Το αθάνατο μπλοκάκι του Σημίτη

Αυξάνονται και πληθύνονται τελευταίως οι συζητήσεις και οι εκδηλώσεις στο τόξο της Κεντροαριστεράς και του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ και όχι μόνο για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Από τη συζήτηση δεν θα μπορούσε να λείπει ο σημιτικός ΟΠΕΚ (Ομιλος Προβληματισμού για τον Εκσυγχρονισμό της Κοινωνίας), ο οποίος οργάνωσε σχετική συζήτηση χθες το βράδυ. Εκεί μαθαίνω ότι την παράσταση έκλεψαν δύο πρωθυπουργοί και το αειθαλές μπλοκάκι του Κώστα Σημίτη!

Εξηγούμαι: στην πρώτη γραμμή καθόταν ο Σημίτης, ο οποίος κάποια στιγμή έβγαλε από την τσέπη του ένα σημειωματάριο. Ο πρώην πρωθυπουργός συνοδευόταν από τη σύζυγό του Δάφνη, ενώ ακριβώς δίπλα του καθόταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Παρών ήταν και ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης. Στο πάνελ βρίσκονταν οι Κυριάκος Μητσοτάκης (ΝΔ), ο Νίκος Κωνσταντόπουλος (ΣΥΡΙΖΑ), ο καθηγητής Χαράλαμπος Ανθόπουλος (ΠΑΣΟΚ) και ο Σπύρος Λυκούδης (ΔΗΜΑΡ). Αίσθηση μου λένε ότι προκάλεσε η εισαγωγική εισήγηση του προέδρου του ΟΠΕΚ Σωκράτη Κοσμίδη, ο οποίος πρότεινε τη μείωση του αριθμού των βουλευτών σε 200 αλλά, όπως είπε, «πλήρους απασχόλησης», την τετραετή διάρκεια της Βουλής και την κατάργηση της έννοιας της τροπολογίας.

Οσο για τους υπολοίπους, Μητσοτάκης και Κωνσταντόπουλος εμφανίστηκαν να συμφωνούν στο να είναι η επόμενη Βουλή συντακτική, ενώ Λυκούδης και Ανθόπουλος εμφανίστηκαν αρνητικοί. Τις πιο ενδιαφέρουσες απόψεις τις άφησαν για το τέλος καθώς ο Νίκος Αλιβιζάτος τούς έθεσε ερωτήματα για τον εκλογικό νόμο και όχι μόνο. Ο βουλευτής της ΝΔ είπε όχι στην απλή αναλογική και στο ασυμβίβαστο βουλευτή-υπουργού. Ωστόσο, εμφανίστηκε να διαφωνεί με τα υπερβολικά μπόνους εδρών. Ο γραμματέας της ΔΗΜΑΡ είπε ναι στην απλή αναλογική και στην κατάργηση του σταυρού. Ναι στην απλή αναλογική, όπως ήταν αναμενόμενο, είπε και ο Κωνσταντόπουλος, ο οποίος επέκρινε την κατάχρηση εξωκοινοβουλευτικών υπουργών.

Με τους προλαλήσαντες συμφώνησε και ο Ανθόπουλος, ο οποίος τάχθηκε υπέρ μιας «άδολης αναλογικής». Εσπευσε να διευκρινίσει, ωστόσο, ότι αυτή δεν είναι κατ’ ανάγκην η άποψη του Βαγγέλη Βενιζέλου.

