e-mail

Εξαγωγή (σκέψης) στο Μονακό

Αγαπητή Φοίβη,

Πρόσφατα απάντησες σε έναν αναγνώστη, ο οποίος περιέγραφε τις απάτες που γίνονται με την πώληση μεταχειρισμένων αυτοκινήτων από τις μάντρες, καθώς και άλλα σχετικά με Ι.Χ. με κινητήρες diesel.

Ως παλιός οδηγός Ι.Χ., έχω συμμετάσχει και σε ράλι «πρωτελατών» (ούτε ο Μπαμπινιώτης γνωρίζει τη λέξη!), στο οποίο ήρθα δεύτερος, γνωρίζω πολλά για τα αυτοκίνητα, ιδιαίτερα για τον φόβο των οδηγών να κινούνται εκτός Ελλάδας, διότι δεν γνώριζαν πολλά για τη λειτουργία της μηχανής, τότε που υπήρχε το καρμπιρατέρ, η τρόμπα βενζίνης, το ντιστριμπιτέρ κ.λπ. Ηταν τρομερό τότε να οδηγείς πολλά χιλιόμετρα στον χωματόδρομο της Γιουγκοσλαβίας και όταν έφτανες στα σύνορα της Αυστρίας, άνοιγες το καπό, επειδή σου μύριζε βενζίνη, και έβλεπες το καρμπιρατέρ ξεβιδωμένο! Είχα αλωνίσει όλη την Ευρώπη, βέβαιος για τον εαυτό μου και θα σου περιγράψω τι είχε συμβεί κάποτε σε κεντρικό δρόμο του Λονδίνου.

Η βενζίνη τότε ήταν μολυβδωμένη, με χρώμα κόκκινο. Ξαφνικά σβήνει η μηχανή! Πηγαίνω στην άκρη φοβούμενος την Αστυνομία που ευτυχώς δεν εμφανίστηκε! Ανοίγω το καπό, αφού κατάλαβα ότι κάτι συμβαίνει με την τροφοδοσία της μηχανής. Τι είχε συμβεί; Ξεβιδώνω την τρόμπα του καυσίμου. Ο μόλυβδος της βενζίνης είχε κολλήσει τα στοιχεία της τρόμπας. Τα καθάρισα και να το σε λίγο το αυτοκίνητο να τρέχει για το Hyde Park!

Τι αυτοκίνητο είχα; Το καταπληκτικό αερόψυκτο της Panhard, της αρχαιότερης εταιρείας της Γαλλίας, μόνο 850cc! Πρέπει σε άλλη ευκαιρία να γράψω μερικά για το Ωκεανογραφικό Ινστιτούτο και Μουσείο του Μονακό όταν διευθυντής του ήταν ο Κουστό και πως με ονόμασαν «Εραστή του βυθού» («ΤΑ ΝΕΑ») και «Κουστό της Ελλάδας» (το «Εθνος»). Τι σχέση έχει το αυτοκίνητο; Μα με αυτό έτρεχα σε διαδρομές απίθανες! Οταν έχεις κατανοήσει πού προτιμά να σταματάει η μπίλια στο Καζίνο του Μόντε Κάρλο και κατεβαίνεις τις στροφές για το λιμάνι του Μονακό, σταματάς για λίγο και θαυμάζεις τα εξωτικά φυτά στο Jardin Exotique που βρίσκονται στη μέση της καθόδου.

