e-mail

Τ’ αυγά και τα καλάθια

Κυρία Φοίβη,

Διαβάζοντας τις «Ματιές» του κ. Παπαδόπουλου στα «ΝΕΑ» της 26/11/12 το φχαριστήθηκα με τα όσα λέει για τους Γερμανούς που ματοκύλισαν τον κόσμο δύο φορές και τώρα προσπαθούν να τον αφανίσουν οικονομικά, επιβάλλοντας σφαγιαστικούς όρους για τη σωτηρία των «άσωτων υιών».

Διάβασα στο «Καρφί» τους όρους που δάνεισαν τη Γερμανία οι τότε κρατούντες και κόντεψα να πάθω έμφραγμα από το πόσο ευνοϊκοί ήταν, συγκρίνοντάς τους με αυτούς που βάζουν σήμερα σε μια χώρα που λεηλάτησαν, δολοφόνησαν, έκαψαν.

Και αντί να έρχονται οι Γερμανοί για δουλειά στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες που σφαγίασαν κυριολεκτικά, πάνε οι Ελληνες και άλλοι  λαοί εργάτες στους θύτες των πατέρων και των αδελφών τους.

Τις μισές ευνοϊκές ρυθμίσεις αν είχαν οι σημερινές για τη βοήθεια στην Ελλάδα απ’ όσες είχαν τότε για τη Γερμανία δεν θα φθάναμε στο σημερινό χάλι, να ‘χουμε χάσει τ’ αυγά και τα καλάθια. Να πληρώσουμε τα λάθη και τα χρέη μας, αλλά δεν είναι αθώοι του «αίματος τούτου» και οι Γερμανοί και οι άλλοι Ευρωπαίοι. Κύριε Παπαδόπουλε, γεια στο χέρι σου για όσα έγραψες στο άρθρο σου.

Και να κάνουμε εδώ μια εξήγηση: Δεν φταίνε οι σημερινοί Γερμανοί για τις αγριότητες και τις θηριωδίες του ναζισμού – και του φασισμού – εκείνης της εποχής, όμως αν ο πατέρας ή ο παππούς σου έχει δολοφονήσει κοσμάκη κάπου βάζεις νερό στο κρασί σου, μια και οι τότε συνθήκες και τα συμφέροντα του κόσμου σε ευνόησαν για να είσαι δυνάστης του σήμερα και μη μου πεις ότι η πολιτική δεν έχει αισθήματα και ευαισθησίες, γιατί δεν την αποτελούν ντουβάρια. Ανθρωποι την αποτελούν, τη διακονούν και την κουμαντάρουν. Εκτός και αν είναι και αυτοί ντουβάρια, κάτι που σηκώνει κουβέντα.

Επαμεινώνδας Κούρτης
Αγιος Πέτρος Λευκάδος

Από ένα σημείο και μετά, πάντως, πρέπει και εμείς να αποφασίσουμε τι κράτος θέλουμε να γίνουμε και να δούμε με ποιες επίμονες προσπάθειες μπορούμε να βγούμε από τον φαύλο κύκλο των εξαρτήσεων, ώστε να σταθούμε στα πόδια μας μόνοι μας, να αποβάλουμε κατά το δυνατόν τις κακές συνήθειες του παρελθόντος και να απαιτήσουμε ένα κράτος δικαίου, οργανωμένο και σοβαρό. Αυτό όμως πρέπει εμείς οι απλοί πολίτες να το αποφασίσουμε μέσα μας και να το διεκδικήσουμε σθεναρά. Αν συμβεί αυτό, η πολιτική τάξη θα ακολουθήσει αναγκαστικά, αν θέλει να διασωθεί. Υπάρχει μια μεγάλη μερίδα κόσμου που θέλει να περπατήσει έναν άλλο δρόμο. Δεν μπορεί βέβαια ο κάθε πολίτης χωριστά να κάνει κάτι μόνος του, αν όμως η περίφημη κοινή γνώμη το θέτει ως πρώτη προτεραιότητα όταν απαντάει σε εκείνα τα γκάλοπ με τα οποία ξημεροβραδιάζονται οι επαγγελματίες της πολιτικής, μπορεί και να υπάρξει ελπίδα…

