e-mail

Βρε Κούλα, Χαράλαμπε

Αγαπητή Φοίβη.

Απέναντι στην παγκόσμια ανοχή, σιωπή, δηλώσεις για λαϊκή κατανάλωση και πολιτικά παιχνίδια, επιτρέψτε μου ν’ αφιερώσω και να μοιραστώ με τους φίλους της σελίδας σου ένα ποίημα του Νερούντα.

Ελάχιστη προσφορά σ’ έναν λαό και μια χώρα που σφάζεται και ισοπεδώνεται στον βωμό της Δημοκρατίας.

«Κι ένα ξημέρωμα άναψαν όλα

κι ένα ξημέρωμα οι πυρκαγιές

όρμησαν στη γη

ρουφώντας τα όλα,

κι από τότες φωτιά

κι από τότες μπαρούτι

κι από τότες αίμα.

Ληστές μ’ αεροπλάνα
και Μαυριτανούς,

ληστές με δαχτυλίδια
και δουκέσες,

ληστές μ’ ευλογίες μαύρων
φρέρηδων

που έρχονταν από τον ουρανό
να σφάξουν παιδιά

και στους δρόμους το αίμα των παιδιών

κύλησε απλά, σαν των παιδιών
το αίμα…

Τσακάλια, σίχαμα των τσακαλιών

πέτρες που τα ξεράγκαθα
δαγκάνοντας σας φτύνουν,

οχιές που σας μισούν οι οχιές…

Στρατηγοί

προδότες

δείτε το νεκρό μου σπίτι

δείτε την Ισπανία ρημαγμένη

γιατί μεταλλικές πετιούνται
αναλαμπές

από κάθε νεκρωμένο σπίτι

αντί για λουλούδια,

γιατί μέσ’ από κάθε χάσμα

ξεπετιέται η Ισπανία,

γιατί από το κάθε νεκρό παιδί
πετιέται μια κάννη με μάτια,

γιατί μες στο κάθε φονικό
γεννιούνται βόλια

που θέ’ να βρουν τον στόχο
της καρδιάς σας

κάποια μέρα.

Και με ρωτάτε γιατί τάχα
η ποίησή μου

δεν σας μιλά για όνειρα και φύλλα,

για τα τρανά ηφαίστεια
της πατρικής μου γης;

Ελάτε να δείτε το αίμα
στους δρόμους

Ελάτε να δείτε

το αίμα στους δρόμους,

ελάτε να δείτε το αίμα στους δρόμους…

Αφιερωμένο στη μνήμη των χιλιάδων νεκρών που έπεσαν για τη δημοκρατία κι όσων θα ακολουθήσουν συνεχίζοντας τον αγώνα. Ανάξια μια ολάκερη ανθρωπότητα που δεν κάνει
τίποτα να σταματήσει τον γενοκτόνο ηγέτη. Του αφιερώνουμε τις κατάρες του μεγάλου ποιητή.

Ευχαριστώ, Σάσα Βενιέρη

Στην κατάσταση που βρίσκεται τούτη η χώρα, η μικρή η κάποτε μεγάλη κι αυτός ο κόσμος ο μικρός ο κάποτε μέγας, αγαπητή Σάσα, μάλλον μόνο το «Κούλαααα», «Χαράλαμπεεεε» του Κλυνν του ταιριάζει.

«Γαλλικά» για την κρίση που μας κρίνει

Αγαπητή Φοίβη,

Η επικαιρότητα ασχολήθηκε με τα περιουσιακά, αλλά και τα «γαλλικά» του αξιότιμου κ. προέδρου της Βουλής (και τα δύο τον τιμούν!) ή με το βιβλίο τού, όψιμα, ευαισθητοποιηθέντος αντιπροσώπου μας στο ΔΝΤ – «μετά θάνατον προφήτης», λέει ο λαός (αν και τη λέξη προφήτης πρέπει, πλέον, να προσέχουμε πώς τη χρησιμοποιούμε!)! Επί τη ευκαιρία επισημαίνω σ’ ορισμένους, που, προσπαθούν να πυροβολήσουν τον κ. Γ. Παπανδρέου, ότι τα πυρά τους είναι άσφαιρα! Ο κόσμος ξέρει και κρίνει!

Επειδή, όμως, εκτός από «λογιστές», πρέπει πρωτίστως να είμαστε και «άνθρωποι», σου αναφέρω ότι με λύπησε, αλλά και με αγανάκτησε το θλιβερό γεγονός της παύσης λειτουργίας (λόγω οικονομικών δυσκολιών, μετά τη διακοπή της κρατικής ενισχύσεώς του) του Σικιαριδείου Ιδρύματος, Κέντρου Δημιουργικής Απασχόλησης ατόμων με νοητική υστέρηση και αυτισμό του Δήμου Αμαρουσίου.

Μήπως θα πρέπει να ευαισθητοποιηθεί το Κράτος και αντί να χρηματοδοτεί τα «νεκρά» ιδρύματα των τέως πρωθυπουργών καθώς και άλλα μη αποδοτικά νομικά πρόσωπα, και να εξακολουθεί να χορηγεί παχυλές συντάξεις σε όλους τους «τέως» (Προέδρους Δημοκρατίας, προέδρους Βουλής, πρωθυπουργούς, συζύγους και παρατρεχάμενούς τους), θα μπορούσε να «σκύψει» σε αυτά τα ιδρύματα, όπως και στα κέντρα αποτοξίνωσης και να τα ενισχύει, ώστε να μην «κλειδώνουν», τη στιγμή, που τόσα πολλά προσφέρουν;

Καλό φθινόπωρο. Φιλικά, Μάρα Σ.,
Κηφισιά

Με ανιδιοτέλεια ανάλογη του πρώην πρωθυπουργού του ποδηλάτου και του «λεφτά υπάρχουν», αγαπητή Μάρα, και αφού σας αφήσω να παλεύετε με την αμφιβολία για το κατά πόσον και ποια από όοοολα αυτά τα ιδρύματα πρέπει να «σωθούν», θα σας παραπέμψω στο μήνυμα του Αρχιεπισκόπου μας προς την Ιεραρχία: «Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς θα πρέπει πρώτα να ομολογήσουμε τη δική μας κρίση και να πάρουμε τις ευθύνες μας. Η κρίση μάς κρίνει, φέρνει στην επιφάνεια τα λάθη, τις παραλείψεις μας, τις αδυναμίες μας».