Οταν έλθω στην Αθήνα θα βρω τη φωτογραφία του Panhard και θα σου τη στείλω, αγαπητή Φοίβη, για να το θυμηθούν οι παλαιότεροι. Ανέβαινα στις Αλπεις – σε πάνω από 2.000  μέτρα ύψος έφθανε η οδική αρτηρία -, έβλεπα όλα τα άλλα συμβατικά αυτοκίνητα στη μέση της διαδρομής να έχουν σταματήσει και με ανοιγμένα τα καπό να περιμένουν να κρυώσει η μηχανή! Το Panhard αντιθέτως, με την τουρμπίνα της αερόψυκτης μηχανής στο φουλ, έφθανε άνετα στην κορυφή, χωρίς να χρειαστεί να σταματήσει έστω εκεί, αφού η μηχανή του δεν είχε ζεσταθεί! Οταν έχεις περάσει αρκετές φορές, δεν σταματάς για να ξαναβγάλεις τις ίδιες φωτογραφίες αφού βιάζεσαι να πας εκεί που σε περιμένουν…

Και κάτι που ξέχασα για το Μονακό. Το όνομά του προήλθε από τον Ναό του Μονοίκου Ηρακλέους, τα ερείπια του οποίου βρίσκονται στο Μονακό!

Λεωνίδας Παπαμερκουρίου

Αχ, για λίγο, για πολύ λίγο, αγαπητέ Λεωνίδα, μας κάνατε να ξεχαστούμε. Σαν να μη ζούμε αυτό που ζούμε. Σαν να μην έρχεται η Ανγκελα Μέρκελ (για να στείλει στο πυρ το εξώτερον ολόκληρη την πρωτεύουσα). Σαν να μην έχουμε μέτρα και περικοπές, του χειρίστου, στις πενιχρές συντάξεις και τους μισθούς, σαν να μην έχουμε ρεκόρ ανεργίας. Σαν να είμαστε απλώς μέσα σε ένα «σαραβαλάκι» και να οδηγούμε στο άγνωστο. Στο ωραίο άγνωστο – όχι στο ελληνικό!

Σε ευχαριστώ,
ω φασαρία!

Αγαπητή Φοίβη,

Διαβάζοντας πρόσφατα «ΤΑ ΝΕΑ» με κυρίευσε, πάλι, το παλαιοκομματικό σύνδρομο. Με αφορμή τη συνάντηση του αμερικανού πρεσβευτή στην Αθήνα με τον πρόεδρο του Κοινοβουλίου και θέμα τη συνεργασία με το αμερικανικό Κογκρέσο, ο πρόεδρος αναγνώρισε τη θετική συνδρομή των Ηνωμένων Πολιτειών σε αυτή την δύσκολη οικονομική συγκυρία. Και απορεί ο «Μικροπολιτικός»: «Οτι θα φθάναμε στην εποχή που ο κανόνας θα ήταν να ευχαριστούμε τους Αμερικανούς και να το λέμε δημοσίως ομολογώ ότι δεν το φανταζόμουν».

Σίγουρα ο πρόεδρος, κατά την παλαιοκομματική μου λογική, θα δήλωσε τις ευχαριστίες του μόνον ως εκπρόσωπος της κυβέρνησης. Μήπως μπορεί κάποιος να μας πει πότε η Δεξιά δεν ευχαρίστησε την Αμερική για οποιαδήποτε ενέργειά της προς τη χώρα μας – εννοείται και αρνητική; Ο αντιαμερικανισμός της νεότερης Δεξιάς (ΝΔ) πήγαζε από το ότι οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ συνεργάζονταν – έστω και αναγκαστικά – με τις ΗΠΑ και δυτικούς οργανισμούς. Ο εχθρός του εχθρού μου κ.λπ. (Και μη μου πείτε ότι η Νέα Δημοκρατία εκπροσωπεί το πολιτικό Κέντρο και παρόμοια τραλαλά!).

Φιλικά Χρίστος Τσαχπίνης –
Καβαλιώτης, Γερμανία

Δεν ξέρουμε για την Αμέρικα, αγαπητέ Χρίστο, αλλά ένα ευχαριστώ το οφείλουμε στα παλικάρια της χρυσούλας μας της δύσης μας για το θέαμα παρεκτροπής – καταγραμμένο και από κρυφές κάμερες για να μην το χάσουμε – στη Βουλή μας. Να μην είμαστε και αχάριστοι. Αρτον μπορεί να μην έχουμε, αλλά από θεάματα…