ΝΕΑ ΑΡΧΗ

O απολογισμός του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ είναι αναμφισβήτητα θετικός: η παμψηφία που εξασφάλισε ο Βαγγέλης Βενιζέλος για τις θέσεις του μπορεί να αποδειχθεί κομβική, τόσο σε κυβερνητικό όσο και σε κομματικό επίπεδο. Πρώτον, το ΠΑΣΟΚ είπε ηχηρό «όχι» στις εσωτερικές εισηγήσεις περί αναχωρητισμού από την κυβέρνηση. Εκ των πραγμάτων, το κυβερνητικό σχήμα ισχυροποιείται από αυτήν την απόφαση – κλειδί του Συνεδρίου. Δεύτερον, το ΠΑΣΟΚ είπε ηχηρό «ναι» στη διεκδίκηση σημαντικών διορθώσεων στη συνταγή της τρόικας – κάτι που έχει ξεχωριστή σημασία τη στιγμή που οι εκπρόσωποι των δανειστών είναι στην Αθήνα για να διαπραγματευτούν την εκταμίευση της επόμενης δόσης.

Τρίτον, το ΠΑΣΟΚ είπε το μεγάλο «ναι» στην προσπάθεια διαμόρφωσης της νέας μεγάλης Κεντροαριστεράς, χωρίς τους ηγεμονισμούς και τις εμμονές του παρελθόντος. Οι ενστάσεις που προβάλλει ο κ. Κουβέλης δείχνουν ότι ο δρόμος θα είναι μακρύς, αλλά η στάση του εκπροσώπου της ΔΗΜΑΡ στο Συνέδριο δείχνει ταυτοχρόνως ότι ο διάλογος θα αρχίσει.

Τέταρτον, το ΠΑΣΟΚ είπε ένα πρώτο «ναι» στην ανάδειξη σε πρώτο πλάνο της νεότερης γενιάς: στελέχη που προέρχονται από τη Νεολαία του κόμματος – και τα οποία έδειξαν ότι δεν διστάζουν να αντιμάχονται ακόμα και απόψεις της κομματικής ηγεσίας.

Υπάρχει όμως και μία πικρή διαπίστωση: στο Συντακτικό Συνέδριό του, στη διαδικασία  της κομματικής επανεκκίνησης, το ΠΑΣΟΚ δεν κατόρθωσε να τραβήξει μία σαφή διαχωριστική γραμμή με το  παρελθόν του.

Για ακόμα μία φορά έδωσαν το «παρών» – χωρίς να κάνουν αυτοκριτική ή να δεχτούν κριτική – τα πρόσωπα που φέρουν την κύρια ευθύνη για τις πολιτικές επιλογές οι οποίες  οδήγησαν το ΠΑΣΟΚ σε δεινή θέση. Ομως είναι καιρός το «όλον ΠΑΣΟΚ» να δώσει τη θέση του στο «άλλο ΠΑΣΟΚ»!