[Αγιογραφίες] Εγγαστρίμυθος

«ΠΟΤΕ δεν θα μας πάρεις τα Καγέν, Ολι Ρεν – Ολι Ρε-ε-εν». Η ιαχή αυτή είναι από τον πρώτο χρόνο εφαρμογής του Μνημονίου. Πώς περνάει όμως ο καιρός! Από το 2010 ώς το 2013 άλλαξαν τα πράγματα. Ποια Καγέ-ε-εν; Ο Ολι Ρεν θα πάρει και τις καταθέσεις πάνω από 100.000 ε-ε-ευρώ, αν χρειαστεί.

ΑΝ χρειαστεί; Στην Κύπρο χρειάστηκε. Στην αρχή αναφέρθηκε ότι αυτό ήταν εφάπαξ. Τώρα όμως μας εξηγείται αρμοδίως – αφού ο Φινλανδός είναι επίτροπος Οικονομικών – ότι αυτό μπορεί να ξαναγίνει. Οτι δηλαδή αυτό είναι μέσα στο ρεπερτόριο της ευρωζώνης αν κάποιο πρόγραμμα διάσωσης δεν βγαίνει ή υπάρχει πρόβλημα στο τραπεζικό σύστημα μιας χώρας. Πρώτα βάζουν λεφτά οι μέτοχοι και οι δανειστές, μετά οι μεγαλοκαταθέτες.

ΓΙΑΤΙ; Διότι το Βερολίνο έχει αποφασίσει ότι οι φορολογούμενοι στη Γερμανία και στις άλλες πλούσιες χώρες δεν θα ξαναβάλουν χρήματα για τον Νότο. Εφεξής η ευρωζώνη είναι «pay as you go» – αν χρειάζονται λεφτά, ένα χέρι τα ψαχουλεύει. Οχι όμως στο πορτοφόλι των πλούσιων Βορείων, αλλά στην τρύπια τσέπη των φτωχών Νότιων. Κι επειδή οι κοινωνίες δεν αντέχουν άλλα μέτρα – που δεν φτάνουν -, θα αξιοποιηθούν οι καταθέσεις.

ΑΝ μάλιστα αληθεύουν τα ρεπορτάζ, η προοπτική είναι χειρότερη από τα όσα είπε ο Ολι Ρεν. Διότι φαίνεται πως ο Ζοζέ Μπαρόζο, στην επίσκεψή του, επάνω στον απόηχο της κυπριακής κρίσης, στη Μόσχα είπε κατ’ ιδίαν στον Βλαντίμιρ Πούτιν ότι μπορεί, υπό ειδικές συνθήκες, να κουρευτούν και οι καταθέσεις κάτω από 100.000 ευρώ. Δεν έδωσε η Ευρώπη αρχικά, το τριήμερο της Καθαρής Δευτέρας, πράσινο φως στον Νίκο Αναστασιάδη – που το ήθελε για να προστατευθούν οι Ρώσοι – ώστε να μπει δασμός ακόμη και στα χρήματα των μικροκαταθετών;

ΜΠΟΡΕΙ η Ανγκελα Μέρκελ να είδε η ίδια τον Βλαντίμιρ Πούτιν – και να συζήτησαν και για την Κύπρο. Αν όμως κάτι αποδεικνύει η αποδοχή δυνατότητας κουρέματος των καταθέσεων, είναι ότι η γερμανοποίηση της Ευρώπης είναι απόλυτη. Το να μιλάει ο Μπαρόζο ή ο Ρεν είναι σαν να μιλούν οι Γερμανοί. Η Κομισιόν έχει μετατραπεί σε εγγαστρίμυθο του Βερολίνου. Αντιθέτως, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει επιλέξει τη σιωπή. Αλλά είναι προφανές ποιος κάνει το παιχνίδι. Οπως είναι επίσης προφανές ότι η κρίση εξελίσσεται διαρκώς σύμφωνα με το χειρότερο δυνατό σενάριο.

ΥΠΑΡΧΕΙ, πάντως, ένα κρίσιμο ερώτημα στο παρασκήνιο. Η σκλήρυνση του Βερολίνου είναι κίνηση τακτικής ή ουσίας; Κίνηση τακτικής είναι αν δεν προβλέπεται να υπάρξει άλλο κούρεμα καταθέσεων, αλλά το μέτρο εξαγγέλλεται για να καθησυχάσει τη γερμανική κοινή γνώμη ενόψει εκλογών. Το ίδιο είχε γίνει και με το πρόγραμμα απεριόριστης αγοράς ομολόγων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας πέρυσι τον Σεπτέμβριο. Εξαγγέλθηκε για να μη χρησιμοποιηθεί ποτέ – λίγο σαν τα πυρηνικά όπλα – αλλά για εκφοβισμό των αγορών. Η εκτίμηση ήταν ότι η Ισπανία είχε σχεδόν ολοκληρώσει το δανειακό της πρόγραμμα και θα τα έβγαζε κουτσά-στραβά πέρα.

ΣΥΜΦΩΝΑ με τη λογική αυτή, δεν θα υπάρξει άλλο κούρεμα καταθέσεων. Και μετά τις γερμανικές εκλογές δεν θα χρειαστεί. Διότι, αν έχουμε όντως «μεγάλο συνασπισμό» Χριστιανοδημοκρατών – Σοσιαλδημοκρατών, θα πάμε σε μεγάλες λύσεις όπως κοινό ευρωπαϊκό ταμείο για το χρέος πάνω από 60% και ευρωομόλογο.

ΑΝ είναι έτσι, τότε τα περί κουρέματος καταθέσεων μπορεί να είναι καπνός χωρίς φωτιά.