[Προεκτάσεις] Απόφαση

Αν έχει γίνει ακριβώς αντιληπτό ο Βαγγέλης Βενιζέλος θα προτιμούσε το κόμμα του να μην πάρει μέρος στις επόμενες ευρωεκλογές. Ή τουλάχιστον να μην πάρει μέρος με το όνομά του. Και σε αυτό το πλαίσιο μεταξύ άλλων θα ήθελε να σχηματίσει κοινό ψηφοδέλτιο με τη ΔΗΜΑΡ. Τα δυο κόμματα να συμπτυχθούν εκλογικά – έστω και για μια χρήση.

 Αν παρακάμψουμε ότι η ιδέα από μόνη της είναι αφελής –  γιατί ο Κουβέλης να θέλει έναν τέτοιο ευκαιριακό συνεταιρισμό; – αναδεικνύεται ένα ερώτημα: εφόσον  ο Βενιζέλος κρίνει – για ευνόητους λόγους – ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει δυνάμεις για να αναμετρηθεί στην κάλπη, γιατί δεν το οδηγεί στην αυτοδιάλυσή του;

Η υπόσταση ενός κόμματος κρίνεται στις εκλογές. Αν το  ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να αντέξει μια τέτοια δοκιμασία – διότι κάτι τέτοιο συνάγεται από τις προτάσεις του – τότε γιατί να  υπάρχει; Τι νόημα μπορεί να έχει ένας πολιτικός φορέας όταν δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί στο βασικό: την προσέλκυση ψηφοφόρων;

Αυτά είναι ερωτήματα τα οποία ο στρουθοκαμηλισμός στον οποίο επιδίδεται εδώ και μερικά χρόνια το ΠΑΣΟΚ αφήνει  χωρίς απαντήσεις. Αλλά μέχρι πότε; Το πάλαι ποτέ κραταιό κόμμα πήγε στις εκλογές του περυσινού θέρους ξυπόλητο στα αγκάθια, κατατροπώθηκε, αλλά ακόμη δεν έχει αναλύσει τα βαθύτερα αιτία της ήττας του. Δεν υπάρχει ούτε μια σελίδα με τα συμπεράσματα της οδυνηρής εμπειρίας  του 12% – που ήδη εμφανίζεται μισό στις δημοσκοπήσεις.

Αυτό που δεν έκανε για το παρελθόν δεν είναι καιρός να το  κάνει ούτε για το μέλλον; Δεν πρέπει σε κάθε επίπεδο του κόμματος να γίνει μια σοβαρή συζήτηση για τις προοπτικές του; Ο φόβος μιας νέας ήττας δεν θα έπρεπε να προκαλέσει τουλάχιστον τα αντανακλαστικά αυτοσυντήρησης – όσο  υπάρχουν; Αν το ηθικό των στελεχών και της κομματικής βάσης – ό,τι απέμεινε έστω – εξανεμίζεται διαρκώς, δεν  είναι προτιμότερο να πάρουν τη μεγάλη απόφαση όσοι κινούνται σε αυτόν τον χώρο αντί να περιμένουν δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι; Γιατί δεν αποφασίζουν να το διαλύσουν, να βάλουν στη θέση του έναν νέο πολιτικό φορέα με νέα χαρακτηριστικά και να αφήσουν τα υπόλοιπα στη λαϊκή ετυμηγορία.  

 Οι ψιμυθιώσεις και οι ιδέες «λούφας και παραλλαγής»  αδικούν και τον Βενιζέλο και τους πολίτες που αισθάνονται ότι ανήκουν σε αυτόν τον χώρο, αλλά δεν εμπνέονται από το κουφάρι του παλαιού ΠΑΣΟΚ. Μια απόφαση είναι. Αλλωστε, όπως έλεγε ο Ταλλεϋράνδος: «Η τέχνη της πολιτικής είναι να προβλέπεις το αναπόφευκτο και να επισπεύδεις την εμφάνισή του».