[Αγιογραφίες] Ισορροπίες

ΑΡΩΜΑ ανασχηματισμού πνέει ήδη στην πολιτική ζωή. Λογικό. Το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ είναι στις 28 Φεβρουαρίου. Εκεί αναμένεται ότι ο Βενιζέλος θα έχει καταλήξει, ως νέος Αμλετ, στο πώς θα αντιμετωπίσει το φάντασμα της εξουσίας που ταλανίζει το κόμμα του. Ασχέτως, πάντως, σαιξπηρικών αναφορών, είναι από αυτό το χρονικό σημείο και μετά που αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για την ανασύνθεση της κυβέρνησης.

ΟΙ οσμές κυκλοφορούν με τρόπο απρόβλεπτο. Ποιος περίμενε λοιπόν ότι ο υπουργός Δικαιοσύνης Αντώνης Ρουπακιώτης θα εμφανιζόταν ως θαυμαστής του «Εθνάρχη» Κωνσταντίνου Καραμανλή και θα έπαιζε στα δάχτυλα τα νομοθετήματά του από τη δεκαετία του ’70; Αυτή η άσκηση μνήμης ερμηνεύεται πολλαπλώς. Αφενός απαλύνει τις διαθέσεις της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ. Δηλαδή ο Ρουπακιώτης δεν ήθελε να κάνει το ίδιο λάθος με τον Γιάννη Στουρνάρα, που αυτοστοχοποιήθηκε λέγοντας ότι το κακό στην ελληνική οικονομία έγινε μεταξύ 2007 και 2009. Ο ελιγμός είναι μαζί παραδοχή της ύπαρξης και του ειδικού βάρους της καραμανλικής ομάδας μεταξύ των βουλευτών της ΝΔ . Ο Ρουπακιώτης αυτοπροστατεύεται, λοιπόν, και αντασφαλίζεται πολιτικά. Διότι ενδεχόμενο να επηρεάσει ο ανασχηματισμός τον Γιάννη Στουρνάρα δεν υφίσταται. Η περίπτωση Ρουπακιώτη όμως είναι διαφορετική.

Ο νυν υπουργός Δικαιοσύνης είχε δημιουργήσει θέμα μη υπογράφοντας το νομοσχέδιο στο οποίο ενσωματώθηκε το πακέτο των 13,8 δισ., με αποτέλεσμα να ενεργοποιηθεί ο άξονας Σαμαρά – Κουβέλη. Προβλήματα με την κοινοβουλευτική βάση της ΝΔ δεν έχουν επισημανθεί. Αλλά η εμμονή της ΔΗΜΑΡ στην τοποθέτησή Ρουπακιώτη στο Δικαιοσύνης δημιούργησε ένα παράδοξο. Η κυβέρνηση Σαμαρά είναι η πρώτη που δεν έχει πολιτικό χειριστή της εμπιστοσύνης της στο δικαστικό μέτωπο. Αυτό παρά το γεγονός ότι ο γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου Τάκης Μπαλτάκος είναι, κατά την παράδοση, νομικός. Αλλά και ότι ο Σαμαράς ενέταξε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας τον πρόεδρο της Ενωσης Εισαγγελέων Χαράλαμπο Αθανασίου. Μάλιστα στις εκλογές του Μαΐου τον είχε πρώτο – αλλά μετά προέκυψε η επάνοδος της Ντόρας στη ΝΔ.

ΦΥΣΙΚΑ στην πολιτική η ισχύς και η επιρροή δεν ταυτίζονται αναγκαστικά με την καρέκλα. Αλλά δεν είναι και χωρίς σημασία ποιο είναι το όνομα του υπουργού Δικαιοσύνης. Πόσω μάλλον που ο δικαστικός κλάδος είναι κατ’ ουσίαν σε απεργία λόγω των μισθολογικών περικοπών και τείνει να λειτουργεί περίπου ως κράτος εν κράτει. Ολα αυτά ενώ οι καθυστερήσεις στην απονομή Δικαιοσύνης και οι χρονίζουσες υποθέσεις δεν ταλαιπωρούν μόνο τους αντιδίκους. Αποτελούν και τροχοπέδη στην ανάπτυξη, αφού μπλοκάρουν για χρόνια επενδύσεις ή έργα. Ο Ρουπακιώτης – με δεδομένη την προϊστορία του ως πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών – περισσότερο λειτουργεί ως ντε φάκτο συνδικαλιστικός εκπρόσωπος των δικαστών και των δικηγόρων στην κυβέρνηση παρά ως υπουργός αποφασισμένος να προωθήσει μεταρρυθμίσεις. Φαίνεται επίσης διατεθειμένος να διατηρήσει την καρέκλα του.

ΠΡΟΣΩΠΟ που συνδέεται με τον Φώτη Κουβέλη εδώ και μια δεκαετία, ο Ρουπακιώτης δεν βρέθηκε τυχαία στο Δικαιοσύνης. Η τοποθέτησή του εκφράζει την πρόθεση της ΔΗΜΑΡ να καπαρώσει έναν κρίσιμο πυλώνα της δημόσιας ζωής. Τον Ιούνιο, με τη χώρα στα πρόθυρα του γκρεμού και τις ισορροπίες μεταξύ ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ να είναι πολύ λεπτές, ο Σαμαράς δεν μπορούσε να πει όχι στον Κουβέλη. Εκτοτε ο Κουβέλης έχει πει αρκετά όχι στον Σαμαρά – αλλά έχουν αλλάξει και οι ισορροπίες, αφού ο Πρωθυπουργός πατάει γερά εντός και εκτός της χώρας. Από την άποψη αυτήν, ο χειρισμός της περίπτωσης του θαυμαστή του «Εθνάρχη» θα είναι ενδεικτικός για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στη φάση Β’ της κυβέρνησης των τριών.