ΑΠΟ τις σχέσεις του Βαγγέλη Βενιζέλου με τους μη βενιζελικούς αυτή που τον συνδέει με τον Φίλιππο Σαχινίδη είναι ίσως η πιο ενδιαφέρουσα. Η αλήθεια είναι πως δεν έχουν μείνει πολλοί στο ΠΑΣΟΚ από αυτούς που ήταν στην πρώτη γραμμή της κυβέρνησης Παπανδρέου. Υπενθυμίζεται ότι ο Σαχινίδης ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2009 ως υφυπουργός Οικονομικών για να αφυπηρετήσει από τους τελευταίους τρία χρόνια αργότερα ως υπουργός στο ίδιο χαρτοφυλάκιο. Λεπτομέρεια: τον επέβαλε στη θέση αυτή ο ίδιος ο Βενιζέλος, ως αρχηγός πια του ΠΑΣΟΚ, ενώ ο τότε πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος προτιμούσε τον Τάσο Γιαννίτση.
ΑΝΘΡΩΠΟΣ του Βενιζέλου ο Σαχινίδης – το είπαμε εξαρχής – δεν είναι. Είναι όμως αυτός που έχει χειριστεί σημαντικές παραγγελιές του προέδρου του ΠΑΣΟΚ σε κρίσιμες φάσεις. Ας πούμε, την άνοιξη του 2012 ο Βενιζέλος δεν καιγόταν να προχωρήσει η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών όπως ο Παπαδήμος. Ηταν μια πολιτική που την πέρασε ο Θεσσαλός. Βέβαια, όλα αυτά συνέβησαν στη σκιά της προεκλογικής περιόδου και δεν έγιναν αντιληπτά από το ευρύ κοινό. Ενώ προχθές, όταν ο Σαχινίδης πήγε στον Στουρνάρα για το πολυνομοσχέδιο – σκούπα που θα μας επιτρέψει να πάρουμε τη δόση, η παραγγελιά δόθηκε με τέτοιο τρόπο που να συνιστά έτοιμο παραπολιτικό. Ηταν, ως γνωστόν, τηλεφωνική, αφού ο Βενιζέλος κάλεσε τον Σαχινίδη στο κινητό του, του ζήτησε να βγει έξω και του ζήτησε να βάλει «εδώ και τώρα» θέμα μείωσης του ΦΠΑ.
ΔΕΝ χωρεί αμφιβολία ότι υπάρχει σκηνοθεσία σε όλα αυτά – αυτό όμως δεν είναι η πολιτική; Απλώς η σκηνοθεσία είναι πολλαπλή. Υπάρχει, ας πούμε, το εσωκομματικό στοιχείο με την απόλυτη αρχηγική επιβεβαίωση, αφού έχουμε εντολή που δίνεται ενώπιον μαρτύρων. Δεν είναι ασυνήθιστο αυτό. Παλιότερα, όταν ο Νικολά Σαρκοζί ήταν υπουργός σε κυβέρνηση του Σιράκ και τό ‘παιζε χειραφετημένος, ο τότε γάλλος πρόεδρος είχε δηλώσει καγχάζοντας: «Εγώ αποφασίζω, αυτός εκτελεί». Ηταν η φάση που ο Σαρκοζί έχτιζε προφίλ δελφίνου και το έκανε αμφισβητώντας τον Ζακ Σιράκ. Φυσικά, η επιβεβαίωση αυτή της ιεραρχίας δεν εμπόδισε τον Νικολά να υπερφαλαγγίσει τον γερασμένο Σιράκ και να είναι αυτός υποψήφιος της γαλλικής Δεξιάς για την προεδρία το 2007. Δελφίνος ο Σαχινίδης δεν το παίζει. Αλλά στην Ιπποκράτους υπάρχει μια κάποια ενόχληση για τα σούρτα – φέρτα του Θεσσαλού στο γραφείο Παπανδρέου στη Βουλή, όπου πηγαίνει καθημερινά η Ρεγγίνα Βάρτζελη. Επισήμαναν επίσης το πηγαινέλα του Σαχινίδη μεταξύ των διαφορετικών προσυνεδριακών κινήσεων στελεχών του ΠΑΣΟΚ και, κυρίως, το γεγονός ότι τελικά δεν επέλεξε τη φίλα προσκείμενη προς τον Βενιζέλο κίνηση. Στοιχείο πολιτικής αυτονομίας ενυπάρχει και στην απροθυμία του Σαχινίδη να μπει στην κυβέρνηση οψέποτε γίνει ο ανασχηματισμός. Κάτι που σημαίνει ότι δεν θα διαπραγματευθεί για λογαριασμό του Φίλιππου ο Βενιζέλος την είσοδό του και το χαρτοφυλάκιο που θα πάρει. Ολα αυτά έχουν τη συμβολική αξία τους.
ΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕΝΩΣ, η σκιά της κομματικής διάστασης είναι η πιο ενδιαφέρουσα. Γιατί ο Βενιζέλος – αν ήθελε – θα μπορούσε να είχε προετοιμάσει τον Σαχινίδη αντί να του δίνει οδηγίες τηλεφωνικώς. Αλλο θέμα, βέβαια, ότι ο τρόπος που δόθηκε η παραγγελιά εξασφάλισε τη μέγιστη κάλυψη ώστε να φανεί ότι το ΠΑΣΟΚ λειτουργεί ως υποβολέας των κινήσεων της κυβέρνησης ιδίως σε θετικά ζητήματα – όπως η μείωση του ΦΠΑ. Εν πολλοίς, μ’ ένα σμπάρο – ή μάλλον με μια τηλεφωνική κλήση – πολλά τρυγόνια.