Η Μάργκαρετ Θάτσερ με δικά της λόγια

Πολλά από τα λόγια της ίδιας της Μάργκαρετ Θάτσερ, κατά τη διάρκεια της πολιτικής της καριέρας, δείχνουν τα «πιστεύω» της, και σκιαγραφούν την προσωπικότητά της.

«Όπου υπάρχει διαφωνία, ας φέρουμε την αρμονία. Όπου υπάρχει λάθος, ας φέρουμε την αλήθεια. Όπου υπάρχει αμφιβολία, ας φέρουμε την πίστη. Και όπου υπάρχει απελπισία, ας φέρουμε την ελπίδα», δήλωσε κατά την εκλογή της το 1979 στη θέση του Πρωθυπουργού, επικαλούμενη τον Άγιο Φραγκίσκο της Ασίζης.

«Δεν είμαι πολιτικός της ομοφωνίας. Είμαι πολιτικός εκ πεποιθήσεως», είπε επίσης το 1979.

«Δεν με νοιάζει πόσο μιλάνε οι υπουργοί μου, εφόσον κάνουν αυτό που λέω», είχε πει το 1980 αναφερόμενη σε «παραφωνίες» ορισμένων υπουργών της.

«Είχαμε να πολεμήσουμε τον εξωτερικό εχθρό στα Φόκλαντς. Πρέπει πάντα να γνωρίζουμε τον εσωτερικό εχθρό, τον οποίο είναι πιο δύσκολο να πολεμήσουμε και είναι πιο επικίνδυνος για την ελευθερία», είχε πει κατά την απεργία των ανθρακωρύχων το 1984-85.

«Δεν ζητάμε ούτε μία πένα από τα κοινοτικά χρήματα για την Βρετανία. Αυτό που ζητάμε είναι να πάρουμε πίσω ένα πολύ μεγάλο ποσό από τα δικά μας χρήματα, πέραν και πάνω από αυτό που συνεισφέρουμε στην κοινότητα, το οποίο καλύπτεται από τα έσοδά μας από την κοινότητα», είχε δηλώσει σε σύνοδο κορυφής της τότε Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΟΚ) το 1979.

«Σε αυτούς που περιμένουν με κομμένη την ανάσα για αυτήν την αγαπημένη φράση των μέσων ενημέρωσης, την αναστροφή, έχω μόνον ένα πράγμα να πω: Στροφή κάνεις αν το θέλεις. Η κυρία δεν πρόκειται να κάνει στροφή», είχε πει το 1980, κατά τη διάρκεια συνεδρίου του Συντηρητικού Κόμματος, απαντώντας στους συναδέλφους της που την παρότρυναν να μαλακώσει την οικονομική της πολιτική η οποία οδηγούσε σε αύξηση της ανεργίας.

«Είναι μια μέρα την οποία δεν έπρεπε να δω», είχε δηλώσει το 1984 σε δημοσιογράφους την επόμενη μιας αιματηρής βομβιστικής επίθεσης, της οποίας επέζησε, του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού (IRA) σε συνέδριο του Συντηρητικού Κόμματος.

«Γίναμε γιαγιά», είπε κατά την γέννηση του πρώτου της εγγονιού το 1989.

«Συνεχίζω να αγωνίζομαι, αγωνίζομαι για την νίκη», είπε τον Νοέμβριο του 1990, όταν δεν κατάφερε να κερδίσει από τον πρώτο γύρο στην ψηφοφορία για την ηγεσία του Συντηρητικού Κόμματος. Την επόμενη ημέρα παραιτήθηκε.

«Είναι ένας παράξενος κόσμος», είπε την ίδια χρονιά σχετικά με την απόφασή της να παραιτηθεί.