Πότε πάρθηκε η απόφαση ο ανασχηματισμός να αγγίξει καλοκαίρι, αντί να πραγματοποιηθεί τις επόμενες ημέρες; Και γιατί «ανατέθηκε» στον πρόεδρο Φώτη να κάνει τη σχετική αναγγελία; Ρώτησα, έμαθα. Ο άνθρωπός μου στο Μέγαρο Μαξίμου με ενημέρωσε ότι η πρόταση για μετάθεση του ανασχηματισμού «για μετά το συνέδριό μας» ήταν του ίδιου του προέδρου Αντώνη, ελήφθη προ εβδομάδος και διατυπώθηκε με βάση ένα πολιτικό σκεπτικό που έλεγε (διαβάζω Χρύσανθο εγώ πίσω από όλα αυτά, αλλά τέλος πάντων) ότι για να δοθεί ώθηση στο κυβερνητικό έργο θα πρέπει να έχουν τελειώσει όλα τα σχετικά με την τρόικα, τις διαπραγματεύσεις, την εκταμίευση των δόσεων κ.λπ.
Για τον λόγο αυτόν, μου είπε ο άνθρωπός μου, ζητήσαμε η επόμενη δόση των 3,8 δισ. να γίνει χωρίς τον τακτικό έλεγχο της τρόικας.
– Φοβάστε κάτι;
– Οχι, αλλά με την τρόικα ποτέ δεν ξέρεις πού μπορεί να κολλήσει το πράγμα. Δεν είδες τι έγινε τις προάλλες;
– Είδα, είδα. Αλλά η μετάθεση του ανασχηματισμού πού κολλάει, δεν καταλαβαίνω.
Τώρα γιατί έπρεπε ο πρόεδρος Φώτης να «μαρτυρήσει» το μυστικό, αυτό άπτεται της στρατηγικής: το λέει ένας τρίτος και λαμβάνεται μεν σοβαρά υπόψη αλλά χωρίς να είναι και επίσημο. Με τον τρόπο αυτόν, αν υπάρξει για κάποιο λόγο αλλαγή πλάνου, θα μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς να φαίνεται ότι ο πρόεδρος Αντώνης υπαναχωρεί…
Ουφ, μπάφιασα στις τακτικές…
Ιδού η απορία…
Οταν γίνει ανασχηματισμός (όταν λέμε), ο πρόεδρος Φώτης θα κληθεί να αποφασίσει ως άλλος βασιλιάς Σολομών ποιον από τους δύο υπουργούς της ΔΗΜΑΡ θα κρατήσει στην κυβέρνηση και ποιον θα τον… επιστρέψει στα καθήκοντά του.
Μανιτάκη ή Ρουπακιώτη (μεγάλη φωτογραφία, αριστερά και δεξιά αντίστοιχα); Ρουπακιώτη ή Μανιτάκη; Δεδομένου ότι ο πρόεδρος Αντώνης βγάζει «άφτρες» και με τους δύο, ένας θα σωθεί, ένας θα καρατομηθεί. Οι δικές μου πληροφορίες αναφέρουν ότι ο κύριος Ρουπακιώτης είναι αυτός που θα παραμείνει στην κυβέρνηση. Στενός συνεργάτης του προέδρου Φώτη από την εποχή του ΔΣΑ, θεωρείται ομόαιμος του προέδρου της ΔΗΜΑΡ.
Και παρά τα όσα του καταμαρτυρούν οι δεξιοί συνάδελφοί του περί αδυναμίας συνεργασίας, κι εγώ υπέρ της άποψης να παραμείνει είμαι…
Να υπάρχει και ένας πραγματικός αριστερός σε αυτή την κυβέρνηση, ρε παιδί μου!
Από τη ματιά του αδελφού
Εναν ενδιαφέροντα «διάλογο» είχα με τον Νίκο Παπανδρέου στο περιθώριο της ρήξης του προέδρου Βαγγέλη με τον πρόεδρο Γιώργο αναφορικά με την οικονομική κατάσταση του ΠΑΣΟΚ, το οποίο αυτή την ώρα χρωστάει στους μισούς τουλάχιστον που ομιλούν την ελληνική, με προοπτική σε λίγο να τους… διπλασιάσει!
