Ο Σίσυφος γύμναζε τους μυς του…

ΔΕΝ το είχε πει μόνο η κυβέρνηση, το είχε πει και ο Πολ Τόµσεν πριν φύγει από την Αθήνα: όχι άλλα μέτρα. Οπότε η έκθεση της Κομισιόν για το 2015-16 ήταν επόμενο να βγάλει είδηση. Εξού και το σχετικό τηλεγράφημα του Reuters που λέει ότι οι Βρυξέλλες εκτιμούν πως θα χρειαστούν πρόσθετες περικοπές δαπανών της τάξεως των 8 δισ. ευρώ για να επιτευχθούν οι στόχοι των πρωτογενών πλεονασμάτων για τα χρόνια αυτά.

Μάλιστα! Παρά την αισιοδοξία λοιπόν των τελευταίων εβδομάδων – ακόμη και για έξοδο στις αγορές προς το τέλος του 2014 μίλησε το υπουργείο Οικονομικών -, παρά τις θετικές δηλώσεις επώνυμων ξένων, παρά τη φιλολογία για ανακοπή της λιτότητας στην ευρωζώνη, ακούμε πάλι για μέτρα. Και αισθανόμαστε σαν τον Σίσυφο που σπρώχνει διαρκώς τη δημοσιονομική του πέτρα στην ανηφόρα για να κυλήσει αυτή πάλι πίσω.

Η έκθεση αυτή επιδέχεται στα γρήγορα τρεις αναγνώσεις, δύο οικονομικές και μία πολιτική.

Η πρώτη οικονομική ανάγνωση σχετίζεται με την «επιχείρηση κλίμα» που έχει ξεκινήσει η κυβέρνηση. Σε αντίθεση με τον Βαγγέλη Βενιζέλο που, ως υπουργός Οικονομικών, είχε υιοθετήσει την προσέγγιση του μισοάδειου ποτηριού όταν μιλούσε για μελλοντικά οικονομικά μεγέθη, ο Γιάννης Στουρνάρας υπέκυψε τελικά στην έμφυτη αισιοδοξία του. Η εμπροσθοβαρής προσέγγιση για το πρωτογενές πλεόνασμα, την ανάκαμψη και την έξοδο στις αγορές έχει στόχο να τραβήξει την ελληνική οικονομία προς το μέλλον, ενθαρρύνοντας επιχειρηματίες και επενδυτές, νοικοκυριά και καταναλωτές να κινηθούν θετικά. Ο βολονταρισμός όμως αυτός – που ο Στουρνάρας τον μοιράζεται με τον Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά – δεν σημαίνει ότι όλα όσα έρχονται είναι ρόδινα – αυτό επισημαίνει η Κομισιόν.

Κάπου εκεί προκύπτει η δεύτερη οικονομική ανάγνωση. Αυτή λέει ότι η οικονομία είναι ελατήριο. Οπως συσπειρώνεται, έτσι εκτινάσσεται. Υπάρχει η διεθνής αισιοδοξία ότι οι ΗΠΑ θα τραβήξουν την υφήλιο έξω από την κρίση. Υπάρχει επίσης το κοινό μυστικό ότι το ελληνικό χρέος θα κουρευτεί και άλλο. Τα οικονομικά μεγέθη είναι μεταβλητές. Οπως εξελίχθηκαν χάλια το 2009 έτσι μπορεί και να εξελιχθούν λίγο καλύτερα του αναμενομένου. Ηδη έχει συμβεί αυτό – το παραδέχεται, άλλωστε, και η ίδια η έκθεση της Κομισιόν.

Πιο ενδιαφέρουσα όμως είναι η πολιτική ανάγνωση. Ξεχνάμε ότι το 2015-16 τοποθετείται στις παρυφές της θητείας της κυβέρνησης των τριών. Ηδη το 2015 έχουμε την προεδρική εκλογή στην οποία οι 180 ψήφοι που απαιτεί η αντικατάσταση του Κάρολου Παπούλια δεν θα βρεθούν εύκολα – άρα δεν αποκλείεται να πάμε σε εκλογές. Ούτως ή άλλως, προεκλογικό είναι το 2016. Η προεξόφληση λοιπόν τρία χρόνια πριν μέτρων – που μάλιστα πρέπει να αποφασιστούν νωρίτερα – στοχεύει στο να δεσμεύσει την τρέχουσα κυβέρνηση όταν θα την πιάσει προεκλογικός πυρετός αλλά και τη διάδοχό της. Αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με την αντίληψη των Βρυξελλών για τις συνήθεις παθολογίες της ελληνικής πολιτικής. Αλλά και με την ανάγκη να δοθεί ένα μήνυμα στις αγορές ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να εκτροχιαστεί ξανά και ότι δεν θα υπάρξουν εκπλήξεις, αφού όλα θα είναι προσυμφωνημένα.

Το συμπέρασμα είναι, κατά τα γνωστά, ότι ο Σίσυφος γυμνάζει τους μυς του…