Έλλειψη υποστήριξης στην εγκυμοσύνη

Είμαι 26 χρόνων και 4 μηνών έγκυος. Ενώ το μωρό το θέλω, δεν έχω καμία υποστήριξη από τον σύντροφο ή τους γονείς μου. Εκείνοι ήταν πάντα αντίθετοι με την επιλογή του συντρόφου μου. Μόνο όταν νιώθουν πως χάνουν κάτι, πλησιάζουν ξανά εμένα και το μωρό μου. Νιώθω εγκλωβισμένη και αδύναμη να βιώσω τις χαρές της ζωής.

Το συναίσθημα απόγνωσης και απελπισίας είναι ηχηρό στα λόγια σας. Τα συναισθήματα αυτά είναι απόρροια μίας παντελούς έλλειψης υποστήριξης από το περιβάλλον σας, την οποία μια μέλλουσα μαμά έχει τόσο ανάγκη και συνάμα δικαιούται.

Βέβαια, αλλιώς ηχεί στον καθένα μας το «κακό» γύρω μας. Η δική σας απορροφητικότητα σάς καθιστά πιο ευάλωτη συναισθηματικά κάθε φορά που συνειδητοποιείτε την κατάσταση γύρω σας. Ευτυχώς που μέσα σε όλη αυτήν την μοναξιά νιώθετε μια απίστευτη αγάπη και επιθυμία προς το αγέννητο μωρό σας. Η αληθινή αυτή επιθυμία θα σας κρατήσει «ζωντανή».

Στην περίοδο της εγκυμοσύνης ξυπνάνε μέσα στη γυναίκα μνήμες και βιώματα του παρελθόντος με ένα καταιγιστικό τρόπο – και αυτό, σε συνδυασμό με τις ορμονικές αλλαγές, οδηγεί σε αναπόφευκτες συναισθηματικές διακυμάνσεις.
 
Ζητήστε την στήριξη από τον σύντροφό σας ρητά και έμπρακτα. Μη κλείνεστε στον εαυτό σας. Διεκδικήστε τα δικαιώματα τα δικά σας και του μωρού σας. Την αγάπη, την προσοχή και την φροντίδα.

Μην αντιστέκεστε στην επαφή που προσπαθούν να κάνουν οι γονείς σας με εσάς. Τους έχετε παραπάνω ανάγκη από ότι νομίζετε. Δεν είναι ανάγκη να τους εγκρίνετε ή να τους αποδέχεστε πλήρως εκείνους ή το παρελθόν σας, αλλά δεν παύουν να είναι οι γονείς σας και μπορεί τώρα, στη φάση αυτή, να σας είναι συναισθηματικά ωφέλιμοι.

Η Μυρσίνη Κωστοπούλου είναι διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας-ψυχοθεραπεύτρια, email myrsi@hol.gr , twitter @myrsi1