[Προβολείς] Του σπανού τα γένια

Εχω προ πολλού αθωώσει μέσα μου τους αθλητές για τα αναβολικά. Αν μάλιστα μιλάμε για σπρίντερ – έτσι όπως τους βλέπω σκυφτούς πάνω στους βατήρες εκκίνησης – ευχαρίστως θα τους ενίσχυα με  μερικές σταγόνες νέφτι.  Σάμπως κι εμείς τρέχουμε «καθαροί»;  Στην ένταση της όποιας δουλειάς, ακόμη κι ένα αθώο ντεπόν μπορεί να λειτουργήσει σαν αμφεταμίνη, σαν συνθετική τεστοστερόνη, σαν ανδρογόνο στεροειδές.

 Παρακολουθώντας να φυτρώνουν από παντού του σπανού τα γένια, έχω να προσθέσω και τούτο: από τη ναδρολόνη και τη στανοζόλη, θεωρώ απείρως πιο καταστροφική την επίδραση του Πιστόριους και του Παπαγεωργόπουλου στον αθλητισμό. Ειδικά για τον τελευταίο, θα του άξιζε να τιμωρηθεί για συκοφαντική δυσφήμηση του ολυμπιακού μου ιδεώδους. Για τις ώρες που ξεροστάλιασα το 1976 να τον δω από μια ασπρόμαυρη τηλεόραση κρεμασμένη στη μέση της πλατείας.

Από αυτή την άποψη, πολύ καλά έκαναν τα κρατικά κανάλια και μετέδωσαν στα μουγκά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κλειστού στίβου.  Η 48ωρη απεργία που κήρυξαν για δικούς τους λόγους, στα αυτιά μου  ακούστηκε σαν σιωπηρή διαμαρτυρία. Σαν ενός λεπτού συμπυκνωμένη σιγή για τις εξιδανικεύσεις που εξυπηρετεί ο αθλητισμός, από τον καιρό ακόμα του Διαγόρα και της Καλλιπάτειρας. Φυσικά υπάρχει και ο αντίλογος. Δυο μέρες χωρίς ειδήσεις και μόνο ροκιές στα κρατικά ραδιόφωνα, αυτό το λες και κατάσταση πολιορκίας. Χωρίς καλαματιανά και τσάμικα.