Μαύρη είναι η νύχτα στα βουνά

Αξιοσέβαστη
κ. Φοίβη, χαίρε

Ο φιλόσοφος και ουμανιστής Ερασμος είπε μια ημέρα στον αδελφό του που πήγαινε στη χάβρα (εβραϊκός ναός): «Αφού παραδέχεσαι ότι ο Θεός είναι ο κριτής των πάντων, πιστεύεις ότι είναι Παντοδύναμος, Παντοκράτορας και Κυρίαρχος του Κόσμου, γιατί τότε νομίζεις πως έχει την ανάγκη της δικής σου καθημερινής αναγνώρισης;».

Διάβασα πριν από λίγο καιρό ότι ο Δεσπότης Σιατίστης παρομοίασε με τη μαύρη νύχτα τους οπαδούς της Χρυσής Αυγής, οι οποίοι στους τραμπουκισμούς τους προβάλλουν σύμβολα της πίστης μας υπερασπιζόμενοι δήθεν Αυτήν εν μέσω κάθε είδους βιαιοπραγιών, ύβρεων και χειροδικιών.

Στην ίδια εφημερίδα ο Μητροπολίτης Πειραιώς συνεπικουρούμενος από βουλευτές και μέλη της Χρυσής Αυγής υπέβαλε μήνυση κατά των συντελεστών του επίμαχου έργου εις το θέατρο «Χυτήριο», που κατέληξε σε δίωξη. Δεν διανοούμαι, αγαπητοί πιστοί, έναν επίγειο εκπρόσωπο του Υπέρτατου να επικαλείται την ανθρώπινη δικαιοσύνη. Αποδεικνύεται όθεν ότι ο σκοταδισμός δεν έχει πρόθεση να μας εγκαταλείψει όταν ακόμα υπάρχουν ανυπάκουοι στο κορυφαίο των ανθρωπίνων αρετών που μας δίδαξε ο Υιός του Θεού. Αγαπάτε Αλλήλους είπεν ο Κύριος.

Αυτές οι παραεκκλησιαστικές οργανώσεις γιατί υπάρχουν, ποιοι είναι οι ιδρυτές τους και ποιοι οι χρηματοδότες τους; Εάν ο σκοπός τους είναι για κοινωνικούς αγώνες προσφοράς έχει καλώς. Τι ιερό σκοπό όμως επιτελούσαν με την παρουσία τους συνεργαζόμενοι με οπαδούς ενός ορισμένου κόμματος στα έκτροπα που συνέβησαν έξω από το θέατρο «Χυτήριο»; Η Εκκλησία μας δεν χρειάζεται αμειβόμενους και απρόσκλητους Αρχαγγέλους, ούτε ορδές ανθρωπίνων ταγμάτων να υποκαθιστούν τα επουράνια Χερουβείμ και Σεραφείμ.

Ασφαλώς στους πιστούς προξένησεν όνειδος, λύπη και θλίψη η εικόνα των τηλεοράσεων όταν μετέδιδεν ιερέα επί το ιερόν έργον του, να ποδοπατεί μεταξύ συρφετού απροσδιόριστο αντικείμενο ωσάν δαιμονισμένος με μανία θηρίου, εν μέσω φωνασκιών απειλών και χλευασμών. Ο Υψιστος δεν παρεχώρησεν εις ουδένα επίγειον το δικαίωμα να τιμωρεί εκείνους που δεν τηρούν τις άγιες νουθεσίες και ρητές εντολές Του. Δεν έχει ανάγκη από Τουρκεμάδες με σβάστικες αντί πυράς. Η ιερά ηγεσία της Εκκλησίας μας με τα δικαιώματα των Αγίων Κανόνων δύναται να διαφυλάξει την πίστην των πιστών Του ακεραίαν.

Αλλά και η Πολιτεία πρέπει να πάρει τη μεζούρα.

Ευχαριστώ, Βασίλης ο Μέτριος

Αλλά τι να μετρήσει και η Πολιτεία με τη μεζούρα; Εδώ η κατάσταση είναι… χαίρε βάθος αμέτρητο…