[Προβολείς] Στην πλατεία της πρίζας

Οταν σου λέω «επίορκος» να βγαίνεις κι όταν σου λέω «άνεργος» να κρύβεσαι. Οσο παίζουμε «κρυφτούλι» να μη φοβάστε τίποτα. Το μεγάλο κακό θα μας βρει όταν πιάσουμε το «κυνηγητό» μεταξύ μας. Ορίστε, άρχισα κιόλας να λαχανιάζω. Θα είναι, φαίνεται, από το πολύ καθισιό του ιδιωτικού τομέα. Από τη μονιμότητα που απολαμβάνει όποιος έκανε το λάθος, μέρες που ζούμε, να βρεθεί στην ελεύθερη αγορά εργασίας χωρίς συλλογική σύμβαση, χωρίς ωράριο, χωρίς κεκτημένο, χωρίς έστω ένα πακέτο χαρτομάντιλα να σκουπίζουμε τα δάκρυά μας σταυροπόδι στην Κλαυθμώνος. Τι να μας πουν τώρα ο Δημήτρης Καμπούρογλου και τα παρατσούκλια ενός παλιού αθώου κόσμου; Αυτή η πλατεία με τα ηλεκτρολογικά  πρέπει κατεπειγόντως να αλλάξει χέρια. Τζάμπα τη λένε «πλατεία της πρίζας»; Σκέφτομαι μάλιστα να την ανακαταλάβω. Να φέρω τα πάνω-κάτω στις βεβαιότητές της, να τη βάλω με την Κοραή στον πισινό της και τα μπαχαρικά της Ευριπίδου στη μύτη της. Στα πόσα αψού διαλύονται οι παλιοί μύθοι;