[Προεκτάσεις] Ψιμύθια!

Είναι κοινό μυστικό ότι στο εσωτερικό της κυβέρνησης κυριαρχούν αντιλήψεις που αναγορεύουν την επικοινωνία σε θεμελιώδη προτεραιότητα της πολιτικής. Ακόμη και όταν δεν υπάρχει πολιτική, παίρνει τη θέση της η επικοινωνία. Το βλέπουμε στη γενική διάσταση της κυβερνητικής πρακτικής – τώρα προκύπτει και στις επιμέρους. Π.χ. χθες έγιναν γνωστές δύο δραστηριότητες που δείχνουν διαφορετικές μεταξύ τους, αλλά συνδέονται με την επιμονή στο δόγμα: πρώτα η επικοινωνία.

Η μία δραστηριότητα, όπως αποκάλυψαν χθες «ΤΑ ΝΕΑ», είναι ο Κώδικας Ηθικής και Δεοντολογίας που εκπόνησε η Ομάδα Καταπολέμησης Διαφθοράς του υπουργείου Οικονομικών. Ακούγεται σαν κάτι ανάμεσα σε επιστροφή στην Εθνική Ηθική Διαπαιδαγώγηση και στη νεκρανάσταση του Βασίλη Αυλωνίτη για να αναλάβει τη διοίκηση των δύο ως πρόεδρος του συλλόγου Πνεύμα και Ηθική. Είναι μια απόπειρα να ενταχθούν σχέσεις των πολιτών με τις οικονομικές υπηρεσίες του κράτους στον πατριωτισμό και το φιλότιμο των υπαλλήλων. Παλαιότερα είδαμε καμπάνιες που προσπαθούσαν να δημιουργήσουν στους πολίτες φορολογική συνείδηση. Τώρα προβάλλεται η δημιουργία υπαλληλικής συνείδησης διά κηρυγμάτων περί «καλού» και «κακού»!

Η δεύτερη δραστηριότητα – που καταγράφηκε από την ηλεκτρονική έκδοση ταμπλέτας του ΔΟΛ Ηelios Plus – είναι περισσότερο «σοφιστικέ». Η κυβέρνηση συνέστησε ομάδα εργασίας για το brand name της Ελλάδας – σαν να ήταν προϊόν. Θεωρεί ότι πρέπει να δημιουργηθεί μια νέα «εταιρική ταυτότητα» – με ένα είδος «λίφτινγκ» στο προφίλ της χώρας – που θα συνδέεται με κάθε εξωτερική δραστηριότητα. Κάποια από τα ονόματα που αναφέρονται στην εν λόγω ομάδα εξηγούν και την αφετηρία της – είναι της σχολής «σε δουλειά να βρισκόμαστε».

Θεωρητικά και στις δύο περιπτώσεις μπορεί να βρει κανείς στοιχεία… καλής θέλησης. Αλλά πρακτικά και στις δύο το κάρο μπαίνει μπροστά από το άλογο. Με το «σαβουάρ βιβρ» των εφοριακών, η καλή λειτουργία του φορολογικού συστήματος συναρτάται με τους καλούς τρόπους των υπαλλήλων. Και με το branding, η προβολή της χώρας μετατίθεται στην ψιμυθίωσή της.

 Και οι δύο πρωτοβουλίες είναι σχετικά παλαιομοδίτικες: στο σύγχρονο πολιτικό μάρκετινγκ η επικοινωνία περιέχεται στην πολιτική και όχι το αντίθετο. Αν δεν υπάρχει πολιτική δεν υπάρχει και η επικοινωνία της. Χωρίς τεχνική υποδομή καμιά δημόσια υπηρεσία δεν μπορεί να λειτουργήσει στηριζόμενη στο χαμόγελο των υπαλλήλων της. Και αν δεν υπάρχει πραγματική αλλαγή στη χώρα, δεν αλλάζει η εικόνα της. Αν υπάρξουν αυτά, τα υπόλοιπα δεν χρειάζονται. Πιο απλά όπως έλεγε ο αμερικανός φυσικός Ρίτσαρντ Φέιμαν: «Η πραγματικότητα πρέπει να προηγείται των δημοσίων σχέσεων, γιατί η φύση δεν μπορεί να ξεγελαστεί».