Φοροδιαφυγή: κάν’ το όπως οι Γερμανοί

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου. Η εβδομάδα αρχίζει άσχημα για εκατοντάδες γερμανούς πελάτες της ελβετικής τράπεζας UBS, καθώς δέχονται στο σπίτι τους και στον χώρο εργασίας τους την αιφνιδιαστική επίσκεψη εφοριακών υπό την καθοδήγηση εισαγγελέων, στο πλαίσιο μιας παγγερμανικής επιχείρησης για την πάταξη της φοροδιαφυγής. Η έφοδος των 80 στελεχών της γερμανικής υπηρεσίας δίωξης οικονομικού εγκλήματος και των εισαγγελέων πραγματοποιείται μετά τον εντοπισμό των υπόπτων με βάση τα δεδομένα ενός CD, το οποίο είχε αγοράσει λίγους μήνες νωρίτερα το κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας παρά τις ενστάσεις της ομοσπονδιακής κυβέρνησης της χώρας. Η πρώτη αξιολόγηση των ευρημάτων ανακοινώθηκε χθες και υπόσχεται μεγάλα έσοδα για το γερμανικό Δημόσιο, καθώς το CD περιλαμβάνει, σύμφωνα με την Εισαγγελία της πόλης Μπόχουμ, στοιχεία για περίπου 750 δωρεές και για άλλες 550 περιπτώσεις με συνολικό όγκο γύρω στα 2,9 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της γερμανικής εφημερίδας «Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ», οι διωκτικές Αρχές υπολογίζουν το ύψος της φοροδιαφυγής μόνον από τις «δωρεές» στα 204 εκατ. ευρώ. Ο υπουργός Οικονομικών της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, ο Νόρμπερτ Βάλτερ-Μπόργιανς, έκανε λόγο σε χθεσινή συνέντευξη για «μαζικές φοροαπάτες», ενώ ανέφερε ότι το επίμαχο CD με τα ονόματα περίπου 1.300 πελατών της τράπεζας UBS στοίχισε γύρω στα 3,5 εκατ. ευρώ. Η επένδυση είναι ήδη συμφέρουσα για το γερμανικό Δημόσιο, αναμένεται όμως να γίνει ακόμη αποδοτικότερη, αφού η Εισαγγελία του Μπόχουμ έχει διερευνήσει τις τελευταίες εβδομάδες μόνον 115 υποθέσεις εικονικών δωρεών, ενώ το ίδιο διάστημα έσπευσαν να αυτοκαταγγελθούν για να γλιτώσουν από τις ποινικές συνέπειες των φορολογικών τους παραβάσεων άλλα 135 άτομα που περιλαμβάνονται στη λίστα. Ετσι, ανατρέπεται και η άποψη ότι η αγορά τέτοιων στοιχείων δεν έχει κανένα νόημα, επειδή συρρέουν από μόνοι τους οι φοροφυγάδες στις εφορίες για να καταγγείλουν οι ίδιοι τις παραβάσεις τους. Η συγκεκριμένη άποψη βασιζόταν στο γεγονός ότι από την αγορά του πρώτου CD με στοιχεία φοροφυγάδων το 2007 έχουν σπεύσει έως σήμερα, σύμφωνα με την εφημερίδα «Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ», περίπου 40.000 άτομα να μηνύσουν τον εαυτό τους για φορολογικά αδικήματα. Από τις αυτοκαταγγελίες και από την έως τώρα επεξεργασία των δεδομένων έχουν μπει την τελευταία τριετία στα ταμεία του γερμανικού κράτους πάνω από 3 δισ. ευρώ.

ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΣΟΪΜΠΛΕ. Στις αγορές των CD πρωτοστατεί ο κυβερνητικός συνασπισμός Σοσιαλδημοκρατών και Πρασίνων του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, που έχει αποκτήσει από το 2010 με αυτόν τον τρόπο έξι CD με στοιχεία γερμανών μεγαλοκαταθετών σε ελβετικές τράπεζες και έχει συγκρουστεί για αυτή την πρακτική του με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Ο γερμανός υπουργός Οικονομικών θεωρεί ότι έτσι τορπιλίζεται το φορολογικό σύμφωνο μεταξύ Γερμανίας και Ελβετίας, το οποίο καταψηφίστηκε πρόσφατα από την Κάτω Βουλή στο Βερολίνο επειδή προσφέρει, κατά την αντιπολίτευση, πολλά παραθυράκια στους μεγάλους φοροφυγάδες. Ο πρόεδρος του γερμανικού συνδικάτου των εφοριακών Τόμας Αϊγκεντάλερ εκτίμησε μιλώντας στην εφημερίδα «Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ» ότι η αξία του μαύρου χρήματος γερμανών πολιτών σε λογαριασμούς ελβετικών τραπεζών ανέρχεται σε περίπου 150 δισ. ευρώ, αν και δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία.

 Ο τρόπος που δρουν οι Γερμανοί έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την αδράνεια την οποία έχουν επιδείξει έως σήμερα οι πολιτικές και οι διωκτικές Αρχές της χώρας μας. Η περιβόητη λίστα Λαγκάρντ με ονόματα περίπου 2.000 Ελλήνων, που είχαν καταθέσεις γύρω στο 1,5 δισ. ευρώ στις ελβετικές τράπεζες, χάθηκε στους διαδρόμους του υπουργείου Οικονομικών και επανεμφανίστηκε σχεδόν ενάμιση χρόνο αργότερα. Ετσι εγείρεται από πολλούς η υποψία ότι ενδεχομένως έχουν γίνει παρεμβάσεις στον αρχικό κατάλογο των ονομάτων, τον οποίο υπέκλεψε από την ελβετική τράπεζα HSBC ο υπάλληλός της Εβρέ Φαλσιανί. Επίσης, αμφισβητήθηκε στη χώρα μας η συνταγματικότητα της χρήσης τέτοιων στοιχείων, επειδή πρόκειται για προϊόντα παράνομης πράξης (υποκλοπής). Ωστόσο η συγκεκριμένη άποψη παραπέμπει στο λαϊκό γνωμικό ότι «όποιος δεν θέλει να ζυμώσει πέντε μέρες κοσκινίζει», διότι κανένας νόμος δεν θα μπορούσε να απαγορεύσει την κλήση και τον εξονυχιστικό έλεγχο της οικονομικής δραστηριότητας των 1.991 ελλήνων μεγαλοκαταθετών από τις αρμόδιες Αρχές της χώρας, ανεξάρτητα από τους λογαριασμούς τους στις ελβετικές τράπεζες.