Ο κύριος «Μπένιφερ» πάει στην Ουάσιγκτον

Στα 25 του χρόνια ο Μπεν Αφλεκ βρέθηκε στο βάθρο των Οσκαρ, βραβευμένος για το σενάριο του «Ξεχωριστού Γουίλ Χάντινγκ». Οχι μόνος του – δίπλα του βρισκόταν ο συν-σεναριογράφος και κολλητός του Ματ Ντέιμον. Ξεκίνημα από τα λίγα, θα έλεγε κάποιος. Η αλήθεια όμως είναι ότι ο Αφλεκ δεν ήταν άγνωστος στο αμερικανικό κοινό, το οποίο τον αγάπησε από… παιδί. Βλέπετε, η πρώτη εμφάνισή του ήταν στη μικρή οθόνη, στην εκπαιδευτική σειρά «The voyage of the Mimi», και ο μπόμπιρας Μπεν αγάπησε αμέσως την υποκριτική. Είχε όμως ήδη ένα μεγάλο βάρος στην πλάτη του – αυτό ενός αποτυχημένου πατέρα.

«Ο πατέρας μου ήταν θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης. Και… δεν τα κατάφερε. Δούλεψε με ανθρώπους που στη συνέχεια έγιναν διάσημοι, όπως ο Ντάστιν Χόφμαν και ο Τζέιμς Γουντς, αυτός όμως απέτυχε και οδηγήθηκε στον αλκοολισμό. Εξαιτίας αυτού μεγάλωσα με τον φόβο της αποτυχίας. Πολλές από τις λάθος επιλογές μου οφείλονται σε αυτόν. Και πολλές από τις σωστές, επίσης». Κάποια στιγμή ο Αφλεκ γνώρισε τον Ματ Ντέιμον, στα 8 του χρόνια.

Ο ΚΑΤΗΦΟΡΟΣ. Μεγαλώνοντας οι αχώριστοι φίλοι επέλεξαν το ίδιο επάγγελμα, απορρίφθηκαν στις ίδιες οντισιόν και έγραψαν μαζί το σενάριο που θεωρούσαν ότι θα τους έκανε διάσημους. «Ο ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ» τους χάρισε ένα Οσκαρ σεναρίου και μια πολλά υποσχόμενη καριέρα, όμως ο ξανθός κολλητός του έδειξε να τα πηγαίνει καλύτερα. Πολλές κακές επιλογές σε ταινίες που λίγοι θυμούνται σήμερα έπαιξαν σημαντικό ρόλο, αν και η κατηφόρα του Μπεν Αφλεκ έχει, καλώς ή κακώς, ένα ονοματεπώνυμο: Τζένιφερ Λόπεζ.

Το να πει κανείς ότι ο έρωτάς τους τράβηξε το ενδιαφέρον των ΜΜΕ δεν είναι αρκετό. Οι επαγγελματίες κουτσομπόληδες, οι παπαράτσι, ακόμη και οι «σοβαροί» δημοσιογράφοι, όλοι έπεσαν στην κυριολεξία «με τα μούτρα» στο νεαρό ζευγάρι, το οποίο βάφτισαν «Μπένιφερ», απολαμβάνοντας με σαδιστική ευχαρίστηση τα προβλήματα στη σχέση τους και περιμένοντάς τους σε κάθε λάθος κίνηση. Και υπήρξαν αρκετές τέτοιες: αποκορύφωμα όλων η ταινία «Gigli – Αλεξίσφαιρος έρωτας», παραγωγής 2003, όπου ο Αφλεκ ενσάρκωνε έναν μαφιόζο ερωτευμένο με μια λεσβία, την Τζένιφερ Λόπεζ.

Το φιλμ, κόστους 75 εκατ. δολαρίων, απέφερε μόλις… 4 εκατ. στα ταμεία και για πολλούς αποτελεί όχι μόνο μία από τις μεγαλύτερες αποτυχίες της εικοσαετίας, αλλά και μία από τις χειρότερες ταινίες που παρουσιάστηκαν ποτέ από μεγάλο στούντιο. Μιλάμε για πανωλεθρία από αυτές που συνήθως καταστρέφουν ολοκληρωτικά την καριέρα ενός ηθοποιού (ή ενός σκηνοθέτη: ο Μάρτιν Μπρεστ, σκηνοθέτης του «Gigli», αλλά και του «Μπάτσου του Μπέβερλι Χιλς» και του «Αρώματος γυναίκας», έχει να κάνει ταινία από τότε). Και όμως ο Αφλεκ τα κατάφερε. Και, ως γνωστόν, οι Αμερικανοί λατρεύουν ένα καλό comeback.

