Πολιτισμός

e-mail

Η Ελλάδα, ταλαιπωρημένη από την κρίση, επιστρέφει στις παραδοσιακές αξίες για να μαθαίνει τα νέα των πολιτικών της (εδώ, μία από τις εικόνες που κυκλοφορούν ελεύθερες στο Διαδίκτυο)

Η Ελλάδα, ταλαιπωρημένη από την κρίση, επιστρέφει στις παραδοσιακές αξίες για να μαθαίνει τα νέα των πολιτικών της (εδώ, μία από τις εικόνες που κυκλοφορούν ελεύθερες στο Διαδίκτυο)

Σχόλια
4 λεπτά
Κόρακας κοράκου μάτι…;
Προς Φοίβη.
Οταν ένα πολιτικό κόμμα συμμετέχει σε μια κυβέρνηση, είναι, κατά την άποψή μου, αυτονόητο ότι και ευθύνη έχει και υποχρέωση να απολογείται στους πολίτες για όλη την κυβερνητική πολιτική και πρακτική. Ο τρόπος που άσκησαν εξουσία τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ είναι πασίγνωστος, όπως και η βαριά ευθύνη τους για το σημερινό κατάντημα. Το δε ΠΑΣΟΚ είναι ξεκάθαρο πως ως πολιτική οντότητα έχει ξεθωριάσει, αφού ταυτίστηκε πια με τη ΝΔ.
Η ΔΗΜΑΡ, όμως, πώς είναι δυνατόν ως κυβερνώσα Αριστερά να παρακολουθεί αμήχανα και άκριτα τα πολιτικά πράγματα και σε πολλές περιπτώσεις να καταπίνει τη γλώσσα της; Προς Θεού, δεν ισχυρίζομαι πως θα πρέπει να επιβάλλει το πρόγραμμά της σε μια κυβέρνηση συνεργασίας, αλλά είναι προφανές ότι θα αγωνίζεται καθημερινά με ήθος και συνέπεια, οι δε υποχωρήσεις της σε σημαντικά προβλήματα πρέπει να έχουν και όρια.
Είναι φανερό ότι η ΝΔ, για ίδιον πολιτικό όφελος, έχει επιλέξει τη σύγκρουση με τον ΣΥΡΙΖΑ και με μια φαύλη πολιτικάντικη αντίληψη του παρελθόντος, υπουργοί και άλλα στελέχη της, ανάμεσά τους και πολιτικά υβρίδια που δεν δούλεψαν ποτέ στη ζωή τους, καθημερινά και απροκάλυπτα διατυμπανίζουν πως για όλα φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ο δε κυβερνητικός εκπρόσωπος, χωρίς ντροπή, τον ταυτίζει με την ανομία και την τρομοκρατία! Πώς είναι δυνατόν η ΔΗΜΑΡ να σιωπά ή να κινείται στο «ναι μεν αλλά»;
Στο πρόσφατο ταξίδι του στη Γερμανία ο κ. Τσίπρας τόλμησε αυτό που κανένας μέχρι σήμερα δεν έχει πράξει, δηλαδή το αυτονόητο: να θέσει το μέγιστο εθνικό ζήτημα του κατοχικού δανείου και των αποζημιώσεων στους Γερμανούς. Κι όχι μόνο δεν έγινε πρωτοσέλιδο αλλά επισκιάστηκε (και διά του κυβερνητικού εκπροσώπου) από τα γκαζάκια… του ΣΥΡΙΖΑ!!! Και το χειρότερο, δεν επιδοκιμάστηκε από κανένα κόμμα! Γιατί τέτοια μικρόψυχη συμπεριφορά;
Πώς είναι δυνατόν το ΔΝΤ στην έκθεσή του να αναφέρεται ευθέως σε ενδεχόμενη εκλογική άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ και κανένα κόμμα να μη διαμαρτύρεται γι’ αυτή την προσβλητική ενέργεια για το δημοκρατικό μας σύστημα; Και η ΔΗΜΑΡ αναγνωρίζει το δικαίωμα στο ΔΝΤ να επεμβαίνει έτσι ωμά;
Τι σόι φορολογική ισότητα είναι αυτή, όταν οι άνεργοι κάτοχοι αυτοκινήτου φορολογούνται, αλλά εξαιρούνται τα σκάφη αναψυχής; Γιατί έχουν ιδιαίτερη μισθολογική μεταχείριση οι υπάλληλοι της Βουλής και οι του υπουργείου Οικονομικών; Γιατί ξεπουλήθηκαν η Δωδώνη και η Αγροτική Τράπεζα;
