[Αγιογραφίες] Μινώταυρος

ΕΙΝΑΙ μια παράδοση που ισχύει από το 1974, όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής γύρισε στην Αθήνα με το προεδρικό αεροσκάφος του Ζισκάρ ντ’ Εστέν. Οι γάλλοι πρόεδροι είναι πάντα στο ύφασμα της ελληνικής πολιτικής και μάλιστα στις πιο κρίσιμες στιγμές της. Συνήθως με θετικό τρόπο – βοηθώντας ή ακόμη και σώζοντας καταστάσεις. Ενας μόνο εξ αυτών λειτούργησε όχι μόνο θετικά – αφού έδωσε πολλές μάχες για την Ελλάδα – αλλά και ως παράγων δημιουργικής καταστροφής. Ο λόγος για τον Νικολά Σαρκοζί, που «τα είδε όλα» όταν ο Γιώργος Παπανδρέου δημοσιοποίησε την ιδέα του για το δημοψήφισμα. Η οργή του γάλλου πρώην προέδρου στο G20 των Καννών υπήρξε καταλύτης για την πτώση του Παπανδρέου.

ΜΕ αυτή την αξιομνημόνευτη εξαίρεση, οι ένοικοι του Μεγάρου των Ηλυσίων πάντα βοηθούσαν, και ο Φρανσουά Ολάντ δεν είναι εξαίρεση. Οχι μόνο με δημόσιες δηλώσεις ή τοποθετήσεις. Αλλά και στο παρασκήνιο. Το Ελιζέ βοήθησε εδώ και έξι μήνες την απομονωμένη ελληνική κυβέρνηση να κινηθεί στον λαβύρινθο της ευρωζώνης αποφεύγοντας διάφορους Μινώταυρους που κυκλοφορούσαν εκεί. Η καθοδήγηση έχει να κάνει με κρίσιμη πληροφόρηση, αφού το Παρίσι βρίσκεται στο κέντρο της Ευρώπης και είναι πλήρως δικτυωμένο ενώ έχει και την κρίσιμη για εμάς σχέση με τους Γερμανούς. Από την άποψη αυτή, η επίσκεψη του Ολάντ στην Αθήνα είναι το λιγότερο σημαντικό πράγμα που έχει κάνει ο Ολάντ τους τελευταίους έξι μήνες. Η δύσκολη δουλειά έγινε στην αρχή και στο εξωτερικό. Εκεί προς το τέλος Αυγούστου, όταν ο Σαμαράς, έχοντας αποθεραπευθεί από το πρόβλημα στο μάτι, πήρε το βαλιτσάκι του και εξέδραμε στο Παρίσι και στο Βερολίνο.

Ο Ολάντ είναι πολιτικός με έντονα ανθρώπινο στοιχείο – εξού και η ερώτηση στον Σαμαρά, στην Αθήνα, για το μάτι. Ισως και να ήταν υπαινιγμός σε μια δύσκολη εποχή. Ο γάλλος Πρόεδρος είναι επίσης ένας οδοιπόρος της πολιτικής που έχει ξεκινήσει τη διαδρομή του εδώ και τέσσερις δεκαετίες – ως νεαρότατο στέλεχος στο Μέγαρο των Ηλυσίων, όταν ένοικος εκεί ήταν ένας άλλος Φρανσουά, ο Μιτεράν. Δέκα χρόνια γραμματέας των Σοσιαλιστών, ο Ολάντ έχει έμφυτη ικανότητα στη σύνθεση, ενώ γνωρίζει ότι στην πολιτική τα σημαντικότερα πράγματα δεν συμβαίνουν πάντα στο προσκήνιο. Ηπιος στις διατυπώσεις, ο γάλλος Πρόεδρος δεν στερείται πάντως σκληρότητας, αν αυτή χρειαστεί. Δεν είναι τυχαία η κατά καιρούς αλλαγή της τονικότητας, προς το οξύτερο, στις γαλλογερμανικές σχέσεις. Ή το γεγονός ότι συναντήθηκε στο Ελιζέ με τους σοσιαλδημοκράτες αντιπάλους της Ανγκελα Μέρκελ, που είχε εκτεθεί υπέρ του Νικολά Σαρκοζί στις γαλλικές εκλογές του περασμένου Μαΐου. Πολλοί επιμένουν ότι το Παρίσι τηρεί στάση αναμονής ενόψει των γερμανικών εκλογών του Σεπτεμβρίου.

ΚΑΙ η επίσκεψη στην Αθήνα; Ενέχει τρία στοιχεία. Το πρώτο στοιχείο είναι στήριξη στον Σαμαρά και στην κυβέρνηση συνεργασίας. Πολιτικός με έμπειρο μάτι, ο Ολάντ σαφώς πήρε μια προσωπική ιδέα από τη χημεία του Πρωθυπουργού με τον Βενιζέλο και τον Κουβέλη στο γεύμα. Το δεύτερο στοιχείο είναι ένα μήνυμα προς τους Ελληνες ότι η Ευρώπη ξέρει ότι έχουν υποστεί οδυνηρές θυσίες και ότι η λιτότητα δεν είναι επ’ άπειρον. Το τρίτο στοιχείο είναι η εξαγγελία επενδύσεων και γαλλικής συμμετοχής στις ιδιωτικοποιήσεις, μαζί με το leasing πολεμικού υλικού. Η εξαγγελία αυτή είναι το έμπρακτο τέλος του εφιάλτη της δραχμής.