Ο,τι δεν κατόρθωσε ως ηθοποιός το πέτυχε ως σκηνοθέτης. Ξεκινώντας το 2007 με το «Gone, baby, gone» και συνεχίζοντας με το «Town» το 2010, ο Αφλεκ έχει σήμερα το εντυπωσιακό σερί τού «τρία στα τρία», καθώς το «Επιχείρηση “Αργώ”» έχει ήδη σημειώσει εισπράξεις που ξεπερνούν τα 166 εκατ. δολάρια παγκοσμίως – και όλα αυτά ενώ οι κριτικοί παραληρούν.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Ο Μπεν Αφλεκ ποτέ δεν έκρυψε το ενδιαφέρον του για τα κοινά. Το 2000 υποστήριξε τον Δημοκρατικό Αλ Γκορ για το χρίσμα της προεδρίας. Το 2004 έκανε το ίδιο για τον υποψήφιο Τζον Κέρι – όμως, προσέξτε, την ίδια χρονιά δήλωνε παράλληλα ότι «γνωρίζει και σέβεται τον Τζορτζ Μπους Τζούνιορ, απλώς διαφωνεί με την πολιτική του». Είναι μια τακτική που τον κρατά σταθερά πλέον συμπαθή στο αμερικανικό κοινό, η τακτική της «προοδευτικής ισορροπίας».

Είναι υποστηρικτής του δικαιώματος γάμου μεταξύ των ομοφυλοφίλων και έχει επικρίνει συχνά τον ρόλο της Δύσης στην πολιτική «ανάπτυξη της Αφρικής» δηλώνοντας ότι «οι Δυτικοί δεν είναι ούτε θα γίνουν ποτέ οι σωτήρες αυτής της ηπείρου». Ο ίδιος πάντως ονειρεύεται μια θέση στην πολιτική ζωή της χώρας. «Η μεγάλη μου φαντασίωση είναι ότι μια ημέρα θα είμαι εντελώς ανεξάρτητος οικονομικά, οπότε θα θέσω υποψηφιότητα για το Κογκρέσο καθώς πιστεύω πως όλοι αξίζουμε μια θέση εκεί». Δήλωση που πότε «παίρνει πίσω», πότε αναπαράγει, ανάλογα με τα κέφια του. Συχνά, μάλιστα, αναφέρει τα παραδείγματα των όχι και τόσο ηθοποιών και διόλου δημοκρατικών Ρόναλντ Ρίγκαν και Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ για να υπενθυμίσει ότι «τα όρια ανάμεσα στις σοουμπίζνες και στην πολιτική είναι θολά».

Και ως πολιτικός πλέον δημιουργός παρουσιάζει μια ταινία που, αν και ξεκινά με μια «αντιαμερικανική» μαρτυρία, αποδεικνύεται τελικά εξόχως ψυχαγωγική για κριτικούς και κοινό παντός (πολιτικού) καιρού!

Εντονη ήταν πρόσφατα η φημολογία που ήθελε τον Μπεν Αφλεκ να θέτει υποψηφιότητα για γερουσιαστής της Μασαχουσέτης. Η «αφορμή» θα ήταν η αντικατάσταση του Τζον Κέρι που, με τη σειρά του, θα αντικαθιστούσε την προσφάτως νοσηλευθείσα Χίλαρι Κλίντον (η οποία αποτελεί και προσωπική φίλη του ηθοποιού). «Αγαπώ τη Μασαχουσέτη και την πολιτική διαδικασία αλλά δεν θα διεκδικήσω τη θέση», δήλωσε τελικά μέσω facebook ο Αφλεκ, προσθέτοντας πως «θα έχουμε έναν σπουδαίο υπουργό Εξωτερικών και υπάρχουν αρκετοί καταπληκτικοί υποψήφιοι στη Μασαχουσέτη για τη θέση στη Γερουσία»

“Argo” – The official trailer