e-mail

Το «φοβερό σκουπιδαριό» απειλεί

Αγαπητή Φοίβη,

Το μεγάλο πρόβλημα της κακής διαχείρισης των σκουπιδιών ή στερεών αστικών αποβλήτων (σ.α.) δεν προέκυψε πρόσφατα, μας ταλανίζει εδώ και 35 χρόνια και ήταν αποτέλεσμα έλλειψης πολιτικής, πρόβλεψης και εφαρμογής ολοκληρωμένων προγραμμάτων διαχείρισής τους.

Πέρασαν 50 αρμόδιοι υπουργοί, φορείς και οι αρμόδιοι τοπικοί άρχοντες, οι ΟΤΑ, χωρίς να κάνουν κάτι το σημαντικό, για τη διευθέτησή τους.

Ας ελπίσουμε ότι ο περιφερειάρχης της Αττικής κ. Σγουρός και  το Π.Σ, οι οποίοι καταβάλλουν υπεράνθρωπες προσπάθειες, για ανάπτυξη και εφαρμογή πιλοτικών προγραμμάτων, με την βοήθεια ολοκληρωμένων προγραμμάτων ανακύκλωσης, με εγκαταστάσεις για την επεξεργασίας τους θα μπορέσουν να επιτύχουν:

– Μείωση των σκουπιδιών πάνω από 50%

– Ανάκτηση και επαναχρησιμοποίηση πρώτων υλών

– Προστασία του περιβάλλοντος  

– Οικονομικά οφέλη, δημοτικά τέλη, κ.ά.

Με συστηματική κομποστοποίηση μπορεί να παραχθεί:

– Βιοαέριο,

– Κομπόστ (λίπασμα)

– Δευτερογενή καύσιμα, ενέργεια, κ.λπ.

Στην ανακύκλωση (20%), κομποστοποίηση (2%) είμαστε τελευταίοι.

Πιο κάτω αναφέρεται πως τρεις πόλεις διαχειρίζονται και επεξεργάζονται άριστα τα σκουπίδια.

α) Το Αμβούργο, πριν λίγα χρόνια, με 1,6 εκατ. κατοίκους, παρήγε 1,6 εκατ. τόνους – με 1κιλό/ημερ., ανά κάτοικο – και ανακύκλωνε 50.000 τον. σ.α, τώρα με 1,8 εκατ., ανακυκλώνει και κομποστοποιεί 900.000 τόν. και με άριστη συνολική διαχείριση.

β) Η Βιέννη των 2 εκατ. κατ. ανακυκλώνει και κομποστοποιεί πάνω από 50% των σ.α, τα επεξεργάζεται εντός της πόλης, με άψογη καθαριότητα.

γ) Σε άλλη μεγαλούπολη του εξωτερικού, οι πολίτες βγάζουν τα απορρίμματά τους, τη μία μέρα τα ανακυκλώσιμα υλικά, την άλλη τα οργανικά, την επομένη τα άλλα απορρίμματα, κάνοντας διαλογή στην πηγή, με άριστα αποτελέσματα.  

Στη χώρα μας έχουμε φρακάρει από τα σκουπίδια, φθάσαμε αισίως στους 4,8 εκατ. τον. ετησίως, εκ των οποίων πάνω από 3 εκατ., στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη.

Στην Αττική των 5 εκατ., με 6.000 τόν. σκουπιδιών σε καθημερινή βάση και με ημερήσια παραγωγή 1,3 κιλά/ανά κάτοικο, θα μπορούσαν με προγράμματα ολοκληρωμένης διαχείρισης να μειωθούν τα σκουπίδια πάνω από 50% και να  πηγαίνουν στους ΧΥΤΑ το 20% των σκουπιδιών αντί του 80% όπως συμβαίνει σήμερα.  

Η ταφή σκουπιδιών με οργανικά υλικά (bio-waste) ή βιοαποκοδομήσιμα – αποτελούν το 48%, του συνόλου των απορριμμάτων – είναι επικίνδυνη λόγω έκλυσης  επικινδύνων ρύπων.

