[Αγιογραφίες] Μπαζάρ

ΣΠΑΝΙΑ συνέδριο κόμματος βγάζει είδηση λόγω της παρουσίας αντιπροσωπείας έτερου κόμματος. Είναι όμως η περίπτωση των Ανεξάρτητων Ελλήνων και είναι λογικό. Μόνο φωτογραφικό κολάζ θα μπορούσε, υπό νορμάλ συνθήκες, να δικαιολογεί την παρουσία του γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Βίτσα στο συνέδριο, το οποίο εξέλεξε πρόεδρο των ΑΝΕΛ τον Πάνο Καμμένο. Οχι μόνο έβγαλε λόγο ο Βίτσας, αλλά καταχειροκροτήθηκε κιόλας. Και για τον αναγκαίο συμβολισμό, ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ συνοδευόταν από τον κατεξοχήν άνθρωπο του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, τον μυστηριώδη και ανεπαίσθητα γενειοφόρο Νίκο Παππά.

ΤΙ γυρεύουν δύο νεοαριστερές αλεπούδες σε ένα ακροδεξιό μπαζάρ; Τα συμπεράσματα είναι εύλογα. Φαίνεται ότι η στρατηγική Τσίπρα θα είναι να συμμαχήσει ακόμη και με τον διάβολο, αν αυτός είναι αντιμνημονιακός – που τι άλλο θα ήταν; – και τον φέρνει πιο κοντά στην εξουσία. Τον φέρνει όμως; Μέχρι πρόσφατα η λογική της προεδρικής φρουράς στην Κουμουνδούρου ήταν: «Και πού θα πάνε οι Λαφαζάνηδες;». Τώρα, φυσικά, υπάρχει το «Σχέδιο Β» του Αλέκου Αλαβάνου. Οχι ότι θα πάνε σε αυτό. Αλλά αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει σχεδία για αντιμνημονιακούς ψηφοφόρους που δεν αντέχουν τις κουβεντούλες με τον Σόιμπλε και τα φλερτάκια με τους Καμμένους. Και πάλι όμως θα μπορούσε να ισχύει το ερώτημα: «Και πού θα πάει το “Σχέδιο Β”;». Πράγματι, στα χαρτιά, οι αριστερές αντιμνημονιακές δυνάμεις θα ήταν αναγκασμένες να συνταχθούν με τον ΣΥΡΙΖΑ την επομένη των επόμενων εκλογών. Ωστόσο, στην πράξη, η οποιαδήποτε μελλοντική συνύπαρξη Αλέξη και Αλέκου είναι στοιχειωμένη από το παρελθόν. Και ήδη υπάρχει η αδιαλλαξία του ΚΚΕ που επιμένει να διαφοροποιείται σκληρά από τον ΣΥΡΙΖΑ και να αρνείται κάθε προοπτική αριστερού κυβερνητικού μετώπου.

ΤΟ πρόωρο συμπέρασμα είναι πως, όταν αλληθωρίζεις, μπορεί να πέσεις σε καμία κολόνα. Αλλά, βέβαια, αυτό δεν είναι πρόβλημα του Καμμένου. Αυτός, κατά πληροφορίες, έχει αναθέσει στον Νότη Μαριά το κανάλι επαφής με την Κουμουνδούρου, ενώ ζει ημέρες, ώρες και στιγμές αρχηγικού μεγαλείου με όρους πολιτικής παρωδίας. Οταν η Χρυσή Αυγή φτιάχνει κλίμα στα χαμηλά κοινωνικά στρώματα και ο ΣΥΡΙΖΑ έρχεται στο πάρτι σου, μπορείς να νιώθεις καλά. Προφανώς, η εποχή προσφέρεται για αλλόκοτες «κολεγιές». Και προτού φθάσουμε στις επόμενες εκλογές, ας μην ξεχνάμε τις ευρωεκλογές του 2014. Στα χαρτιά, η χαλαρή ψήφος ευνοεί τους Καμμένους της πολιτικής. Ακόμη περισσότερο: το ισχυρό ενδεχόμενο να γίνουν οι ευρωεκλογές ταυτόχρονα με τις αυτοδιοικητικές δημιουργεί την προοπτική για ανίερες συμμαχίες κυρίως στον δεύτερο γύρο.

ΑΠΟ την άποψη αυτή, το συνέδριο των ΑΝΕΛ έχει αξία ως παραμορφωτικός καθρέφτης μιας στρεβλής πολιτικής περιόδου. Αλλά και ως δυσάρεστη επιβεβαίωση της αντοχής κάποιων ευκαιριακών πολιτικών σχημάτων. Αλλωστε οι Καμμένοι το παλεύουν. Εφυγαν οι μαρκοπουλο-ζωηδο-μανώληδες για να κρούει τη θύρα ο Νίκος Νικολόπουλος – εφόσον, βέβαια, περάσει τη δοκιμασία τού «απεταξάμην το Μνημόνιον».

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ολα αυτά θα μπορούσαν να ήταν αστεία – ένα είδος «Αμάν» της πολιτικής -, αν δεν επρόκειτο για κοινοβουλευτικά κόμματα και για πολιτικούς σχηματισμούς που προσπαθούν να επηρεάσουν το μέλλον μιας χώρας που δεν έχει κάνει πολλά βήματα μακριά από τον γκρεμό.