[Ανάλυση] Κανείς Ευρωπαίος δεν νιώθει πλέον ασφαλής

Η απόφαση που έλαβε τις πρώτες πρωινές ώρες χθες το Eurogroup μπορεί να προστάτευσε την Κύπρο από τις τραγικές συνέπειες της άτακτης χρεοκοπίας, άνοιξε όμως ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της οικονομικής κρίσης που βιώνει εδώ και πέντε χρόνια η Ευρώπη: αυτό της διασάλευσης της οικονομικής πίστης, δηλαδή της εμπιστοσύνης προς το τραπεζικό σύστημα.

Εφεξής οι περισσότεροι πολίτες που ανοίγουν έναν τραπεζικό λογαριασμό για να κάνουν ευκολότερα τις δουλειές τους και να έχουν μια πιστωτική κάρτα, θα πρέπει να συμπεριφέρονται, με βάση όσα είπε ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ως επενδυτές.

Θα πρέπει δηλαδή να έχουν γνώση των οικονομικών δεδομένων και της κεφαλαιακής βάσης των τραπεζών και στη συνέχεια να κάνουν τις επιλογές τους περισσότερο ως οικονομετρικοί επιστήμονες και λιγότερο ως απλοί πολίτες. Κάτι που φυσικά δεν είναι δυνατό να συμβεί ούτε, άλλωστε, είναι επιθυμητό.

Η πλειονότητα των πολιτών δεν είναι σε θέση να προβεί σε αυτού του είδους τις αναλύσεις και θεωρεί ότι αυτή η αρμοδιότητα πρέπει να ανήκει στις κρατικές Αρχές, οι οποίες δίδουν άλλωστε και τις άδειες λειτουργίας των τραπεζών. Στην περίπτωση μάλιστα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, θα ήθελαν η αρμοδιότητα να έχει πανευρωπαϊκή διάσταση διασφαλίζοντας ακόμη περισσότερο τα χρήματά τους. Αντ’ αυτού και με την καθοδήγηση της Γερμανίας, η ΕΕ ετοιμάζεται να μεταφέρει την ευθύνη στους πολίτες.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ. Ο νέος πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντεϊσελμπλούμ έλαβε ήδη το μήνυμα και με δηλώσεις του άφησε να εννοηθεί ότι ενδέχεται στο μέλλον να κλείσουν και άλλες τράπεζες κατά το πρότυπο της Κύπρου, ήτοι να χάσουν τα χρήματά τους οι καταθέτες, ενώ παρομοίως κινήθηκαν και τρεις ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών χωρών της Βόρειας Ευρώπης, της Φινλανδίας της Εσθονίας και της Ιρλανδίας.

Στα οικονομικά ζητήματα συχνά απαντάται η λεγόμενη συμπεριφορά αγέλης, δηλαδή η κίνηση του κοινού προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση επειδή «έτσι κάνουν όλοι». Είναι λοιπόν προφανές ότι οι χώρες της Βόρειας Ευρώπης που κατά τεκμήριο εθίγησαν λιγότερο από την οικονομική κρίση της τελευταίας πενταετίας, μετά χαράς θα έβλεπαν τους καταθέτες να στρέφονται προς τις δικές τους τράπεζες, οι οποίες έχουν «καλό όνομα» και εν γένει δεν ταρακουνήθηκαν εξαιτίας της κρίσης.