[Ιστορίες] Ταξιδεύοντας για Πεκίνο

Στην Κίνα μεταβαίνει αύριο, για πρώτη φορά από όταν εξελέγη Πρόεδρος της Γαλλίας, ο Φρανσουά Ολάντ. Το ταξίδι είναι μεγάλο και ο Πιερ Ασκί, ο ιδρυτής του ιστοτόπου Rue89, είπε να του προτείνει ένα βιβλίο για να περάσει η ώρα. Είναι ένα έργο που μόλις κυκλοφόρησε με την υπογραφή του Μαρκ Αλεβί, περιλαμβάνει 150 αποφθέγματα από τα ιδρυτικά κείμενα του ταοϊσμού, το καθένα μαζί με το πλαίσιο στο οποίο γράφτηκε, τις ερμηνείες που του δίνονται και την επικαιρότητα που μπορεί να έχει. Αλλά επειδή ο Ασκί δεν ήταν και πολύ βέβαιος πως ο Ολάντ θα ακούσει τη συμβουλή του, σταχυολόγησε 10 αφορισμούς ηλικίας κάπου 2.500 ετών, προϊόντα ενός κοσμοκεντρικού φιλοσοφικού συστήματος που θεωρούσε τον άνθρωπο μηδαμινό κομμάτι της φύσης και τους παρέθεσε στη διάθεση κάθε «πολίτη του 2013 που νιώθει χαμένος» και κάθε «πολιτικού που θα ήθελε να τον καθοδηγήσει».  

1. Η αναζήτηση του πλούτου ωθεί τον άνθρωπο να πράξει το κακό.

2. Τα ειλικρινή λόγια δεν είναι ωραία, τα ωραία λόγια δεν είναι ειλικρινή.

3. Το να μιλάς σπάνια είναι συνεπές προς τη φύση.

4. Πρέπει να κυβερνάμε μια χώρα όπως τηγανίζουμε ένα μικρό ψάρι. Με ελάχιστες παρεμβάσεις και χωρίς να το παρακάνουμε.

5. Οσο περισσότερες οι απαγορεύσεις, τόσο φτωχότερος ο λαός.

6. Ο λαός λιμοκτονεί διότι οι ηγέτες τον συνθλίβουν κάτω από φόρους.

7. Οταν ο λαός δεν φοβάται πια την εξουσία σου, σημαίνει ότι έρχεται μια ισχυρότερη εξουσία.

8. Γνώρισε το αρσενικό, προσχώρησε στο θηλυκό, γίνε η κοιλάδα του κόσμου.

9. Οποιος προσπαθεί να πλάσει τον κόσμο θα αποτύχει.

10. Ενα ταξίδι χιλίων μιλίων αρχίζει με ένα βήμα.

Γοητευτικοί οι αφορισμοί και πάντα ικανοί να θεωρηθούν επίκαιροι. Οπως σπεύδει όμως να επισημάνει στον πρόλογο του βιβλίου ο Αλεβί, ο κινέζος φιλόσοφος Λάο Τσε, ο θεωρούμενος ως ιδρυτής του ταοϊσμού, δεν πίστευε στη δημοκρατία και σίγουρα όχι στο δικαίωμα ψήφου για όλους. Δεν πίστευε βέβαια ούτε στον ιεραρχικό απολυταρχισμό. Κατά βάθος, δεν πίστευε στην κοινωνία, δεν έβλεπε σε αυτήν παρά ένα πεδίο μάχης προσωπικών, συχνά μικροπρεπών συμφερόντων. Προτιμούσε τη μοναξιά, «μακριά από τους ανθρώπους και τα μιάσματά τους». Και αν έχει ανάγκη κάτι «ο χαμένος πολίτης του 2013» είναι αυτή η πίστη στην κοινωνία.