Κατά τον Νίκο, λοιπόν, ο οποίος είναι έξαλλος με την υπόθεση αυτή και θεωρεί ότι ο αδελφός του δέχεται ανοίκειες επιθέσεις με προφανή στόχο την ηθική και πολιτική του απαξίωση, το οικονομικό πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ απαντάται και σε άλλα κόμματα.
– Η Νέα Δημοκρατία χρωστάει περισσότερα από το ΠΑΣΟΚ, 124 εκατομμύρια. Και ούτε λόγος! Πού πήγαν αυτά τα χρήματα; Μαύρη τρύπα έχει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και το ΚΚΕ. Γιατί όμως μιλάμε μόνο για το ΠΑΣΟΚ; Πάλι για να χτυπήσουν τον Γιώργο, που φαίνεται ότι φοβίζει ακόμη το σύστημα…
– Νομίζω ότι για το θέμα του Γιώργου δεν είναι απάντηση ότι και οι άλλοι χρωστάνε ή ότι η Νέα Δημοκρατία χρωστάει 124 εκατομμύρια και πού πήγαν…
– Φυσικά και δεν είναι απάντηση. Εδώ ένα μικρό νοσοκομείο χρωστάει 400 εκατομμύρια. Η έλευση του Γιώργου στην εξουσία τα άλλαξε όλα, αλλά φυσικά οι παλιές αμαρτίες (εξακολουθούν να υπάρχουν)…
– Θεωρώ ότι πρέπει να δοθούν καθαρές εξηγήσεις για όλα…
– Συμφωνώ, αλλά τα γενικά τα ξέρεις, πληρώνονταν υπάλληλοι, μετακινήσεις ψηφοφόρων, διαφημιστικά για τις εκλογές, γκάλοπ…
Το σκεπτικό του «δόλου»
Δεν «καθόταν» με τίποτε κατηγορία εις βάρος του Γιώργου Παπακωνσταντίνου (μικρή φωτογραφία) για δόλο στην υπόθεση της αλλοίωσης της λεγόμενης λίστας Λαγκάρντ, κατηγορία η οποία θα έδινε την ευκαιρία να τον παραπέμψουν για απιστία σε βαθμό κακουργήματος, οπότε τι σκέφθηκαν οι άνθρωποι; Οτι αφού δεν στέκεται τέτοια κατηγορία αναφορικά με τις εξαδέλφες του, τις κυρίες Παπακωνσταντίνου (διότι, όπως θα εξηγήσω και παρακάτω, οι κυρίες αποδείχθηκε ότι ήταν «τακτοποιημένες»), θα του στοιχειοθετήσουν τον «δόλο» στο σύνολο της λίστας. Ητοι, δεν αξιοποίησες τη λίστα για την είσπραξη διαφυγόντων φόρων από το Δημόσιο, άρα το Δημόσιο έχασε χρήματα, άρα έχεις ευθύνη. Και επειδή στη λίστα συμπεριλαμβάνονται τρανταχτά ονόματα της δημόσιας ζωής, το έκανες επίτηδες, άρα είσαι ύποπτος για την τέλεση του αδικήματος της απιστίας περί την υπηρεσία σε βαθμό κακουργήματος επειδή το ποσό της ζημιάς του Δημοσίου υπερβαίνει τις 125.000 ευρώ!
Δεν ξέρω αν μπορεί να σταθεί και σε ποιο δικαστήριο του κόσμου μια τέτοια υπόθεση που είναι εντελώς τραβηγμένη από τα μαλλιά. Γνωρίζω όμως ότι η πλειοψηφία των μελών της Προανακριτικής Επιτροπής (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) οδηγήθηκαν σε αυτή τη λύση, διότι όπως μου είπε ένα μέλος της Επιτροπής «αν τον πηγαίναμε για πλημμέλημα όπως προκύπτει από την έρευνα, θα μας έπαιρνε ο κόσμος με τις πέτρες, γιατί θα φαινόταν ότι τα κουκουλώσαμε πάλι».
