[Διαστάσεις] Ο μεσημβρινός του νερού

Πριν από μερικά χρόνια, ο βρετανός συγγραφέας Τιμ Παρκς επισκέφθηκε έναν θεραπευτή σιάτσου, τον Ρουτζέρο. Υπέφερε από πόνους στην κοιλιά και προβλήματα στην κύστη του, και κανείς από τους ουρολόγους που είχε επισκεφθεί δεν μπορούσε να εντοπίσει την πηγή του προβλήματος. Ο θεραπευτής τον άκουσε, του ζήτησε να ξαπλώσει σε ένα στρώμα, πήρε στα χέρια του το δεξί του πόδι, το κοίταξε για λίγη ώρα κι όταν βρήκε το σημείο που έψαχνε το πίεσε δυνατά με το δάκτυλό του. Ο Παρκς αισθάνθηκε έναν δυνατό και συνεχή ηλεκτρικό πόνο ανάμεσα στο πόδι και την κύστη, ο οποίος σταμάτησε μόλις ο Ρουτζέρο τράβηξε το δάκτυλό του. «Είναι ο μεσημβρινός του νερού», του είπε. «Πρέπει να βλέπετε πολλά όνειρα που έχουν σχέση με νερό».

Την εποχή εκείνη, ο Παρκς ολοκλήρωνε ένα βιβλίο με τίτλο «Ονειρα με ποτάμια και θάλασσες». Ο ήρωας του μυθιστορήματος λαμβάνει από τον ετοιμοθάνατο πατέρα του μια επιστολή που αφηγείται έναν αριθμό ονείρων, τα οποία περιέργως συνδέονται μεταξύ τους. Ο άνθρωπος που ονειρεύεται ανακαλύπτει κάτω από το σπίτι του μια πέτρινη σκάλα, κατεβαίνει μερικές εκατοντάδες σκαλιά και ανακαλύπτει μέσα στο σκοτάδι ένα ορμητικό υπόγειο ποτάμι. Ο άνθρωπος που ονειρεύεται τρέχει να βουτήξει στη θάλασσα, η οποία όμως ξαφνικά απομακρύνεται κι έτσι εκείνος πέφτει σε μια τρύπα με δυσώδες, στάσιμο νερό. Ο άνθρωπος που ονειρεύεται πέφτει σε μια λίμνη, που έχει όμως τόσο πολλά αγριόχορτα ώστε διαπιστώνει ότι το σώμα του παραμένει στην επιφάνεια.

Ο Παρκς έχει μια αρχή: δεν περιλαμβάνει ποτέ στα βιβλία του κατασκευασμένα όνειρα. Οπως γράφει στο «New York Review of Books», όλα τα παραπάνω όνειρα τα είχε δει ο ίδιος, λίγο καιρό πριν επισκεφθεί τον θεραπευτή του.

Αρκετά χρόνια νωρίτερα, είχε δει ένα άλλο όνειρο που θα του έμενε αξέχαστο. Ηταν η εποχή που προσπαθούσε να γίνει συγγραφέας, αλλά όλοι οι εκδοτικοί οίκοι απέρριπταν τα βιβλία του. Την παραμονή μιας επίσκεψής του στη μητέρα του, λοιπόν, ονειρεύτηκε ότι ένα βιβλίο του είχε γίνει δεκτό. Οπως είναι φυσικό, όταν ξύπνησε απογοητεύτηκε. Με αυτή την πικρή αίσθηση έφτασε στο σπίτι της μητέρας του, για να διαπιστώσει ότι τον περίμενε ένα πακέτο με τα χειρόγραφα του βιβλίου του «Πύρινες γλώσσες» – και μια εκδοτική πρόταση.

Τι θέση έχουν τα όνειρά στη ζωή μας; Πώς μπορεί να εξηγηθεί επιστημονικά ένα προαίσθημα; Μάταια αναζητά κανείς απαντήσεις. Οπως λέει ο Τζόζεφ Κόνραντ στον «Λόρδο Τζιμ», «ένας άνθρωπος που γεννιέται πέφτει σε ένα όνειρο όπως κάποιος που πέφτει στη θάλασσα. Αν προσπαθήσει να βγει σκαρφαλώνοντας στον αέρα όπως επιχειρούν να κάνουν άνθρωποι χωρίς πείρα, πνίγεται».