Με μεγάλη εκτίμηση, Χρήστος Nούμτας

Καμία σχέση με την αργόσυρτη ταινία του Αντι Γουόρχολ. Καμία σχέση με bio-waste. Εμείς εδώ, αγαπητέ Χρήστο, έχουμε αναγάγει τα σκουπίδια και την υγειονομική ταφή τους σε πεδίο μάχης τοπικιστικής ντεμέκ… αγωνιστικότητας, σε εργαλείο συντεχνιακών και συνδικαλιστικών εκβιασμών ή «μονιμοποίησης» σε δημόσιες θέσεις. Καμία ποιητική προσέγγιση, όπως εκείνη του Νίκου Γκάτσου: «Ελα, της θάλασσας θεριό/ και του πελάγου μπόρα,/ το φοβερό σκουπιδαριό/ να διώξεις απ’ τη χώρα!». Μάλλον στον προσγειωμένο Βασίλη Καζούλη τείνουμε: «Ασπρο χρήμα, μαύρο χρήμα, χρήμα πλαστικό/ σε σακούλες κουβαλάνε σαν σκουπιδαριό/ ανειδίκευτοι πολίτες, καλοθελητές/ και γνωστοί αεριτζήδες, ευρωπαϊστές».

«Ο Ιούδας
κρεμιέται υπέροχα»

Κυρία Φοίβη, καλημέρα

Διάβαζα ένα άρθρο για τα περίφημα πόθεν έσχες των πολιτικών που, όπως όλα σ’ αυτή τη χώρα τα πετάνε κάποιοι με προχειρότητα, δίχως μέτρα σύγκρισης με τα παλαιότερα, κατάλληλα μόνον για κουβέντες καφενείου, του στυλ «είδες που δήλωσε 700.000 λιγότερες καταθέσεις ο καταλληλότερος;» ή «γιατί κατέθεσε πινακίδες ο Σαμαράς;» και «πόσα ακίνητα έχει ο Βενιζέλος;».

Αντί λοιπόν αυτό να είναι ένα όργανο διαφάνειας για την απαξιωμένη και σε πολλές περιπτώσεις κατάπτυστη από πολλούς πολίτες ελληνική πολιτική, το μετατρέπουν σε μια άχρηστη δημοσιοποίηση για κουτσομπολίστικη χρήση. «Για μια ακόμη φορά θα κυριαρχήσει το συμπέρασμα χωρίς στοιχεία. Θα ενσταλαχτεί σαν δηλητήριο στον ελληνικό λαό η πεποίθηση για “τα λαμόγια της Βουλής που έκαναν αμύθητες περιουσίες”. Δεν μπορούμε να τους ψέξουμε διότι κανείς δεν μπορεί να συγκρίνει τα σημερινά στοιχεία με την περιουσία των πολιτικών όταν μπήκαν στη Βουλή. Χειρότερα: ο έλεγχος και η σύγκριση απαγορεύεται», όπως αναφέρει και το άρθρο.

«Δεν μπορούμε να μάθουμε αν, για παράδειγμα, ο κ. Βουλγαράκης πλούτισε όταν ήταν υπουργός. Απαγορεύεται – δήθεν για λόγους προστασίας προσωπικών δεδομένων – να συγκρίνουμε την περιουσιακή του κατάσταση το 2000 με εκείνη του 2009», συνεχίζει. Και το χειρότερο; Κανείς από τη Βουλή δεν θέλει να κάνει τίποτε γι’ αυτό. Κανείς δεν τολμά. Ούτε εκείνοι που προσποιούνται φιλολαϊκές ή λαϊκίστικες ιδεολογίες. Κι έτσι τους μένει η αόριστη ρετσινιά «τα λαμόγια της Βουλής» (αν βάλουμε και τους αδίστακτους, προκλητικούς στα οικονομικά και τους εκβιασμούς υπαλλήλους της Βουλής, διογκώνεται, πιστεύω, στη λαϊκή συνείδηση). Δεν υπάρχει λίγη τόλμη και λίγη τσίπα;

Μαρία Σαραφογιάννη

Οπως άδουν και οι Φάρσα, αγαπητή Μαρία, «Πολλές φωνές και κακό για το τίποτα/ ντύνονται αλήθεια όλα τα λόγια τα ξετσίπωτα./ Πετιούνται τα συμβάντα όλα στην μπάντα/ είναι δειλία η λησμονιά κι όχι αβάντα./ Πολλά κοκόρια λαλούν, να φάν’ κι οι κότες,/ γλεντάνε αγκαλιά όλοι οι Ισκαριώτες,/ μεθοκοπάνε από το μίσος για τον έρωτα/ ο Ιούδας κρεμάστηκε υπέροχα».