Μακροπρόθεσμα, είμαστε όλοι νεκροί
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Απεργείς; Επιστράτευση. Κάνεις ακτιβισμό; ΜΑΤ και Αυτόφωρο. Η πολιτική της πυγμής – παλιά όσο και η κάθε λογής εξουσία – είναι εδώ και επιβραβεύεται από τις δημοσκοπήσεις. Για πόσο;
Οπως έχει δείξει η Ιστορία, όχι για πολύ: η πυγμή δεν συνιστά πολιτική – είναι μια τακτική κίνηση για να λυθεί ένας γόρδιος δεσμός. Με την έννοια αυτή, η επιστράτευση των απεργών του μετρό λειτούργησε λυτρωτικά στην κοινωνία – αλλά το πολύ το «Κύριε ελέησον» δεν το θέλει ούτε ο παπάς. Μακροπρόθεσμα, είμαστε όλοι νεκροί, είχε πει ο Κέινς. Και μεσοπρόθεσμα, κανένας δεν θέλει να ταυτίζεται για πολύ καιρό με μια κυβέρνηση του χωροφύλακα!
Το τελευταίο διάστημα η κυβέρνηση εμφανίζεται διατεθειμένη να ακολουθεί σε κάθε περίπτωση σκληρή στάση: ούτε φύλλο πετούμενο ούτε απεργός στον δρόμο. Και φυσικά, σε όλες τις περιπτώσεις επιστρατεύονται – εκτός από τους εργαζομένους – και ισχυρά επιχειρήματα: Ναι, η υπόθεση της βίλας Αμαλία έπρεπε κάποτε να τελειώσει. Ναι, τα νησιά χρειάζονται πλοία. Ναι, οι εθνικοί δρόμοι πρέπει να είναι ανοικτοί. Και πάει λέγοντας…
Κάνε υπομονή
Ολα αυτά δεν είναι τίποτε άλλο από αγορά χρόνου: η κυβέρνηση θα κριθεί ώς το τέλος της άνοιξης – και δεν θα κριθεί από τις επιδόσεις της στο πεδίο της πυγμής. Θα κριθεί από τα αποτελέσματά της στο πεδίο της οικονομίας.
Η δημοσκοπική ανάκαμψη της ΝΔ, αλλά και των κομμάτων της τρικομματικής κυβέρνησης γενικότερα, προέκυψε από την εκταμίευση της δανειακής δόσης. Προέκυψε από τη γενικευμένη αίσθηση ότι αποφεύχθηκαν τα χειρότερα, δηλαδή η έξοδος από την ευρωζώνη. Προέκυψε κυρίως από την προσδοκία ότι «κάτι θα γίνει» και θα γυρίσει ο τροχός της οικονομίας.
Προς το παρόν ζούμε με αυτή την προσδοκία. Περιμένουμε να συμβεί αυτό το «κάτι» που θα αλλάξει τα πράγματα. Κάνε υπομονή κι ο ουρανός θα γίνει πιο γαλανός, που λέει και το τραγούδι. Μέχρι πότε θα περιμένουμε; Σίγουρα ώς τον Ιούνιο. Κάπου εκεί τελειώνουν οι στίχοι – και η υπομονή…
Google news
