[Εμπιστευτικά] Η μυλωνού

Δεν ξέρω αν γινόμαστε κουραστικοί. Αλλά όσο κι αν ανατρέξω στη μνήμη μου δυσκολεύομαι να εντοπίσω άλλο συνονθύλευμα ανικάνων και ανοήτων σαν αυτό που διοικεί σήμερα την Ευρωπαϊκή Ενωση.
Δεν είναι ότι έβαλαν μόνοι τους φωτιά στο μαγαζί με την απόφαση για την Κύπρο, ούτε ότι άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου της αποσταθεροποίησης, ούτε ότι τα έχουν χαμένα και δεν ξέρουν πώς θα ξεμπλέξουν.
Είναι ότι μπροστά στις αντιδράσεις και την απώλεια ελέγχου πετάει ο ένας την ευθύνη στον άλλον – σαν σχολειαρόπαιδα που φοβούνται τον δάσκαλο…
Ακόμη και ο Σόιμπλε προσπάθησε να φορτώσει την καταστροφική απόφαση στην οποία πρωταγωνίστησε είτε στους Κυπρίους είτε σε όσους επιλέγουν τράπεζες με λιγότερους ελέγχους και ευνοϊκότερο φορολογικό καθεστώς – ενώ αν είχαν στείλει τα λεφτά τους στη Γερμανία… 
Καλά το θυμάστε. Είναι ο ίδιος Σόιμπλε που πριν από δώδεκα μήνες επέβαλε το καταστροφικό PSI στο ελληνικό χρέος. 
Τότε του έφταιγαν οι επενδυτές. Τώρα του φταίνε οι καταθέτες. Ο ίδιος δεν φταίει ποτέ. 
Η πικρή αλήθεια όμως είναι ότι ο μοιραίος αυτός άνθρωπος οδηγεί την Ευρώπη στην καταστροφή, επειδή βρίσκει και τα κάνει. 
Επειδή κανείς στο Eurogroup ή αλλού δεν προσπαθεί να αντιταχθεί στις παρανοϊκές επιδιώξεις του. 
Και επειδή κανείς δεν τολμάει να αντικρούσει μια παραφροσύνη που υποδύεται τη λογική. 
Το είπα και στην αρχή. Τέτοιο μπουκέτο ανικάνων και ανοήτων δεν πρέπει να έχει γνωρίσει στο παρελθόν η Γηραιά Ηπειρος.
Ο Γερμανός (!..) Κλάους Ρέγκλινγκ που έχει τεθεί επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας δήλωσε χθες και μέσα στον κακό χαμό ότι «δεν μας νοιάζει πώς θα τα βρουν, αρκεί να βρουν οι Κύπριοι όσα τους ζητήσαμε!». 
Αν αυτός είναι αρμόδιος για τη σταθερότητα, τότε αναρωτιέμαι τι χειρότερο θα έλεγε κάποιος που αβαντάρει την αστάθεια!..
Αλλά μην κοιτάμε μόνο τους άλλους, διότι ούτε οι δικοί μας πάνε πίσω. 
Η Ευρώπη περνάει τη μεγαλύτερη μεταπολεμική κρίση και ο Πρωθυπουργός έστειλε το βαθυστόχαστο μήνυμα ότι «ο ελληνισμός αντέχει στα δύσκολα» – λες και ο ελληνισμός είναι κάτι σαν ελαστικό παντός καιρού!..
Ενώ η αξιωματική αντιπολίτευση απαντάει στην κρίση ζητώντας να γίνει… κουβέντα στη Βουλή – λες και η παγκόσμια κοινότητα περιμένει με κομμένη την ανάσα να πληροφορηθεί την άποψη του Τσίπρα ή τη γνώμη του Καμμένου για τα πράγματα!
Με άλλα λόγια, κι η μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες. 
Διότι καλά η ανοησία των άλλων αλλά ούτε η φλυαρία όσων σπανίως καταλαβαίνουν τι συμβαίνει και συνήθως δεν ξέρουν τι λένε αποτελεί απάντηση αντάξια των περιστάσεων.