Η επόμενη ζωή της περνά από το Ντάουντον

Στην πολυβραβευμένη τηλεοπτική σειρά «Ο πύργος του Ντάουντον» η Σίρλεϊ ΜακΛέιν υποδύεται την αμερικανίδα πολυεκατομμυριούχο από το Σινσινάτι Μάρθα Λέβινσον, μητέρα της Κόρα Λέβινσον, η οποία είναι παντρεμένη με τον κόμη του Γκράνθαμ, Ρόμπερτ Κράουλι, γιο της λαίδης Γκράνθαμ (Μάγκι Σμιθ).

Η Μάρθα Λέβινσον στη σειρά φέρνει αμερικανικό αέρα αναστατώνοντας τη βρετανίδα συμπεθέρα. «Προσπαθώ να τους πω να γίνουν κάπως πιο Αμερικανοί, πιο άνετοι», εξηγεί η ΜακΛέιν.

Η αμερικανίδα ηθοποιός εξομολογείται πως δεν είχε ιδέα για το σίριαλ ώσπου μια ημέρα της μίλησε ο κομμωτής της. «Μετά άνοιξα την τηλεόραση και το είδα στο PBS (σ.σ. το δημόσιο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο)».

Πάντα κάνετε τις επιλογές σας, στα επαγγελματικά, με ό,τι σας λέει ο κομμωτής σας;

Μα δεν ζητώ τη συμβουλή του. Ομως όλα τα κορίτσια μιλούν γι’ αυτό. Προσπαθούν να καταλάβουν ποια είναι η μητέρα της Κόρα, αν είναι Ρόθτσιλντ, αν είναι Εβραία. Το επόμενο που συνέβη ήταν ότι μου τηλεφώνησε ο ατζέντης μου και μου πρότεινε ακριβώς αυτό τον ρόλο – αυτή τη σύμπτωση, παρεμπιπτόντως, πρέπει να την κοιτάξω – και, ουάου, για μία εβδομάδα είχα φάει κόλλημα με τη σειρά.

Πού το αποδίδετε;

Διαπίστωσα ότι ο Τζούλιαν Φέλοους είτε σκοπίμως είτε ακούσια δημιούργησε μια φόρμουλα ποιοτικής τηλεόρασης στην εποχή του Ιντερνετ. Που σημαίνει ότι υπάρχουν κάπου 15 κεντρικοί χαρακτήρες και δράσεις σε δεύτερο επίπεδο ώστε να μη σε φτάνουν στο σημείο να βαριέσαι, αλλά ταυτόχρονα να διατηρείται το ενδιαφέρον.

Γι’ αυτό τον λόγο συμφωνήσατε να συναντηθείτε με τον δημιουργό της τηλεοπτικής σειράς Τζούλιαν Φέλοους;

Εγώ τον Μπρένταν Κόλι (υποδύεται τον Τζον Μπέιτς) ήθελα να συναντήσω. Και φυσικά ο Τζούλιαν, που ξέρει να σαγηνεύει, κανόνισε μεσημεριανό γεύμα στο οποίο δεν ήταν κανένας άλλος εκτός από εμένα και τον Κόλι. Νομίζω πως έχει το ένστικτο του κυνηγού.

Για τις σκηνές με τη Μάγκι Σμιθ και την τηλεοπτική αναμέτρησή σας τι προετοιμασία κάνατε;

Σκέφτηκα πως το καλύτερο που θα έπρεπε να κάνω σε αυτή την κόντρα ήταν να κομίσω τον αμερικανικό τρόπο έκφρασης αισθημάτων (προσπαθώντας να περάσω στους συντηρητικούς Βρετανούς να γίνουν κάπως πιο Αμερικανοί, πιο άνετοι). Αρχικά είπα στη Μάγκι Σμιθ ότι θα τραγουδήσω και μου απάντησε, «αγαπητή μου αν το κάνεις θα πέσω από την καρέκλα». Και συνέχισε, «μάλλον θα με πάρει ο ύπνος», και έπειτα, «όχι, τελικά θα βάλω τα κλάματα». Αντί γι’ αυτά ανταπέδωσε την πλάκα. Με εξέπληξε. Την ημέρα που είχαμε γυρίσματα στην εκκλησία, όταν τελειώσαμε τις σκηνές μας τυλιγμένες με  λευκές γούνες, μείναμε εκεί για το υπόλοιπο της ημέρας. Και κουβεντιάσαμε για τα παλιά, για εραστές, για δουλειές και σκηνοθέτες. Είχε ενδιαφέρον και πολλή πλάκα.

Πώς τα καταφέρνετε και βρίσκετε χρόνο να παίζετε και να γράφετε και βιβλία κάθε τόσο;

Εμαθα μεγαλώνοντας να μην πιέζομαι. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα παρατώ. Σημαίνει όμως ότι αφήνομαι σε μια πιο σοφή αλήθεια. Δεν κάνω σχέδια πλέον. Απλώς κάθομαι και αφήνω τα πράγματα να συμβούν. Δεν ξέρω αν είναι καλό, αλλά αυτός είναι ο μπούσουλάς μου ακόμα και στη δουλειά. Για παράδειγμα, θα παίξω στην ταινία «Elsa and Fred» με τον Κρίστοφερ Πλάμερ. Δεν έχω ιδέα τι θα κάνω. Με τον Κρίστοφερ συνεργαστήκαμε και στο παρελθόν και είμαστε φίλοι. Αλλά δεν μου αρέσει να κατευθύνω συναδέλφους και σκηνοθέτες όντας άψογα προετοιμασμένη διότι θα βρεθώ εκτός της πραγματικότητάς τους. Δεν έχω ιδέα από υποκριτική. Ποτέ δεν είχα.

Αλλά θα έχετε κάποιες ιδέες;

Ναι, και λέγονται σενάριο.

Θα επιστρέψετε στο θέατρο;

Δεν μου λείπει. Δεν συγκρίνεται με κάτι άλλο. Οταν έκανα θέατρο με παραγωγές όπως εκείνο το one woman show στο Palace της Νέας Υόρκης με τραγούδια και μουσικές του Γκέρσουιν έδινα οκτώ παραστάσεις την εβδομάδα, ή και παραπάνω. Ε, μετά δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Και πρέπει να βρίσκεσαι σε άριστη φυσική κατάσταση και υγιής πάνω απ’ όλα. Πλέον θέλω μάλλον να απολαύσω τη ζωή, παρά να ξαναμπώ σε μια τέτοια περίοδο πειθαρχίας.