Αγώνας επιβίωσης στη Μόσχα

Η Μόσχα έχει καταστραφεί λόγω πυρηνικού πολέμου και οι επιζώντες έχουν βρει καταφύγιο στους σταθμούς του μετρό της ρωσικής πρωτεύουσας. Στην επιφάνεια του εδάφους, τρομακτικά όντα, μεταλλαγμένα από τη ραδιενέργεια, αποτελούν θανάσιμο κίνδυνο για όσους θέλουν να περιπλανηθούν αναζητώντας προμήθειες, όπλα ή άλλα πολύτιμα αντικείμενα. Τα πράγματα όμως δεν είναι πολύ πιο ασφαλή κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Οι άνθρωποι που έχουν απομείνει είναι εξαιρετικά επιθετικοί, οι προμήθειες λιγοστές, ενώ για να επιβιώσουν έχουν χωριστεί σε διάφορες ομάδες, οι οποίες δεν έχουν και τις καλύτερες σχέσεις μεταξύ τους.

Ολο αυτό το σκηνικό, το οποίο περιγράφεται στο βιβλίο Metro 2033, αλλά και στο ομότιτλο παιχνίδι, δημιουργεί μια ιδιαίτερα τρομακτική αλλά και επιβλητική ατμόσφαιρα. Το Metro: Last Light είναι η συνέχεια του Metro 2033 και βάζει τον παίκτη σε ένα ιδιαίτερα κλειστοφοβικό και ανατριχιαστικό περιβάλλον, όπου οι μεταλλαγμένοι εχθροί είναι μία μόνο από τις απειλές που θα αντιμετωπίσει.

Το Metro: Last Light, ενώ ακολουθεί πιστά τη συνταγή των First Person Shooters ως προς τον χειρισμό και την οπτική, δεν υιοθετεί τη συνταγή «όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω» στο gameplay. Η δράση έρχεται ως κορύφωση της αγωνίας, είναι καταιγιστική αλλά όχι συνεχής και επιβραβεύει τον παίκτη για όλα όσα έχει «τραβήξει» μέχρι να πατήσει τη σκανδάλη.

Εξαιρετικά ενδιαφέρον στοιχείο του παιχνιδιού είναι οι αποφάσεις που καλείται να πάρει ο παίκτης, οι οποίες αφενός δεν είναι της λογικής άσπρο-μαύρο αφετέρου παίζουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη και τον φέρνουν αντιμέτωπο με διλήμματα που μπορούν να κρίνουν την ύπαρξή του.

Πέραν βέβαια του φιλοσοφικού υποβάθρου, το Metro: Last Light είναι ένα πρώτης τάξεως First Person Shooter, με όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που περιμένουν οι φίλοι του είδους. Ποικιλία από όπλα, όμορφα γραφικά, πολλοί και διαφορετικοί εχθροί περιμένουν τον παίκτη στις περιπλανήσεις του, πάνω και κάτω από την επιφάνεια της γης. Είτε πηγαίνει «στα μουλωχτά», προκειμένου να αποφύγει τις κακοτοπιές, είτε επιλέξει μια κατά μέτωπο επίθεση, η αδρεναλίνη είναι σίγουρο ότι θα «χτυπήσει κόκκινο».

Στην όλη θετική ατμόσφαιρα συντελεί σημαντικά το οπτικοακουστικό κομμάτι του παιχνιδιού. Τα γραφικά είναι καλοδουλεμένα, με σημασία στη λεπτομέρεια. Είτε πρόκειται για το περιβάλλον είτε για τους εχθρούς ή ακόμη για τον φωτισμό, που εντείνει το αίσθημα του φόβου πάνω και κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Αντίστοιχα, στο ηχητικό κομμάτι, από τις συνομιλίες με τους άλλους επιζώντες μέχρι τα τρομακτικά ουρλιαχτά των μεταλλαγμένων, είναι σίγουρο ότι τα αυτιά σας θα απολαύσουν το παιχνίδι όσο και τα μάτια σας.

Με λίγα λόγια, αν είστε φίλοι των First Person Shooters αλλά θέλετε ένα παιχνίδι με υπόθεση, υπόβαθρο και όχι μόνο ατελείωτη δράση και πυροβολισμούς, το Metro: Last Light είναι σίγουρο ότι θα σας κάνει να νιώσετε κρύο ιδρώτα τις ζεστές νύχτες του καλοκαιριού.