Μια πρόσκληση
για το καλοκαίρι

Κακά μαντάτα θα λάβουν από ώρα σε ώρα οι Εβραίοι της Αμερικής, και όχι μόνο. Εξηγούμαι: τα κακά νέα θα τα ακούσει ο Ντέβιντ Χάρις (φωτογραφία), ο πρόεδρος μιας από τις σημαντικότερες οργανώσεις του αμερικανοεβραϊκού λόμπι, της American Jewish Committee, η οποία οργανώνει το πρώτο Σαββατοκύριακο του Ιουνίου το ετήσιο Φόρουμ της στην Ουάσιγκτον. Αυτό επειδή φαίνεται πως ο Αντώνης Σαμαράς θα ματαιώσει την προγραμματισμένη εμφάνισή του στο εν λόγω Φόρουμ, την οποία η AJC είχε πολυδιαφημίσει. Για την ακρίβεια, η οργάνωση έχει ακόμη αναρτημένο στην ιστοσελίδα της το σχετικό διαφημιστικό, σύμφωνα με το οποίο στην εκδήλωση θα παρευρεθούν «ένας Πρωθυπουργός, τέσσερις υπουργοί Εξωτερικών και Εβραίοι από εξήντα χώρες του κόσμου», εξού και εικάζω ότι δεν έχουν ακόμη ενημερωθεί για τις δεύτερες σκέψεις του έλληνα Πρωθυπουργού.

Αυτή συνδέεται με το ότι ο Σαμαράς δεν κατάφερε να εξασφαλίσει πρόσκληση για συνάντηση με τον Μπαράκ Ομπάμα εντός του Ιουνίου, εξού και δεν θα ταξιδέψει στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού μόνο για την εκδήλωση. Αντί του Πρωθυπουργού πληροφορούμαι ότι θα εκφωνήσει ομιλία ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ο οποίος, εξάλλου, είχε τιμήσει και πέρυσι την εν λόγω εκδήλωση με την παρουσία του. Σημειώνω ότι ο υπουργός Εξωτερικών θα πάρει υπερβολική δόση εβραιοσύνης, καθώς στις 29 Μαΐου ταξιδεύει στο Ισραήλ για να προετοιμάσει την επίσημη επίσκεψη του Αντώνη Σαμαρά. Οσο για τις προσπάθειες να έρθει η πολυπόθητη πρόσκληση από τον Ομπάμα, αυτές θα συνεχιστούν σε όλη τη διάρκεια του θέρους. Αμήν.

Μίκης uber alles

Μπορεί να τους χωρίζουν πολλά, αλλά τους ενώνει ο Μίκης Θεοδωράκης. Αναφέρομαι στον Αλέξη Τσίπρα και στον Δημήτρη Κουτσούμπα, οι οποίοι βρέθηκαν πρόσωπο με πρόσωπο στο θέατρο Μπάντμιντον στην πρεμιέρα της παράστασης «Ποιος τη ζωή μου…» για τη ζωή και το έργο του Θεοδωράκη. Μου λένε, όμως, ότι ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ και ο γραμματέας του ΚΚΕ δεν αντάλλαξαν παρά μόνο μια τυπική χειραψία. Δεν μου κάνει εντύπωση. Κατά τα λοιπά, το «παρών» έδωσαν ακόμη ο Κωστής Στεφανόπουλος, ο Χρήστος Πρωτόπαπας και ο Παύλος Χαϊκάλης.

Ο Πανάρετος του 1988

Τη δόξα της Αννας Διαμαντοπούλου, η οποία έκανε αίσθηση με την προχθεσινή παρέμβασή της για την κατάσταση στην εκπαίδευση, μου φαίνεται ότι ζήλεψε ο Γιάννης Πανάρετος. Το λέω επειδή δεν θεωρώ τυχαίο ότι άνοιξε και αυτός το στόμα του. Συγκεκριμένα, ο Πανάρετος θυμήθηκε τη μεγάλη απεργία των εκπαιδευτικών του 1988, όταν ο ίδιος ήταν γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας.

Γράφει στο μπλογκ του: «Η απεργία λύθηκε επί υπουργίας Γ. Παπανδρέου, έπειτα από εξαντλητικό διάλογο με αμοιβαίες υποχωρήσεις και όχι με δικαστική απόφαση». Κατά τα λοιπά, αναφέρει ότι η χειρότερη στιγμή της προηγούμενης θητείας του ήταν όταν «από κακό κυβερνητικό χειρισμό, φάνηκα ασυνεπής στην άτυπη συμφωνία με την ηγεσία της ΟΛΜΕ για τις αποζημιώσεις των καθηγητών στις Εξετάσεις του 2010, κάτι για το οποίο ανέλαβα την πλήρη ευθύνη».

Από κακούς κυβερνητικούς χειρισμούς άλλο τίποτα εκείνη την περίοδο…