[Προβολείς] Μαμάδες Μεσογείων

Στις καταδρομικές ημέρες που ζούμε, δεν μπορείς ν’ αφαιρέσεις ούτε κεραία από τα σχόλια για τις «μαμάδες βορείων προαστίων». Μετρήθηκαν και βρέθηκαν λειψές απ’ την αριστερή μπάντα στην ανατροφή συναισθημάτων. Με τρόπο πιο άγαρμπο αναγκαζόμαστε να κατηφορίσουμε στην Αρτέμιδα. Τι γίνεται, λοιπόν, με τις «μαμάδες Μεσογείων»; Εκεί η ενηλικίωση των παιδιών δεν επαφίεται στον ανθρωπισμό των γονιών τους; Εκείνο το εκλογικό εφτάρι και το δημοσκοπικό δωδεκάρι κερδίζουν το ακαταλόγιστο, επειδή «έχουν τη ζωή με το μέρος τους»;

Η ερμηνεία που αποδεχόμαστε όλοι εκ των προτέρων βάζει μπροστά τον καθημερινό συγχρωτισμό με λαθρομετανάστες και εγκληματικότητα στα ανατολικά, δυτικά και όπου γης προάστια. Αλλά στην περίπτωση που ένας 40άρης συνοδεύει εξάχρονα στο ναρκοπέδιο είναι και αυτή λιποβαρής.

Ας εκτεθούμε, λοιπόν, σε κάτι πιο βαθύ κι ας μας λερώσει. Σε μια μερίδα ψηφοφόρων που βολεύεται πίσω από τα τοτέμ των απόκληρων, των αντισυστημικών, των μη προνομιούχων – πλην, όμως, του κόσμου η παγωνιά δεν τους τρομάζει. Ενα μνησίκακο μουρμουρητό που μετατρέπει τις υπάρχουσες κοινωνικές ανισότητες σε αφορμή για εκδίκηση. Που δεν επικρίνει τις ατέλειες της Πολιτείας για να τις αποτρέψει, αλλά τις χρησιμοποιεί σαν πρόσχημα για λοιδορίες, νεράντζια και γιαούρτια. Εξηγεί τίποτε από όλα αυτά το ψυχικό κάταγμα ενός παιδιού, ανυπεράσπιστου σε κάθε περίπτωση απέναντι στη θολούρα της αρχαιόπληκτης διάπλασης;