη χθεσινή εκλογή του. Με 120 ψήφους υπέρ και 97 κατά, η Βουλή έδωσε χθες ψήφο εμπιστοσύνης στο Βουλγαρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSB) και εντολή στον 53χρονο πραγματιστή Ορεσάρσκι να οδηγήσει τον φτωχό συγγενή της ΕΕ στη σταθερότητα και την οικονομική ανάπτυξη.
Με τη στήριξη των Σοσιαλιστών και των μουσουλμάνων κυβερνητικών εταίρων του Κινήματος Δικαιωμάτων και Ελευθεριών, ο Ορεσάρσκι έχει δύο μεγάλες προκλήσεις μπροστά του: αφενός να κρατήσει υπό έλεγχο το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας και αφετέρου να δώσει μια οικονομική ανάσα στους πολίτες ώστε να αποτραπεί νέο κύμα διαδηλώσεων, όπως εκείνο του χειμώνα που έριξε τη συντηρητική κυβέρνηση του Μπόικο Μπορίσοφ. Εξι χρόνια μετά την ένταξη της χώρας στην ΕΕ, ένας στους πέντε Βουλγάρους ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας. Ο μέσος μηνιαίος μισθός δεν ξεπερνάει τα 400 ευρώ και οι συντάξεις τα 200.
Χωρίς να διευκρινίζει επακριβώς τι μέτρα θα λάβει, ο νέος Πρωθυπουργός έχει δεσμευτεί να ενισχύσει τις μικρές επιχειρήσεις μέσα στην επόμενη τετραετία, οι οποίες ασφυκτιούσαν υπό το καθεστώς του Μπορίσοφ, και να δημιουργήσει 250.000 θέσεις εργασίας. «Δεν θα είναι εύκολο», υποστηρίζει στο Ρόιτερ η πολιτική αναλύτρια Οτίλια Σίμκοβα. «Ο Ορεσάρσκι θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια ισχυρή αντιπολίτευση από την πρώην κυβέρνηση των Πολιτών για την Ευρωπαϊκή Ανάπτυξη της Βουλγαρίας (GERB) και, όταν θα έχει ανάγκη την πλειοψηφία, θα εξαρτάται από την εξωτερική σιωπηλή υποστήριξη των εθνικιστών του Ατάκα», εξηγεί. Χθες, οι βουλευτές του GERB τον καταψήφισαν ενώ το Ατάκα απέσχε από την ψηφοφορία.
Ο Ορεσάρσκι χρημάτισε υπουργός Οικονομικών την περίοδο 2005 – 2009 στην κυβέρνηση συνασπισμού υπό την ηγεσία του Σοσιαλιστικού Κόμματος, του οποίου όμως δεν υπήρξε ποτέ μέλος.
Απεναντίας, πολλά μέλη του προσάπτουν ότι έκανε το πολιτικό του ντεμπούτο με τους Συντηρητικούς: στη δεκαετία του ’90 ήταν δεύτερος στην ιεραρχία στην Ενωση Δημοκρατικών Δυνάμεων (UFD), του δεξιού σχηματισμού και βασικού αντιπάλου των Σοσιαλιστών μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1989. Υπήρξε επίσης υφυπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Δεξιού Ιβάν Κοστόφ στη διάρκεια της μεγάλης κρίσης του υπερπληθωρισμού το 1997. Από αυτή τη θέση είχε συμβάλει στην εφαρμογή των μέτρων λιτότητας που είχε επιβάλει το ΔΝΤ. Η καριέρα του στις τάξεις των Συντηρητικών έληξε το 2003, όταν εκδιώχθηκε από το UFD εξαιτίας συνάντησης που είχε με διεφθαρμένο επιχειρηματία. Απέσυρε την υποψηφιότητά του για τον δήμο της Σόφιας και εγκατέλειψε τον πολιτικό στίβο.
Δύο χρόνια αργότερα ωστόσο επέστρεψε δριμύτερος στη δημόσια αρένα κατόπιν πρωτοβουλίας του ηγέτη του Σοσιαλιστικού Κόμματος Σεργκέι Στανίσεφ, ο οποίος τού προσέφερε τη θέση του υπουργού Οικονομικών. «Πάντα διασκέδαζα με την αρχαϊκή διαίρεση ανάμεσα στη Δεξιά και την Αριστερά εδώ», είχε σχολιάσει τότε. «Στις ανεπτυγμένες χώρες, ο πραγματισμός τοποθετείται πάνω από όλες τις ιδεολογίες».