[Αποψη] Παθογένειες

Δεν ξέρουμε ποιες ακριβώς είναι οι ευθύνες των δικαστών στην απελευθέρωση προσώπων που κατηγορούνται για τρομοκρατικές ενέργειες, ένα όμως είναι σίγουρο: ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η Δικαιοσύνη και ιδιαίτερα ο χρόνος που χρειάζεται για να εκδικαστούν υποθέσεις, όχι μόνο οδηγεί στην απελευθέρωση και ακολούθως στην εξαφάνιση κατηγορουμένων, όπως στην υπόθεση της τρομοκρατίας, αλλά υπονομεύει και την ανάκαμψη της οικονομίας. Ακόμα και στη σημερινή δύσκολη εποχή, εκατοντάδες επενδύσεις είναι κολλημένες επειδή η Δικαιοσύνη καθυστερεί την έκδοση σχετικών αποφάσεων.

Το φαινόμενο είναι σύνηθες ιδιαίτερα στον κλάδο των έργων, δημόσιων ή ιδιωτικών. Για παράδειγμα, μεγάλη πολυεθνική εταιρεία που δραστηριοποιείται στον κλάδο της αιολικής ενέργειες έχει κολλημένες αρκετές επενδύσεις που αφορούν κατασκευή αιολικών πάρκων επειδή κάποιοι έχουν προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας επικαλούμενοι περιβαλλοντικά ζητήματα.

«Υπάρχει υπόθεση που βρίσκεται πέντε χρόνια στο ΣτΕ και δεν έχει δικαστεί», λέει ο επικεφαλής της εταιρείας στην Ελλάδα και προσθέτει: «Δεν με ενδιαφέρει το αποτέλεσμα. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι αν έχω ή δεν έχω έργο. Αυτό ζητούν να μάθουν από τα κεντρικά. Διότι οι άδειες λήγουν, εγγυητικές πρέπει να πληρωθούν, έξοδα τρέχουν και επιπλέον δεν απορροφώνται κοινοτικοί πόροι». Μάλιστα τονίζει με έμφαση ότι «το ΣτΕ δεν δικάζει τίποτα». Την άποψη αυτή συμμερίζονται πολλοί επιχειρηματίες και επικεφαλής εταιρειών.

Μπορεί οι δικαστές να θέτουν θέμα ηθικής τάξης για το ζήτημα των μισθών που παίρνουν και να ζητούν, όπως λέει ο δικαστής και πρώην συνδικαλιστής Νίκος Σαλάτας, «να αποκατασταθεί η αδικία ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου να αμείβεται με 3.500 ευρώ όταν ο βουλευτής της μίας ημέρας παίρνει 10.000 ευρώ», δεν μπορούν όμως να εκμεταλλεύονται τη θέση τους και να κωλυσιεργούν την εκδίκαση υποθέσεων. Ιδιαίτερα στην κρίσιμη φάση που βρίσκεται η χώρα. Η ετυμηγορία τους είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου για επιχειρήσεις, επενδύσεις και για την οικονομία.