Ευτυχώς δεν πανηγύρισαν (δημόσια)!
Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι υπήρξε έλλειμμα. Δεν γνωρίζω τους λόγους, ποιος ευθύνεται δηλαδή, αλλά κανονικά και με όσα προηγήθηκαν έναν πανηγυρισμό τον ήθελα. Εναν σημαιοστολισμό, μια φωταγώγηση, τίποτε μπάντες στους δρόμους να παιανίζουν εμβατήρια με κυρίαρχο το «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, δεν τη σκιάζει φοβέρα καμιά» και τα σχετικά – κάτι, τέλος πάντων. Αλλά – φευ! – δεν μας έδωσαν τη χαρά, παρά το γεγονός ότι στο Μέγαρο Μαξίμου γελούσαν και τα μουστάκια τους τα ξημερώματα χθες, όταν ο Στουρνάρας βγήκε από την αίθουσα όπου συνεδρίαζε (ακόμη) το Eurogroup για να ενημερώσει τον πρόεδρο Αντώνη για τα καθέκαστα της απόφασης.
ΒΕΒΑΙΩΣ, είχαν προηγηθεί κάποιες διαρροές (μάλλον από τους Γερμανούς) προς το Ρόιτερ, που πήραν την πρωτιά από τον υπουργό Οικονομικών για τα «συχαρίκια» που λέγαμε παλιά (μετά του αναλόγου κεράσματος), αλλά αυτό μικρή σημασία έχει πλέον. Σημασία έχει ότι «αποστολή εξετελέσθη»…
ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ειλικρινής, σε αυτό το κλίμα ήμουν και εγώ έως χθες το απόγευμα. Οταν όμως συζήτησα με διαφόρους, κατέτεινα στην άποψη ότι πολύ σωστά αποφεύχθηκαν οι δημόσιοι πανηγυρισμοί, δεδομένου ότι μια ανάσα την πήραμε, ένα έμπλαστρο για τους πόνους στη μέση μάς το κόλλησαν, αλλά από εκεί και πέρα τίποτε περισσότερο.
ΩΣ ΕΚ ΤΟΥΤΟΥ ακούγοντας τον πρόεδρο Αντώνη να δηλώνει το απόγευμα ότι μετά βεβαιότητος «ανοίγει ο δρόμος της ανάκαμψης», το πρώτο που σκέφθηκα ήταν το λαϊκότροπο «σιγά να μη σκίσετε κανένα καλσόν» (από την προσπάθεια για ανάκαμψη)!
ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΠΑ, φυσικά, αναμένοντας να δω και εγώ να πέφτουν στην αγορά τα 6,5 ή 7 ή 9,3 δισ. ευρώ (αυτό πάλι, να μην ξέρουν πόσα ακριβώς είναι τα δισεκατομμύρια που θα διοχετευθούν στην αγορά – προτιμώ να μην το σχολιάσω) και την οικονομία να ανακάμπτει. Οψέποτε…
ΚΑΤΑ ΤΑ ΛΟΙΠΑ, βρήκα συγκινητική την προσπάθεια κυβερνητικών παραγόντων να με πείσουν πόσο δύσκολα ήταν τα πράγματα, διότι «δεν είναι απλώς ότι μείναμε ζωντανοί, αλλά διαμορφώθηκαν και οι συνθήκες για την ανάκαμψη της οικονομίας».
ΤΟ ΚΑΤΑΓΡΑΦΩ, διότι τα γραπτά μένουν, έχουν πει άλλοι (πολύ) σοφότεροι εμού. Επισημαίνω απλώς ότι η προηγούμενη ατάκα ανήκει σε έναν εκ των τεσσάρων υπουργών οι οποίοι ενημερώθηκαν με τελεκόμφερανς, για τους αγγλομαθείς (τηλεδιάσκεψη στα ελληνικά – προσφορά της στήλης στον πρόεδρο Αλέξη, να μαθαίνει ξένες λέξεις), από τον παροικούντα τις τελευταίες ημέρες στις Βρυξέλλες υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα. Ο στρατάρχης Πάνος (Παναγιωτόπουλος), ο Δένδιας, ο Στυλιανίδης και ο εκπρόσωπος Σίμος ήταν αυτοί που ενημερώθηκαν για έναν και μόνο λόγο: να ξέρουν τι θα λένε, όταν βγουν στις τηλεοράσεις. Για τους υπολοίπους θα κυκλοφορήσει εντός της σήμερον non paper (ανεπίσημο έγγραφο στα ελληνικά – μάθε, παιδί μου Αλέξη, γράμματα).
Το τρίο ξανά στο τραπέζι (μαζί)
ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ δοθείσης επιθυμώ να επισημάνω ότι πάνω στον ενθουσιασμό του Μεγάρου Μαξίμου ενημερωθήκαμε ότι υπάρχει ΚΑΙ Υπουργικό Συμβούλιο!
Αθροίζω το γεγονός στις χαρές της ημέρας και προσθέτω ότι στο τσακίρ κέφι πλέον ο πρόεδρος Αντώνης το συγκαλεί για σήμερα το μεσημέρι.
– Για ποιο λόγο; ρώτησα υποδυόμενος τον αφελή…
– Μα τώρα πρέπει να τεθούν οι προτεραιότητες για την επόμενη ημέρα, με διαβεβαίωσε με κάθε σοβαρότητα.
ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ, τι τους εμπόδιζε να τις θέσουν αυτές τις προτεραιότητες πέντε μήνες πριν, όταν συγκροτήθηκε η κυβέρνηση…
ΝΩΡΙΤΕΡΑ, στις 10, θα συναντηθεί το κεφάτο «τρίο Μπελκάντο» που μας κυβερνά, σε μια συνάντηση η οποία θα έχει ασφαλώς πανηγυρικό χαρακτήρα. Μετά το έπος των Βρυξελλών, με κάποιο τρόπο – πιστεύω εγώ – θα πρέπει να κεφαλαιοποιήσουν την «εθνική επιτυχία»! Δεν το θεωρώ κατ’ ανάγκην κακό, αρκεί φυσικά να μην αποδειχθεί στο τέλος όλο αυτό μια τεράστια μπαρούφα…
Υπέροχη (εσωκομματική) συνέχεια…
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Βαγγέλης, στον οποίο, όπως και στον πρόεδρο Φώτη, επιδαψίλευσε τιμές (για τη στήριξη) ο πρόεδρος Αντώνης, είχε χθες κάτι κομματικά πράγματα εν όψει της έναρξης των διαδικασιών για το συνέδριο.
Είναι απολύτως λογικό, αφού διεκπεραίωσε με μεγάλη επιτυχία το έργο της διάσωσης της χώρας (για τριακοσιοστή πεντηκοστή δεύτερη φορά).
ΠΑΝΤΩΣ, όσοι ανέμεναν ότι θα γίνει μακελειό στη σύναξη, λόγω της συγχρώτισης του προέδρου Βαγγέλη με τον Ανδρέα Λοβέρδο, δεν επιβεβαιώθηκαν. Προσωπικά κρατώ την ατάκα του Λοβέρδου (μετά σκληρής κριτικής) ότι «όποιος δεν μπορεί να κάνει διακριτές τις γραμμές που μας ορίζουν, ας τα αφήσει και ας φύγει», η οποία προοιωνίζεται μια υπέροχη (εσωκομματική) συνέχεια…
Τα ψεματάκια του ΣΥΡΙΖΑ
ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ τίποτε απ’ όσα έγιναν στις Βρυξέλλες δεν τους λέει κάτι. «Επιβεβαιωθήκαμε», σου λέει. Πώς, πού, γιατί; Δεν μπαίνουν καν στον κόπο να το εξηγήσουν, αλλά το πρόβλημα είναι καθ’ ολοκληρίαν δικό τους. Εγώ κρατώ απλώς την «επιβεβαίωση», η οποία στον σχετικό κατάλογο έχει πάρει ήδη αριθμό χίλια επτακόσια τριάντα τέσσερα…
ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ, όπως ενημερώθηκα εγκύρως, το αριστερό αγόρι έχει δυσφορήσει μαζί μου, διότι επέκρινα κατά έναν τρόπο τη μετάβασή του στη Βαρκελώνη προς υποστήριξη του κόμματος της καταλανικής Ενωμένης Αριστεράς, επειδή η υποστήριξη που παρείχε ενέχει ορισμένους κινδύνους για μια χώρα όπως η δική μας, καθότι το συγκεκριμένο κόμμα είναι υπέρ της αποσκίρτησης της Καταλωνίας.
ΜΑΛΙΣΤΑ έβαλε και έναν παρατρεχάμενο, του οποίου μου διαφεύγει το όνομα αλλά δεν έχει την παραμικρή σημασία, να ανακοινώσει ότι αυτά τα περί αποσχιστικών θέσεων του συγκεκριμένου κόμματος είναι «αθλιότητες και ασύστολα ψεύδη της διαπλεκόμενης δημοσιογραφίας» και αποδεικνύουν «τον τρόμο που έχει καταλάβει μέρος των κυρίαρχων ΜΜΕ».
ΠΕΡΙΕΡΓΟ (αναφέρομαι στην αντίδραση). Διότι σύμφωνα με προχθεσινό τηλεγράφημα του πρακτορείου CNA, του επίσημου πρακτορείου ειδήσεων της Καταλωνίας, το κόμμα που στήριξε ο πρόεδρος Αλέξης είναι υπέρ της διοργάνωσης δημοψηφίσματος για την ανεξαρτητοποίηση μέσα στα επόμενα τέσσερα χρόνια αν η ισπανική κυβέρνηση μπλοκάρει τη σχετική πρωτοβουλία. Τσ, τσ, τσ, πάλι ψεματάκια…
Ξεσκεπάζουν τον Μυλόπουλο
ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΩ την πολιτική, μεταβαίνω στον (πολύπαθο) χώρο των ΑΕΙ και παραδίδω σε δημόσια ανάγνωση ανακοίνωση του συλλόγου των εργατών καταληψιών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το οποίο διοικεί, μια μεταγραφή στον ΣΥΡΙΖΑ, ο πρύτανης Μυλόπουλος (μικρή φωτογραφία). Σύμφωνα με την ανακοίνωση, λοιπόν, θυμίζουν «στη διοίκηση του Πανεπιστημίου πως ήταν εκείνη που παρείχε δήθεν στήριξη στους εργαζομένους στην αρχή των κινητοποιήσεων. Ηταν εκείνη που χρησιμοποίησε τους αγώνες των εργολαβικών ως μοχλό πίεσης για την καταβολή της έκτακτης χρηματοδότησης και ήταν εκείνη που προσχηματικά τόνιζε την έλλειψη πόρων, αφήνοντάς μας πάνω από τρεις μήνες απλήρωτους, παρά τη διευκρινιστική τοποθέτηση του υπουργείου».
Εισαγγελέας δεν υπάρχει;