«Τείνω προς την τυραννία»

Στις περίπου έξι δεκαετίες που ο Ζίγκμουντ έζησε μαζί με τη Μάρθα Φρόιντ είναι αφιερωμένο μεγάλο μέρος της «Προσωπογραφίας» του από τον Γκέι, με έμφαση στην πολύχρονη μνηστεία τους. Ηταν τότε μόλις είκοσι έξι ετών, στα πρόθυρα μιας λαμπρής επιστημονικής καριέρας, όταν ο κεραυνοβόλος έρωτάς του για τη Μάρθα τον έριξε κατευθείαν στη βιοπάλη. Χωρίς δεύτερη σκέψη, παράλληλα με τις σπουδές και την ασίγαστη φιλοδοξία του για ακαδημαϊκές δάφνες, άνοιξε ιδιωτικό ιατρείο για να μπορέσουν κάποτε να παντρευτούν και να στήσουν το μεσοαστικό νοικοκυριό που επιθυμούσαν και οι δύο. Αν και ο Φρόιντ υπήρξε θυελλώδης και διεκδικητικός εραστής, η Μάρθα παρέμεινε ανέγγιχτη μέχρι τον γάμο. Το σημείο τριβής μεταξύ τους, όμως, φαίνεται ότι ήταν η θρησκεία. Η ευλαβής Εβραία Μάρθα δυσκολεύτηκε πολύ να απαλλαγεί από τις «θρησκευτικές δεισιδαιμονίες» για τις οποίες την εμέμφετο ο σύζυγός της. Οπως το παραδέχτηκε και ο ίδιος ο Φρόιντ, γινόταν πιεστικός και όχι σπάνια ζηλιάρης: «Ζητώ αποκλειστικότητα όταν αγαπώ», έλεγε. «Τείνω προς την τυραννία». Δεν της επέτρεπε να δείχνει οικειότητα σε δύο από τους θαυμαστές της, έναν μουσικοσυνθέτη και έναν ζωγράφο, γιατί, όπως ομολογούσε ο ίδιος, οι καλλιτέχνες πλεονεκτούν αδίκως σε σχέση με έναν επιστήμονα όπως ήταν αυτός.