Τα ράμματα…

… και οι γάζες έχουν φύγει. Οι ουλές όμως μένουν στο πρόσωπο του κοριτσιού, σε όλο το μάγουλο και πίσω από το αυτί∙ γυμνή απόδειξη τής κτηνώδους επίθεσης που δέχθηκε πριν από τρεις μήνες και σώθηκε ως εκ θαύματος. Οταν η Γκιουλ Μεενά βρίσκεται στον ίδιο χώρο με άλλους ανθρώπους, ακόμη και εκείνους που γνωρίζει στο καταφύγιο όπου ζει τώρα, κρύβει την κατεστραμμένη πλευρά του προσώπου της με ένα πέπλο. Πού και πού αγγίζει το πρόσωπό της πολύ προσεκτικά. «Πονάει», ψελλίζει.

Ο άνδρας…

… που κατάφερε πολλαπλά χτυπήματα στο πρόσωπο και στον λαιμό της, σύμφωνα με την αφγανική Αστυνομία και τους γείτονες, ήταν ο αδελφός της. Ο λόγος για τον οποίο το έκανε, λένε όσοι γνωρίζουν την οικογένεια, ήταν ότι νόμισε πως η αδελφή του έφυγε με κάποιον με τον οποίο δεν ήταν παντρεμένη. Αυτό που έκανε το υποτιθέμενο έγκλημά της χειρότερο – και στα μάτια κάποιων καθιστά το «έγκλημα τιμής» μονόδρομο – ήταν ότι ήταν ήδη παντρεμένη, έστω και αν στο πρόσφατο παρελθόν ήταν παιδί. Με τους μικρούς καρπούς ενός παιδιού και τα μεγάλα μάτια της να κοιτάζει θλιμμένα, τα συναισθήματα της Γκιουλ Μεενά τρεμοσβήνουν ανάμεσα σε περιστασιακά χαμόγελα και στο σοβαρό απόμακρο βλέμμα της. Οι γιατροί που την κουράρισαν όταν εισήχθη πρώτη φορά στο νοσοκομείο υπολόγισαν πως είναι γύρω στα 20. Τώρα που οι επίδεσμοι έφυγαν, φαίνεται κατά πολύ νεότερη. Οι άνθρωποι που τη φροντίζουν στο καταφύγιο στην Καμπούλ δεν την κάνουν μεγαλύτερη από 16.

Ούτε οι γιατροί…

… ούτε οι νοσηλευτές που τη φρόντιζαν επί βδομάδες στο νοσοκομείο, στο Ανατολικό Αφγανιστάν, πίστευαν ότι θα επιζήσει – ούτε βέβαια ότι θα μπορέσει να περπατήσει ξανά, να μιλήσει, να φάει. Εισήχθη στα τέλη Σεπτεμβρίου με τον εγκέφαλο να προεξέχει από το κρανίο της. Οταν συζητάει φαίνεται μπερδεμένη, ίσως και κατάπληκτη από την κατάστασή της. «Δεν ξέρω πώς μου συνέβη», λέει δείχνοντας με τον δείκτη τις ουλές της. Θυμάται από πού κατάγεται η οικογένειά της και μιλάει συνέχεια γι’ αυτή. Δεν μπορεί όμως να θυμηθεί τι προηγήθηκε της επίθεσης. Δεν θυμάται να τρέχει μακριά από το σπίτι της ή να φεύγει με κάποιον άνδρα που δεν είναι ο άνδρας της για την επαρχία Νανγκαρχάρ, όπου λέγεται πως τη βρήκε ο αδελφός της δέκα ημέρες μετά. «Κατά καιρούς λέει διαφορετικά πράγματα. Στην αρχή, έλεγε πως είναι παντρεμένη και πως έχει τέσσερα παιδιά. Τώρα ότι δεν έχει παντρευτεί ποτέ», επισημαίνει η Μανίζχα Ναντέρι, διευθύντρια της ανθρωπιστικής οργάνωσης Γυναίκες για τις Αφγανές Γυναίκες, που έχει το καταφύγιο.

Οταν τη ρωτούν…

… τι θέλει να κάνει, η Γκιουλ Μεενά λέει πως θέλει μόνο να γυρίσει στην οικογένειά της. Για μια γυναίκα στο Αφγανιστάν όμως, που έχει σπάσει όλα τα ταμπού, δεν υπάρχει επιστροφή στο σπίτι.