– Είναι ηθικό αυτό; ρώτησα.
– Υπάρχει ηθική στην πολιτική; με ρώτησε με τη σειρά του. Και πρόσθεσε:
– Ας αποφασίσει το Δικαστικό Συμβούλιο για την περίπτωσή του…
Συνεννοηθήκαμε!
Τώρα σε ό,τι αφορά τις εξαδέλφες Παπακωνσταντίνου, ενημερώθηκα ότι ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση του ελέγχου σχετικά με τις καταθέσεις τους και το αποτέλεσμα που προέκυψε είναι ένα ωραίο μηδενικό. Αυτή την ώρα, στο ΣΔΟΕ βρίσκονται στη δεύτερη φάση του ελέγχου, μήπως τους προκύψει κανένα αδέσποτο έμβασμα. Μήπως λέμε…
Ονειρα απατηλά
Την προσεχή Δευτέρα κλείνει ακριβώς ένας χρόνος από τις εκλογές της 6ης Μαΐου του 2012 και η πυκνή σε πολιτικά γεγονότα χρονιά που πέρασε επιβεβαίωσε απλώς ότι τελικά δεν υπήρχαν μαγικές συνταγές, ούτε πολύ περισσότερο άλλος δρόμος για την πορεία της χώρας. Ο δρόμος των Μνημονίων αποδείχθηκε ότι ήταν ένας δύσβατος μονόδρομος από τον οποίο έπρεπε να περάσει η Ελλάδα. Και παρά τα όσα προεκλογικά υποσχόταν η Νέα Δημοκρατία του Αντώνη Σαμαρά, το όραμα για ανάσχεση της ύφεσης και δημιουργία ανάπτυξης εξακολουθεί να είναι το ζητούμενο σε μια χώρα η οποία βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στην κρίση.
Η αναφορά στις υποσχέσεις Σαμαρά δεν είναι τυχαία. Το αντίθετο. Σπεκουλάρισε όσο μπορούσε εις βάρος του ΠΑΣΟΚ και από κοινού με τον ΣΥΡΙΖΑ, αν και από διαφορετικές αφετηρίες, λεηλάτησαν και καθήμαξαν το ΠΑΣΟΚ που είχε αναλάβει μόνο, ως μη όφειλε, να διασώσει τον τόπο από τη χρεοκοπία.
Υποθέτω δεν ξεχνάει κανείς ότι η ΝΔ του Αντ. Σαμαρά είναι αυτή που υπονόμευσε συνειδητά την τρικομματικη κυβέρνηση Παπαδήμου για να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές, επειδή τάχα είχε τη μαγική συνταγή για να ανακόψει την ύφεση και να δημιουργήσει συνθήκες ανάκαμψης. Και προφανώς θυμόμαστε όλοι ότι απέναντι στα μέτρα αναγκαστικής λιτότητας που επέβαλαν οι δανειστές, ο Σαμαράς είχε δήθεν 18 δισ. ισοδύναμα μέτρα τα οποία θα εφάρμοζε από τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου.
Φυσικά τα μέτρα αυτά δεν ήρθαν ποτέ, η ανάπτυξη είναι όνειρο απατηλό, η ύφεση είναι πάντα εδώ και ο μόνος τελικά που κέρδισε από όλη αυτή την περιπέτεια είναι ο Αντ. Σαμαράς, ο οποίος πέτυχε τον σκοπό του: να γίνει Πρωθυπουργός.
Υποστηρίζουν, και έχουν δίκιο, ότι η Ιστορία δεν γράφεται με «αν». Ομως, δύσκολα μπορεί κανείς να παραγνωρίσει τα τρομερά λάθη του ΠΑΣΟΚ στα τρία χρόνια που πέρασαν: όπως για παράδειγμα τη σχεδόν μεσσιανική αντίληψη ότι μόνο του θα μπορούσε να σώσει τη χώρα. Αντί να πάει ήδη από τον Ιούνιο του ’10 σε εκλογές ή το πολύ τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου. Αυτά τα λάθη πληρώνει τώρα…
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
6 λεπτά 
Google news
