«Ράτσα μπαρούφα, ομελέτα, ιστορία…»

Αγαπητή κυρία Φοίβη

Μπορεί να μην είναι η θέση μου να κρίνω τα δημοσιογραφικά πράγματα, αλλά βλέποντας στον Σκάι μια υποτιθέμενη «συνέντευξη» σε κάποιον κύριο Μπουλδάνο (ή κάπως έτσι) του αρχηγού της εθνικιστικής και ναζιστικής, ως προς τους χαιρετισμούς της και την απώλεια μνήμης της, οργάνωσης που κάποιοι την έβαλαν στην Βουλή, δεν μπορώ να μην εκφράσω έστω μια γνώμη.

Ολοι αυτοί οι τηλεοπτικοί δημοσιογράφοι που ζητάνε να μιλήσουν με ανθρώπους σαν κι αυτόν, με προκατασκευασμένες και πεισματικά αμετακίνητες αντιλήψεις, δεν μπορούν να προετοιμάζονται; Τι νομίζουν ότι θα έχουν απέναντί τους; Κάποιον που δεν ξέρει τι του γίνεται; Επίσης, για ποιον άλλον λόγο τους καλούνε, αν όχι με την ελπίδα να κάνουν κάποια τηλεθέαση (που κι αυτή τους προδίδει); Ποια έπαρση τους οδηγεί σε τέτοια λάθη; Αν την είδατε την εκπομπή, αγαπητή Φοίβη, θα διαπιστώσατε ότι ο «αρχηγός» τον πήρε αμπάριζα τον αδιάβαστο και εντελώς άπειρο, όπως φάνηκε, δημοσιογράφο που νόμιζε ότι έκανε κάτι με παλιούς όρους «διαλόγου». Αντιθέτως, αποδείχθηκε τόσο λίγος.

Πέτρος Ζαφόλιας

Τα έχει πει για όλα αυτά, αγαπητέ Πέτρο, τραγουδιστά σε ιταλιάνικο μοτίβο, ο Γιάννης Μηλιώκας: «Τσίρκο, παράγκα, φίρμα γκρέκα / τέμπο, μουργέλα, αγγαρεία / γκράντε μαέστρο καλαμπόρτζο / ράτσα μπαρούφα, ομελέτα, ιστορία / γκράντε μαέστρο καλαμπόρτζο / ράτσα μπαρούφα, ομελέτα, ιστορία. / Μασκαρά, γκρέκο μασκαρά / μασκαρά, γκρέκο μασκαράαααα».