[Εναλλακτικά] Καθένας για τον εαυτό του

ΠΡΩΗΝ υπουργός που δεν είναι βουλευτής διαρρέει σε έντυπο πληροφορίες για τη λίστα ελλήνων καταθετών στην Ελβετία που είχε πάρει προηγούμενη κυβέρνηση. Η λίστα ήταν προϊόν υποκλοπής, αλλά μπορούσε να καθοδηγήσει τις έρευνες. Η δημοσιοποίηση ερεθίζει τα άλλα ΜΜΕ και βοηθούντος του ανταγωνισμού αρχίζει μια έρευνα – ποιος είχε τη λίστα, σε ποιον την έδωσε και γιατί δεν αξιοποιήθηκε. Ο σαματάς εμπλέκει τον διάδοχο του πρώην υπουργού που τυγχάνει πλέον αρχηγός του κόμματος. Πολιτικά το παιχνίδι είναι μηδενικού αθροίσματος. Φθορά έχουν υποστεί τόσο ο πρώην υπουργός όσο και ο νυν αρχηγός, ενώ ωφελημένο δεν βγαίνει ούτε το κόμμα τους.

Εύκολα αναγνωρίζεις πρόσωπα, ίντριγκες και γεγονότα σε αυτό το σενάριο. Δυσκολότερα καταλαβαίνεις τα κίνητρα. Ας αρχίσουμε από τον πρώην: γιατί διαρρέει τις πληροφορίες από το παρελθόν προς τα ΜΜΕ; Πρώτη απάντηση: για να υπάρξει. Απομονωμένος σπίτι του, έχει συνομιλητές μόνο τα media. Δεύτερη απάντηση: για να προστατευθεί. Αισθάνεται ακάλυπτος από το κόμμα του – που έκανε ό,τι μπορούσε για να μην κατέβει υποψήφιος στις προηγούμενες εκλογές ώστε να ηττηθεί έστω ενδόξως – και την ίδια ώρα βλέπει διάφορους λύκους να γυρίζουν γύρω του. Κάποια υποσυστήματα της κυβέρνησης των τριών – που δεν είναι κυβέρνηση αγγέλων – αναζητούν εξιλαστήρια πολιτικά θύματα και επώνυμους αποδιοπομπαίους τράγους, τώρα που έρχεται η ώρα της νέας σφαγής μισθωτών και συνταξιούχων με το πακέτο των 11,8 δισ. ευρώ. Ο πρώην ξέρει πως είναι πρώτος στόχος. Πήγαν να του φορτώσουν ότι φούσκωσε το έλλειμμα του ’09 για να πάει τη χώρα στο ΔΝΤ. Δεν κόλλησε. Τώρα επανέρχονται με άγριες διαθέσεις. Το να έχεις ζεστή σχέση με τα ΜΜΕ είναι μια πρώτη γραμμή άμυνας. Και η αυτονόητη αντίδραση κάποιου που πάντα έπαιζε επικοινωνιακά.

ΩΡΑΙΑ – και ο διάδοχος του πρώην στο υπουργείο και νυν αρχηγός; Εδώ το ζήτημα δεν είναι τόσο το τι έγινε με το «φλασάκι». Με τις περισσότερες τέτοιου τύπου έρευνες δεν γίνεται τίποτε συνήθως εν Ελλάδι. Απλώς οι παραλείψεις δεν φωτίζονται. Η αβλεψία του πρώην – που ως νομικός ήξερε τις προφανείς αδυναμίες της αξιοποίησης τραπεζικών στοιχείων που είναι προϊόντα υποκλοπής – είναι πολιτική. Και είναι διαρκείας. Παραπάνω από το μισό ΠΑΣΟΚ είναι εκτός Βουλής. Και το μισό του μισού τρέμει ότι θα το κρεμάσουν στα μανταλάκια. Με αυτή την ανησυχία κοιμούνται οι πάσης φύσεως πρώην. Ο νυν αρχηγός προσπάθησε στις εκλογές να δείξει ότι ο ίδιος ανέλαβε αργά και δεν έχει σχέση με όλα αυτά. Αυτό όμως δεν έπεισε τους ψηφοφόρους, ούτε είναι ακριβές όπως φάνηκε με το «φλασάκι». Συμπέρασμα: είτε ο νυν θα επανενώσει το κόμμα του και θα αναλάβει τη συνολική υπεράσπισή του – είτε θα βρεθεί ανυπεράσπιστος ο ίδιος.