[Φαινόμενα] Χολιγουντιανή κάλυψη του κυκλώνα Σάντι

Ο ουρανός της Νέας Υόρκης ήταν ένας θόλος της φρίκης σε όλες τις αποχρώσεις της μολυβένιας απειλής που κινείται με ιλιγγιώδη ταχύτητα και που μοιάζει με σκοτεινό μυθολογικό θηρίο από εκείνα που κομματιάζονται σε χίλια κομμάτια και το καθένα θεριεύει αμέσως για να ξανακομματιαστεί. Τέτοιο θέαμα καμιά χολιγουντιανή υπερπαραγωγή δεν κατάφερε να προσφέρει. Αλλωστε αυτό είναι live από την κάμερα NSKYC που αποτυπώνει με κάθε ακρίβεια το συγκλονιστικό ουράνιο έργο του κυκλώνα Σάντι και η ακρίβεια της οποίας διαφημίζεται σε αμερικανικά sites για να απολαύσουν οι θεατές το «έγχρωμο πανόραμα του ουρανού της Νέας Υόρκης». Ούτε τον αθηναϊκό ουρανό δεν είχαμε δει σε τόσο κοντινό πλάνο όλη μας τη ζωή.

Πανοραμική θέα στον εφιάλτη; Μα ναι. Προηγήθηκε η Φουκουσίμα. Εκείνη η αιφνίδια καταστροφή τον Μάρτιο του 2011 βρήκε απροετοίμαστη την ανθρωπότητα να χαζεύει μόνο από ερασιτεχνικό υλικό και κάποιες τυχαίες κάμερες τη φρίκη.

Αυτή τη φορά η Αμερική – και μαζί της ο πλανήτης όλος – περίμενε τον εφιάλτη. Πανέτοιμη. Τα αμερικανικά μίντια μαζί με τις συμβουλές για το πώς θα προστατευθούν οι πολίτες των περιοχών που θα πληγούν δημοσίευαν και τις ιντερνετικές διευθύνσεις με τις web κάμερες που θα πρόσφεραν το καλύτερο θέαμα. Στο Κόνι Αϊλαντ, στο Αγαλμα της Ελευθερίας, στο Λιμάνι της Νέας Υόρκης, στο Γκράουντ Ζίρο (το Σημείο Μηδέν, όπου έπεσαν οι Δίδυμοι Πύργοι, το οποίο δεν προσφέρεται πλέον για πανοραμική θέα της γύρω περιοχής. Παραμένει ένα κομμάτι γης συναισθηματικά φορτισμένο και προφανώς γι’ αυτό ακριβώς χρειαζόταν και εκεί μία κάμερα για να καταγράψει το πλήγμα στην πληγή. Τέτοιο θέαμα συντέλειας live δεν μπορεί να μην αγγίξει το ακραίο σκοτάδι των ανθρώπινων ψυχών). Και συνεχίζουμε, κάμερα φυσικά στη Γέφυρα του Μπρούκλιν, στον 55ο όροφο του Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ, στην Τάιμς Σκουέαρ και στο Λονγκ Αϊλαντ τέσσερις web κάμερες, στη Γέφυρα του Μανχάταν κ.λπ. Ο κατάλογος μακρύς. Οποια γωνιά τραβάει η ψυχή του επισκέπτη αυτής της ιντερνετικής ντίσνεϊλαντ για να απολαύσει live μια πρόβα τζενεράλε από τη συντέλεια του κόσμου.

Κλεισμένοι στα σπίτια τους, όσοι από τους τυχερούς Αμερικανούς δεν επλήγησαν από πλημμύρες, φωτιές ή διακοπές ρεύματος μπορούσαν να παρακολουθούν μαζί με τον υπόλοιπο πλανήτη κάθε δευτερόλεπτο της καταστροφής. Είναι η «μοίρα» του κόσμου της τεχνολογίας να καταναλώνει την ίδια στιγμή σαν προϊόν τον τρόμο και την απόλαυση από την καθηλωτική θέα του.

Σε όσους δεν αρκούν οι εικόνες, τα sites των μεγάλων αμερικανικών τηλεοπτικών δικτύων μεταδίδουν ανά πεντάλεπτο κάθε είδους πληροφορία. Π.χ. 09.35: Ενας άνδρας στο Κονέτικατ σκοτώθηκε από πτώση δένδρου, είναι η πρώτη επίσημη αναφορά θανάτου. 11.35: Ηχοι ασθενοφόρων έξω από το Ιατρικό Κέντρο της Νέας Υόρκης. Φτάνουν οι πρώτοι τραυματίες. Ανάμεσά τους και ένα παιδί (ABC).

Είχε προηγηθεί ωστόσο η εξίσου εντυπωσιακή μιντιακή υπερπαραγωγή της προετοιμασίας, των συμβουλών, των πληροφοριών. Μέχρι «βιβλία που διαβάζονται στο σκοτάδι» πρότεινε στους δικούς του επισκέπτες το «Theatlantic.com», συμβουλεύοντάς τους να εφοδιαστούν με κεριά, φακούς, κουβέρτες κ.λπ. και να μην αφιερώσουν χρόνο στον φόβο αλλά στην ανάγνωση βιβλίων, από τον «Χάρι Πότερ» μέχρι το «Οσα παίρνει ο άνεμος» και τον «Μεγάλο Γκάτσμπι» ή βιβλία που δεν έχουν προλάβει να διαβάσουν όπως το «Πόλεμος και Ειρήνη» του Τολστόι.

Οσο για τον υπόλοιπο πλανήτη, παραμερίστηκαν τα προβλήματα επιβίωσης από τοπικούς οικονομικούς τυφώνες ή άλλου είδους τοπικές καταστροφές που δεν έχουν τη μεγαλειώδη χολιγουντιανή κάλυψη της υπερτεχνολογίας. Αλλωστε στην υπόθεση Σάντι, τα μεγέθη ήταν έτσι κι αλλιώς συντριπτικά. Και το μακάβριο θέαμα της μίνι συντέλειας είναι επόμενο να προκαλεί επικοινωνιακή φρενίτιδα που δίνει εκείνη την ψευδαίσθηση της εγγύτητας του κόσμου, σε αντικατάσταση του χαμένου αισθήματος της ασφάλειας.