Η μεγάλη ψευδαίσθηση
Ο αθλητισμός δεν συγχωρεί την απιστία και τα «λίφτινγκ». Η αποθέωση από την κατακραυγή απέχουν ελάχιστα και κάθε αθλητής καλείται να εκτιμήσει τη στιγμή και να κάνει την επιτυχημένη αυλαία του
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Βεβαίως, σε αυτό το ταξίδι στα αθλητικά δρώμενα είναι σύνηθες φαινόμενο άλλα να λέει η καρδιά και άλλα το μυαλό. Οσοι μένουν πιστοί στο μυαλό ξέρουν πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να αποχωρήσουν. Οσοι εξαρτώνται από τα όσα λέει η καρδιά τους συνήθως κάνουν λάθη.
Το 2006, έχοντας κατακτήσει σχεδόν τα πάντα στη Φόρμουλα 1 και μάλιστα με τους επτά τίτλους παγκόσμιου πρωταθλητή να τον συνοδεύουν – ρεκόρ που δύσκολα θα μπορέσει άλλος πιλότος έστω να πλησιάσει – ο Μίχαελ Σούμαχερ αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Με τους τραπεζικούς του λογαριασμούς φουσκωμένους, ο Γερμανός για το μόνο για το οποίο δεν ανησυχούσε ήταν το μέλλον του.
Με τη σύζυγό του (Κορίνα), δύο παιδιά, πέντε σκυλιά, μία βίλα έξω από τη Γενεύη, ο κορυφαίος πιλότος της Φόρμουλα 1 θα μπορούσε να απολαμβάνει τα βράδια στο σπίτι, βλέποντας τηλεόραση, πίνοντας μπίρα, τρώγοντας λουκάνικα και παίζοντας πόκερ.
Ομως η νοσταλγία είναι ένα αίσθημα που δεν μπορείς να ελέγξεις. Τι κι αν έμεινε κοντά στη Φόρμουλα 1 ως τεχνικός διευθυντής της Ferrari. Η ένταση του αγώνα τού έλειπε. Ετσι, στα τέλη του 2009, σε ηλικία πλέον 41 ετών ανακοίνωσε τη μεγάλη επιστροφή στις πίστες από το 2010.
Η αλήθεια είναι πως την τελευταία τριετία ο «Σούμι» δεν είχε στη διάθεσή του ένα ανταγωνιστικό μονοθέσιο, αφού αυτό της Mercedes παρουσίασε πολλές αδυναμίες. Η άλλη αλήθεια είναι ότι τα τελευταία τρία χρόνια ο Σούμαχερ ποτέ δεν κατάφερε να είναι ο Σούμαχερ που είχαμε γνωρίσει στα χρόνια της παντοδυναμίας του.
Πριν από μία εβδομάδα η Mercedes ανακοίνωσε το τέλος της συνεργασίας της με τον Σούμαχερ. Για τον Γερμανό, η θέση στο κόκπιτ των μονοθέσιων της Φόρμουλα 1 δείχνει πως πλέον δεν τον αντέχει. Ο ίδιος, πεισματάρης, αρνείται να το αποδεχθεί, δηλώνει ότι είναι ακόμη ανταγωνιστικός, όμως πήρε την μεγάλη απόφαση για την οριστική αυτή τη φορά αποχώρησή του στο τέλος της χρονιάς.
Ισως για τον Σούμαχερ – άλλωστε δεν είναι ο μόνος, αφού έχουν προηγηθεί ο Μοχάμεντ Αλι, ο Μπιορν Μποργκ, η Καταρίνα Βιτ κ.ά. – έφτασε η στιγμή που ως άλλος Ντόριαν Γκρέι πρέπει να δει το «πορτρέτο» του προκειμένου να διαπιστώσει το τραγικό γήρας και πως έφτασε πια η ώρα να ξαποστάσει στον καναπέ του.
Google news
