[Κιόσκι] Προσοχή στους προφήτες

Η Γη βουλιάζει από το βάρος του υπερπληθυσμού. Οι διαστάσεις που έχει αποκτήσει το πρόβλημα οδηγούν σε ένα αυστηρό πρόγραμμα ελέγχου των γεννήσεων, η ιδιωτική σφαίρα σχεδόν καταργείται και στη δημόσια ζωή βασιλεύει απόλυτη αναταραχή. Η μόλυνση του περιβάλλοντος είναι η άλλη μεγάλη πληγή – για να διασχίσει κανείς τον δρόμο πρέπει να γεμίσει τα πνευμόνια του με οξυγόνο από πρατήρια που έχουν τοποθετηθεί σε ειδικά σημεία. Επειτα είναι και η έκθεση στην ακτινοβολία, που έχει εκτινάξει τα ποσοστά των κληρονομικών παθήσεων στα ύψη. Οι ασθενείς υποβάλλονται σε στείρωση και τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνει η ευγονική.

ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ φανταζόταν τον κόσμο του 2010 ο βρετανός συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Τζον Μπράνερ όταν έγραφε το δυστοπικό «Stand on Zanzibar» τέσσερις δεκαετίες νωρίτερα. Ηταν ένας κόσμος βουτηγμένος σε τέλμα, διαλυμένος, υπό κατάρρευση, με ελάχιστο οξυγόνο και χωρίς ίχνος ελευθερίας. Ενας κόσμος που ζούσε σε ένα τόσο φρικτό παρόν ώστε δεν είχε κανένα λόγο να ελπίζει σε ένα καλύτερο μέλλον. Ο κόσμος που περιγράφει ο Μπράνερ δεν είναι ο κόσμος που ζούμε σήμερα. Τουλάχιστον, όχι ακριβώς. Τα προβλήματα του υπερπληθυσμού και της μόλυνσης δεν έχουν λάβει τόσο εκρηκτικές διαστάσεις και πάντως δεν έχουν οδηγήσει σε τόσο ριζοσπαστικές και απάνθρωπες λύσεις. Ανάμεσα στις κραυγαλέες διαφορές, όμως, το ηλεκτρονικό περιοδικό Salon εντόπισε και ορισμένες ενδιαφέρουσες ομοιότητες. Στο βιβλίο υπάρχει ένας δημοφιλής πρόεδρος που λέγεται Ομπόμι. Οι μαύροι αναλαμβάνουν θέσεις εξουσίας, αλλά ο ρατσισμός παραμένει μια πληγή της κοινωνίας, τα πιο βίαια επεισόδια σημειώνονται στα σχολεία από μαθητές που χάνουν τον έλεγχο. Ο πιο ισχυρός αντίπαλος των Ηνωμένων Πολιτειών δεν είναι η Σοβιετική Ενωση αλλά η Κίνα, οι Ευρωπαίοι έχουν δημιουργήσει μια ένωση κρατών για να ενισχύσουν τη θέση τους στην παγκόσμια οικονομία και τη διεθνή σκηνή, η Αφρική υπολείπεται του υπόλοιπου πλανήτη στην ανάπτυξη, το Ισραήλ παραμένει εστία έντασης στη Μέση Ανατολή. Οι νέοι δεν συμπαθούν τις μακροχρόνιες σχέσεις, η ομοφυλοφιλία και η αμφιφυλοφιλία θεωρούνται απολύτως φυσιολογικές μορφές σεξουαλικότητας, ενώ ένα χάπι που βελτιώνει τις σεξουαλικές επιδόσεις χρησιμοποιείται ευρέως. Κι ακόμη, τα αυτοκίνητα κινούνται με ηλεκτρικό ρεύμα, τα τηλεοπτικά προγράμματα φτάνουν παντού με τη βοήθεια των δορυφόρων.  

ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ που περιγράφει ο Τζον Μπράνερ λείπουν ενδεχομένως το Διαδίκτυο, τα κινητά τηλέφωνα, οι ταμπλέτες και μερικά γκάτζετ ακόμη. Αν, όμως, στα τέλη της δεκαετίας του 1960 έψαχνε κανείς έναν προφήτη, δεν θα έπρεπε να μπει στον κόπο να τον ψάχνει στους διάφορους Νοστράδαμους του παρελθόντος του ή τους μελλοντολόγους του παρόντος του. Ο προφήτης ήταν ένας συγγραφέας. Κι αφού εμείς σήμερα ξεμπερδέψαμε με τους Μάγια, ας μην ψάχνουμε τις απαντήσεις για το αβέβαιο μέλλον μας στους επαγγελματίες προφήτες. Δεν χρειάζεται να μάθουμε για τον κόσμο που θα ‘ρθει. Αρκεί να ξέρουμε σε τι κόσμο δεν θέλουμε να ζήσουμε εμείς και οι επόμενοι.