Πού πήγαν εκείνες οι εύπεπτες, ωραίες προεκλογικές διακηρύξεις της ΔΗΜΑΡ για κατάργηση βουλευτικών προνομίων, μείωση του αριθμού των βουλευτών, κλείσιμο καναλιού της Βουλής και άλλα παρόμοια; Μήπως ενδιαφέρουν πλέον πρωτίστως η συνοχή της κυβέρνησης… σωτηρίας, ακόμα και με την κάλυψη οικονομικών σκανδάλων, και η παραμονή στην εξουσία με κάθε τρόπο;
Φαλαγκάρας Σταύρος, εκπαιδευτικός
Πώς το βλέπετε έτσι μονόπαντα, αγαπητέ Σταύρο; Απλώς συμβαίνει με την – όποια… – Αριστερά στην Ελλαδάρα αυτό που συνέβαινε πάντα: χτυπάει πρώτα το άλλο της μισό. Και η ΔΗΜΑΡ κι ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ και οι συνιστώσες. Ολοι εναντίον όλων. Λες και δεν υπάρχει «κοινός εχθρός». Κι όλα αυτά στο κυνήγι μιας εξουσίας, παραποιημένης στο μυαλό όλων, γιατί ποτέ – με τούτα και μ’ εκείνα – δεν την αγκάλιασαν, δεν αναμετρήθηκαν μαζί της. Σαν την εξουσία στο τραγούδι του Διονύση Τσακνή: «Είμαι μια πόρνη που σέρνει το βήμα εδώ κι από κει, / είμαι αράχνη που δένει το θύμα της στη σκηνή. / Με θέλουν πρόσωπα χίλια, με παίρνει ο πιο δυνατός, / κι απ’ τη μισάνοιχτη γρίλια κρυφοκοιτάζει στρατός». Ή και… μη χειρότερα.
Χορεύοντας με τις τρίχες!
Αγαπητή μου Φοίβη,
γεια σου!
Εχω μια απορία για τα συχνά κουρέματα που ζητούνται ή εφαρμόζονται από τους δανειστές στη χώρα μας τα τρία τελευταία χρόνια. Π.χ. κούρεμα με τη χοντρή μηχανή, κούρεμα με την ψιλή ή γενικό κούρεμα!
Δηλαδή πόσα είδη κουρέματος υπάρχουν στη χώρα μας;
Καθώς τίθεται και το ερώτημα: για τους μη έχοντας τρίχα στην κεφαλή τους, κοινώς φαλακρούς, υπάρχει και γι’ αυτούς κανένας τρόπος; Ή εξαιρούνται; Ποια είναι η γνώμη σου;
Φιλικά, Γιώργος Θεοδωρόπουλος, Ελσίνκι
ΥΓ: 1) Τώρα που η Ελλάδα μας βρίσκεται μεταξύ κουρέματος και ξυρίσματος, υπάρχουν άραγε Ελληνες με τρίχες;
2) Ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ Θόδωρος Πάγκαλος, που έλεγε πως το Μνημόνιο είναι ευλογία για τον τόπο, είχε προβλέψει τα κουρέματα;
Μεγάλη η ανησυχία σας για τις ρωμαίικες τρίχες, αγαπητέ Γιώργο, εκεί στο μακρινό Ελσίνκι. Από τρίχες εδώ – αν δεν το έχετε πάρει χαμπάρι – άλλο τίποτα. Και από κουρέματα επίσης. Ομως τελευταία όλοι οι πολιτικοί μας και οι λοιποί μεγαλοσχήματοι έχουν εφαρμόσει την κουπ ή, αν θέλετε, το κούρεμα του εθνικού και τηλεοπτικού τριχολόγου και τριχοφάγου Τρύφωνα Σαμαρά που είναι και αεικίνητο και «γράφει» ασταμάτητα σε πρωινομεσημεριανάδικα: το κούρεμα «Χορεύοντας με τις τρίχες»!

Επόμενο άρθρο

Google news

Ακολουθήστε tanea.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Σχετικά άρθρα

Σχόλια
Σχολίασε εδώ
0 /50
0 /2000

Τα Νεότερα

  1. Κρήτη: Σεισμός 4,8 Ρίχτερ ανοιχτά του Ηρακλείου
  2. Κορυδαλλός: Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες αποκατάστασης στο σύστημα ανίχνευσης αερίων του 1ου ΕΠΑΛ
  3. EuroLeague: Η βαθμολογία μετά τους αγώνες της Πέμπτης για την 11η αγωνιστική

Πιο Σχολιασμένα

Πιο Διαβασμένα

Cookies