[Το πνεύμα του τόνου] Γυμνό Λίμπρο Nτ’ Ορο

Οχι μόνο δεν άλλαξε τίποτε από την εποχή που οι λιγούρηδες νεοέλληνες καιροφυλακτούσαν να δουν να ξεσκαρίζει από τη μακριά φούστα λίγη γυμνή σάρκα κάτου ποδός αλλά παρ’ όλη την απελευθέρωση των ηθών και το πάγκοινο σεξ, τις παρνοσελίδες έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου, οι λιγούρηδες πολλαπλασιάστηκαν. Αλλά το σύμπτωμα δεν είναι πλέον μόνο του λιμασμένου Νότου. Γιατί πώς αλλιώς να χαρακτηρίσει κανείς βόρειους, τάχα μου ψύχραιμους και φλεγματικούς, άνδρες να σπεύδουν να αγοράσουν πορνοπεριοδικά που απεικονίζουν ένα κορίτσι που κάνει ηλιοθεραπεία χωρίς στηθόδεσμο ή τον φοράει ή κάθεται γυμνό στην αμμουδιά; Μα, θα μου πείτε, ποιος βλαξ εκδότης θα αγόραζε φωτογραφίες της όμορφης γειτονοπούλας μου ή μιας τυχαίας λαϊκής ή μικροαστικής δεσποινίδας. Ομολογώ δεν μπορώ να καταλάβω τι ιδιαίτερο έχει το γυμνό στήθος μιας κοπέλας από το Ντόβερ, μιας Ιταλίδας της Σικελίας και μιας πριγκίπισσας. Αν πλάσαρε κανείς τα γυμνά κάλλη μιας ανώνυμης κοπελιάς γιατί θα ερέθιζε λιγότερο τους οφθαλμοπόρνους νότιους, κεντρικούς και βόρειους μερακλήδες. Το να αγοράσει κανείς το γιαταγάνι του Κολοκοτρώνη το καταλαβαίνω, το κράτησε ο ήρωας. Τι να το κάνει κανείς το σπαθάκι του κυρ-Γιάννη του κανατά. Αλλά οι μαστοί της πριγκίπισσας σε τι διαφέρουν από τους ανάλογους και καμιά φορά ερεθιστικότερους μαστούς μιας φλογερής αλλά ανώνυμης Ισπανίδας; Ποιους ιδιαίτερους σεξουαλικούς σπασμούς προκαλούν τα γυμνά οπίσθια μιας νεαρής λουόμενης όταν τους βάλεις τη λεζάντα: «Πριγκιπικά οπίσθια»; Πάντως έβλεπα τις περίφημες δηλώσεις ιταλού εκδότη που μοσχοπλήρωσε τις φωτογραφίες. Είχε τόση ζήλια, τόσο φθόνο και τόσο παράπονο, επειδή έχοντας αυξημένους διά σιλικόνης μαστούς περνούσε σχεδόν απαρατήρητος!!