e-mail

«Σε ευχαριστώ, ω εταιρεία, για το παρελθόν!»

Αγαπητή Φοίβη,

Υπάρχει μία ημερομηνία συνταρακτική που όμως είναι άγνωστη, σ’ αυτούς τουλάχιστον οι οποίοι έπρεπε σε κάθε επέτειο να ξεσηκώνουν τον κόσμο, στους φιλειρηνιστές: 19-9-1959.

Το σημαντικότερο θέμα στον κόσμο, για το οποίο έπρεπε όλοι οι σκεπτόμενοι άνθρωποι, τουλάχιστον, να μας το υπενθυμίζουν συνεχώς, είναι η κατάργηση των πολέμων.

Μα είναι δυνατόν να καταργηθούν οι πόλεμοι; Από την αρχαιότητα, από τότε που υπήρξαν κοινωνίες ανθρώπων, άρχισαν και οι πόλεμοι. Ο άνθρωπος είναι μέχρι σήμερα βάρβαρος, κάνει πολέμους και συνεχώς εξοπλίζεται για πιθανούς πολέμους!

Κανείς «μεγάλος» πολιτικός στον κόσμο δεν τολμάει να διακηρύξει, πριν από κάθε άλλη πολιτική του επιδίωξη, τη δυνατότητα κατάργησης των πολέμων και των εξοπλισμών.

Και όμως υπήρξε η ημέρα, όταν ένας «άνθρωπος», που μπορούσε μαζί με άλλον έναν «άνθρωπο» να πραγματοποιήσει το όνειρο όλων των λαών για συνεχή ειρήνη, έκανε το πρώτο βήμα.

Στις 19-9-1959 ένας απλός εργάτης παρουσιάστηκε στον ΟΗΕ και πρότεινε να καταργηθούν οι στρατοί σε όλα τα κράτη του κόσμου και να υπάρχουν μόνο αστυνομικές δυνάμεις, με ελαφρά όπλα, για να τηρούν την τάξη.

Ο εργάτης αυτός κυβερνούσε τη μία από τις δύο, τότε μοναδικές, πανίσχυρες δυνάμεις του κόσμου, που μπορούσαν να «επιβάλλουν» την ειρήνη!

Ο άλλος «άνθρωπος», που κυβερνούσε την άλλη πανίσχυρη δύναμη, δεν ήταν εργάτης, αλλά ο πρόεδρος των ΗΠΑ, της δήθεν πλέον ελεύθερης χώρας του κόσμου. «Ελεύθερος» άνθρωπος, είπε ένα μεγαλοπρεπές «όχι» στον εργάτη και σχεδόν όλα τα «ελεύθερα» κράτη του κόσμου είπαν και αυτά «όχι»!

Η πρόταση του εργάτη έχει αποσιωπηθεί γιατί τα συμφέροντα του δήθεν ελεύθερου σύγχρονου κόσμου βρίσκονται στους εξοπλισμούς, για τους πιθανούς πολέμους.

Λεωνίδας Παπαμερκουρίου

Στις 19-9-2012, όπως όλα δείχνουν, αγαπητέ Λεωνίδα, ένας απλός εργάτης της Ελλάδας θα αναγκαστεί να κάνει ειρήνη με την καταστρατήγηση όλων όσα έχει κατακτήσει έως τώρα το όποιο, ελληνικό και διεθνές, εργατικό κίνημα. Και να ετοιμάζεται να γυρίσει σε 12ωρη καθημερινή δουλειά, εξαήμερη απασχόληση, με ψαλιδισμένο μισθό, δίχως επιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα, αδείας και με μικρή προοπτική να πάρει έστω και μια πενιχρή σύνταξη. Οπως παλιά! Πολύ παλιά! Και αυτή την ειρήνη θα την κάνει ανακράζοντας… ειρηνικά «σε ευχαριστώ, ω τρόικα, σε ευχαριστώ, ω Γερμανία, σε ευχαριστώ, ω Ευρωπαϊκή Ενωση, σας ευχαριστώ, ω ελληνικές κυβερνήσεις»!

Ηρθε η ώρα και του (κακομοίρη) Δήμου Σταρένιου

Αγαπητή Φοίβη,

Με αφορμή το σχόλιο (11-9-12) σε επιστολή αναγνώστη, σχετικά με το «δεν πληρώνω εισιτήριο», επίστρεψέ μου να σου αναφέρω μια δική μου εμπειρία, από την ανάποδη.

Κι εξηγούμαι: Κυριακή μεσημέρι, 9 Σεπτεμβρίου, 11.30 για την ακρίβεια, επιβιβάζονται τρεις νεαροί ελεγκτές στο τρόλεϊ Νο 4 «Μετρό Αγ. Ιωάννου – Ανω Κυψέλη» με κατεύθυνση προς Κέντρο, στη στάση Μετς. Στον έλεγχο που ακολουθεί βρίσκονται τρεις νεαροί χωρίς εισιτήρια. Ο ένας ελεγκτής στέκεται στην πόρτα δίπλα στον οδηγό (ο σύζυγος μου κι εγώ ακριβώς πίσω), όπου και φέρνουν τους τρεις επιβάτες από την Βουλγαρία, όπως απαντούν σε σχετική ερώτηση, και χωρίς ταξιδιωτικά έγγραφα μαζί τους.

Στο Σύνταγμα κατεβαίνουν, ελεγκτές και λαθρεπιβάτες, όπως κι εγώ, τους οποίους αφήνουν απλώς να φύγουν. Και ερωτώ, εγώ η αφελής: Αυτός είναι ο ρόλος των συγκεκριμένων ελεγκτών; Γι’ αυτό πληρώνονται, από εμένα και τους υπόλοιπους συνεπείς επιβάτες, και μάλιστα με προσαύξηση λόγω Κυριακής; Για να κάνουν «φιλανθρωπία» με την τσέπη άλλων;

Πέρυσι, σε τρόλεϊ Παγκρατίου πάλι, επιβλήθηκε επιτόπου πρόστιμο σε ηλικιωμένη κυρία, η οποία είχε επικυρώσει ήδη επικυρωμένο εισιτήριο. Ας μη σχολιάσω, όμως, γιατί σίγουρα θα παρεξηγηθώ. Πολύ θα ήθελα να δω, εκτός από το δικό σου, και σχόλιο από τον ΟΑΣΑ (λες να ενδιαφέρεται).

Κωνσταντίνα Νικ.

Σσσσσσ, μην τα λέτε δυνατά αυτά τα πράγματα και τους «καρφώνετε», αγαπητή Κωνσταντίνα, διότι καραδοκούν τα Τάγματα Εφόδου της Χ.Α. (και δεν εννοώ το Χρηματιστήριο Αθηνών, βεβαίως) και θα αρχίσουν να κάνουν εφόδους και στα τρόλεϊ και να βιαιοπραγούν και εις βάρος αλλοδαπών – και μόνον, βεβαίως βεβαίως – που δεν έχουν εισιτήρια. Γιατί οι εγχώριοι, «καθαροί» Ελληνες, δεν παρανομούν. Και το πρόβλημα είναι άλλο: πώς θα καταλάβουν ποιοι είναι οι βούλγαροι λαθρεπιβάτες (φερ’ ειπείν); Κι αν τους μπερδέψουν με «καθαρούς» Ελληνες και τους πλακώσουν;