[Πρόσωπα] Το «αγκάθι» των εκλογών

Ο Γκάρι Τζόνσον είναι ο «τρίτος άνθρωπος» των φετινών αμερικανικών προεδρικών εκλογών, ένα «αγκάθι» ανάμεσα στον Μπαράκ Ομπάμα και τον Μιτ Ρόμνεϊ. Φιλελεύθερος, ορειβάτης και εκατομμυριούχος, υποστηρίζει κοινωνικές προτάσεις της Αριστεράς και οικονομικές της Δεξιάς. Και οι ψήφοι που θα πάρει μπορεί να επηρεάσουν την έκβαση της αναμέτρησης.

Ως ορειβάτης, ο Τζόνσον έχει ανέβει στο Εβερεστ και σε πολλές άλλες κορυφές στις πέντε ηπείρους. Ως πολιτικός, είναι υποψήφιος του λεγόμενου Ελευθεριακού Κόμματος (Libertarian Party), του «τρίτου κόμματος» των ΗΠΑ. Οι πολύ λίγες δημοσκοπήσεις που μετρούν τη δύναμή του τού δίνουν από 1% έως 5%. Στην τηλεόραση, το όνομά του σπάνια αναφέρεται. Ομως αυτό που τον ενδιαφέρει είναι η συμμετοχή. «Η ζωή είναι ένα ταξίδι, όχι ένας προορισμός», φιλοσοφεί μιλώντας στην ανταποκρίτρια της γαλλικής «Λε Φιγκαρό». «Οταν κάποιος δεν είναι ευχαριστημένος από τη ζωή του, πρέπει να ζητάει ευθύνες από τον εαυτό του, όχι από το κράτος ούτε από κάποιον άλλον», επιμένει.

Ο «τρίτος άνθρωπος» είναι υποψήφιος σε 48 Πολιτείες και μπορεί να επηρεάσει το αποτέλεσμα στις πολύ αμφίρροπες αναμετρήσεις, όπως στη Φλόριδα ή τη Νεβάδα. Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα διεξήγαγε έναν μυστικό πόλεμο εναντίον του. Ο Τζόνσον λέει πάντως πως θα πάρει ψήφους και από τον Ομπάμα, διότι συνδυάζει «ό,τι καλύτερο από κάθε κόμμα», δηλαδή «τη δημοσιονομική λιτότητα», «την ανεκτικότητα στα ζητήματα της κοινωνίας» (υποστηρίζει το δικαίωμα στην άμβλωση, τον γάμο των ομοφυλοφίλων και τη νομιμοποίηση της πώλησης μαριχουάνας) και «τον τερματισμό των ατέλειωτων πολέμων που εξαντλούν την Αμερική». Η επιλογή ανάμεσα στον Ομπάμα και τον Ρόμνεϊ είναι γι’ αυτόν σαν να διαλέγει κανείς «ανάμεσα στην Pepsi και την Coca Cola».

Ο Τζόνσον εργαζόταν για να πληρώσει τις σπουδές του και στη συνέχεια δημιούργησε μια κατασκευαστική εταιρεία που τον έκανε εκατομμυριούχο. Διετέλεσε κυβερνήτης του Νέου Μεξικού για δύο διαδοχικές θητείες από το 1995 ώς το 2003, εκλεγμένος με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Οταν όμως θέλησε να διεκδικήσει το προεδρικό χρίσμα, τον εμπόδισαν να συμμετάσχει στα περισσότερα από τα ντιμπέιτ των προκριματικών του κόμματος, με αποτέλεσμα να μην προβληθεί καθόλου από τα μέσα ενημέρωσης. Περιθωριοποιημένος και απογοητευμένος, εγκατέλειψε το Ρεπουμπλικανικό και εντάχθηκε στο Ελευθεριακό Κόμμα, για το οποίο λέει πως απηχεί τη φιλοσοφία των πιονιέρων που οικοδόμησαν τη σύγχρονη Αμερική. Μερικές «συνταγές» του είναι ακραίες, καθώς ζητάει να μειωθούν κατά 43% οι δαπάνες της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και επιτίθεται στα υφιστάμενα συστήματα κοινωνικής προστασίας και στις αμυντικές δαπάνες. Αρνείται πάντως την κατηγορία του «κοινωνικού δαρβινιστή» που του προσάπτουν. Και πιστεύει πως οι στρατιωτικές επεμβάσεις των ΗΠΑ στο εξωτερικό είναι σαν να χτυπάς με σφυρί για να σκοτώσεις μύγες. «Αν βομβαρδίζουμε λαούς αδιακρίτως, δεν πρέπει να μας εκπλήσσει ότι είχαμε την 11η Σεπτεμβρίου», λέει. «Φοβάμαι πως οι Ρεπουμπλικανοί θα μας παρασύρουν σε μια νέα περιπέτεια στο Ιράν, πράγμα που θα ήταν καταστροφή».